Κύριε διευθυντά
«Σε ποιους φοβερούς καταψύκτες φυλάχτηκε τόσο σπέρμα του Μ. Αλεξάνδρου, ώστε να μας προκύψει, τόσους αιώνες μετά, ένας λαός αυθεντικών Μακεδόνων Σκοπιανών;» Αυτά τα πολύ σοφά έγραψε ο Χρήστος Γιανναράς στην επιφυλλίδα της «Καθημερινής» κι εγώ αναρωτιέμαι: Τι ψάχνουμε τους εχθρούς μας ανάμεσα σε άλλους λαούς; Ο εχθρός είναι εντός των τειχών, που, εν ονόματι των συμφερόντων ή στην επιεικέστερη περίπτωση της άγνοιας, επιτίθεται στην αλήθεια και στο φως.
Οι Σκοπιανοί έχουν το πρόβλημά τους και όμως απαιτούν. Εμείς τι κάνουμε; Οταν όλοι οι λαοί συσπειρώνονται και απαντούν σε παράλογες αξιώσεις με τον τρόπο που ενδείκνυται, εμείς βγάζουμε το αιώνιο πρόβλημά μας: τη δολερή διχόνοια. Ετοιμάζεται ένα συλλαλητήριο και οι μισοί λένε προδότες τους μεν και αυτοί φασίστες, ακροδεξιούς, τους δε.
Δαναη Πανοπουλου, Εκπαιδευτικός
