Κύριε διευθυντά
Είναι γνωστό ότι κάθε κράτος, ιδίως τα νεοϊδρυθέντα, πλάθουν μύθους, συχνά με υπερβολή ή σφετερισμό της ιστορίας γειτονικών εθνών, με σκοπό τη δημιουργία ενός τεχνικού παρελθόντος, απαραιτήτου για κάθε πολιτεία.
Ολοι χρειάζονται ρίζες.
Γράφω την επιστολή απευθυνόμενος στους πολίτες της FYROM που διαδηλώνουν κατά της συμφωνίας των Πρεσπών, ελπίζοντας ότι κάποιος έντιμος και γενναίος δημοσιογράφος θα τολμήσει να αναδημοσιεύσει το γράμμα μου. Παρακαλώ να μου επιτρέψετε να κάνω μια σύντομη ιστορική αναδρομή. Μέχρι τον Αύγουστο του 1944, όταν ο Τίτο βάπτισε την περιοχή Μακεδονία από Vardaska, δεν είχε ακουστεί το όνομα αυτό. Για πολλές δεκαετίες, τα ελεγχόμενα από τις κυβερνήσεις ΜΜΕ δεν επέτρεπαν να προβληθούν αντίθετες απόψεις. Οι νέες γενιές πίστεψαν ό,τι έγραφαν τα σχολικά τους βιβλία και η κυβερνητική προπαγάνδα. Ετσι δημιουργήθηκε ο μύθος που σήμερα υπερασπίζονται με θυμό. Πρώτος έθεσε το θέμα του ονόματος ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Stettinius (26-12-1944) με εγκύκλιο προς τις υπηρεσίες του υπουργείου του, τονίζοντας ότι κάθε συζήτηση για μακεδονικό έθνος ή συνείδηση ή γη κ.τ.λ. είναι αβάσιμη και κρύβει βλέψεις εις βάρος της Ελλάδος.
Υπενθυμίζω ιστορικές θέσεις που συνηγορούν υπέρ των απόψεων του Αμερικανού υπουργού.
1. Οι αρχαίοι Μακεδόνες μιλούσαν και έγραφαν ελληνικά. Ο Μ. Αλέξανδρος είχε δάσκαλο τον Αριστοτέλη.
2. Οι Μακεδόνες εγένοντο δεκτοί στους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου ελάμβαναν μέρος μόνο Ελληνες.
3. Το 1905 οι Τούρκοι έκαναν απογραφή της περιοχής κατά εθνότητες. Κατεγράφησαν Αλβανοί, Τούρκοι, Σέρβοι, Βούλγαροι, Ελληνες και Εβραίοι. Κανένας Μακεδόνας.
4. Στα 1.000 χρόνια υπάρξεως του Αγίου Ορους εκτίσθησαν μονές ελληνικές, βουλγαρικές, σερβικές, ρωσικές, όχι όμως μακεδονικές.
Εύχομαι κάποιοι παραπλανηθέντες να προβληματιστούν και να δεχθούν την ιστορική πραγματικότητα.
Γεωργιος Αραμπατζης, Χολαργός
