Κύριε διευθυντά
Νιώθω έντονη την ανάγκη τις τελευταίες μέρες να εκφράσω δημόσια την έκπληξή μου για όσα συμβαίνουν στη Βουλή των Ελλήνων. Είμαι Κυπρία, ζω μόνιμα στην Κύπρο, έχω όμως και την ελληνική υπηκοότητα λόγω καταγωγής του συζύγου μου. Υπήρξαμε και οι δυο εκπαιδευτικοί (φιλόλογοι) και διδάξαμε σε Γυμνάσια Κύπρου και Αθηνών. Παρακολουθώ ανελλιπώς την ελληνική τηλεόραση και διαβάζω καθημερινά τον ελληνικό Τύπο και μένω κυριολεκτικά άναυδη με τις ειδήσεις των τελευταίων εβδομάδων. Αυτή η ασυνέπεια λόγων και έργων ορισμένων βουλευτών μού προκαλεί πολύ δυσάρεστα και δυσοίωνα συναισθήματα. Δυσκολεύομαι σχεδόν να πιστέψω αυτή την ασυνέπεια και να την αποδεχθώ. Οι ίδιοι άνθρωποι, δηλαδή, να βεβαιώνουν ότι δεν πρόκειται να δεχθούν το όνομα Μακεδονία στη συμφωνία των Πρεσπών και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να ψηφίζουν, χωρίς αιδώ, τη συμφωνία.
Εάν δεν έβλεπα τους ίδιους ανθρώπους στην τηλεόραση να κάνουν τα εκ διαμέτρου αντίθετα από όσα βεβαίωναν, θα δυσκολευόμουν πολύ να το πιστέψω. Δεν γνωρίζω εάν παρόμοια συμβαίνουν και σε άλλα ευρωπαϊκά κοινοβούλια. Αναρωτιέμαι τελευταία, αν κάτι ανάλογο θα ήταν δυνατόν να συμβεί και στην κυπριακή Βουλή. Εύχομαι να μη γίνω μάρτυρας σε μια τέτοια δυσάρεστη διαπίστωση.
Η μνήμη του παρελθόντος μου προκαλεί σοβαρές ανησυχίες. Από τον όρκο στην Εκκλησία της Φανερωμένης το 1954, για «Ενωσιν και μόνον Ενωσιν», καταλήξαμε στη συμφωνία της Ζυρίχης, πράγμα που δίχασε βαθύτατα τον Κυπριακό Ελληνισμό και οδήγησε στην καταστροφή του 1974.
Αγγελικη Δημ. Σμυρλη, Φιλόλογος, συγγραφέας, Πάφος Κύπρος
