Κύριε διευθυντά
Βλέποντας τα βίαια επεισόδια που συμβαίνουν στη φίλη μας χώρα Γαλλία, εμπνεύστηκα από τη σοφή σκέψη του Τζον Φ. Κένεντι, που διατύπωσε πριν από μισόν αιώνα: «Αν μια ελεύθερη κοινωνία δεν μπορεί να βοηθήσει τους πολλούς, που είναι φτωχοί, τότε δεν μπορεί να σώσει τους λίγους, που είναι πλούσιοι». Το κίνημα των «Κίτρινων Γιλέκων», που μάλλον μετουσιώνεται σε εξέγερση, έχει κοινωνικά χαρακτηριστικά καθώς το κόστος ζωής στα μεγάλα αστικά κέντρα σε σχέση με την περιφέρεια είναι ιδιαίτερα υψηλό, απομονώνοντας τους πολλούς, που είναι τα μεσαία και εργατικά στρώματα, από κάθε μορφή κοινωνικής ανέλιξης, αλλά και υποβαθμίζοντας την αξιοπρεπή διαβίωση του ανθρώπου. Δεν μπορώ να μην παραλληλίσω την ανυπόφορη οικονομική κατάσταση της Γαλλίας με αυτή που βιώνουμε στη χώρα μας, καθώς η φτωχοποίηση των πολλών είναι ο τραγικός απολογισμός μιας φιλικής κατά τα άλλα κυβέρνησης στα μεσαία και εργατικά στρώματα της κοινωνίας.
Βέβαια, η υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των πολλών έγινε με τη σιωπηλή συγκατάθεση των πλουσίων, αφού τα μεγάλα επιχειρηματικά κέντρα της χώρας συμφώνησαν στη συνέχιση της επιβλαβούς πελατειακής και κομματικής πολιτικής, που δυστυχώς έφερε τη χώρα στο τέλμα, αντί να προτάξουν το εθνικό συμφέρον και να απαιτήσουν τον εκσυγχρονισμό του κράτους. Φαίνεται ότι η ανάταξη της δημόσιας διοίκησης και η αξιοκρατία αφήνουν αδιάφορες τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, αλλά καλό είναι να θυμούνται ότι μια ανίσχυρη οικονομικά και κοινωνικά χώρα δεν θα σώσει ούτε τους πλούσιους. Συμπερασματικά, η δημοκρατία μας θα δώσει τη λύση σε πολλά αδιέξοδα μόνο όταν ο πολίτης σκέφτεται με γνώμονα το εθνικό και όχι το συντεχνιακό συμφέρον. Ας το έχουμε υπόψη μας όταν θα επιλέξουμε τους αυριανούς ηγέτες.
Κωνσταντια Τεκα-Ευσταθιου, Πολιτικός επιστήμων
