Κύριε διευθυντά
Παρακολούθησα σε εκπομπή του ΣΚΑΪ τον κ. Γιάννη Σμαραγδή, που μίλησε για την παρουσίαση της νέας του ταινίας για τον Νίκο Καζαντζάκη, τον συγγραφέα που είναι παγκοσμίως γνωστός. Στη Γενεύη είμαι κι εγώ μέλος του Ιδρύματος Καζαντζάκη, του οποίου πρόεδρος είναι ο εξαίρετος κ. Γεώργιος Στασινάκης. Η Ελένη Καζαντζάκη έμενε μονίμως στη Γενεύη και είχα τη μεγάλη τιμή και χαρά να είμαι ανάμεσα στους φίλους της – βρισκόμασταν συχνά και στο σπίτι της. Ο Νίκος Καζαντζάκης έφυγε από τη ζωή την ημέρα του Αγίου Δημητρίου 26/10 και η Ελένη πάντα μου τηλεφωνούσε είτε ήταν στη Γενεύη είτε εκτός για να μου ευχηθεί χρόνια πολλά. Μας διηγείτο συχνά πολλά για τον Νίκο, αλλά το πιο περίεργο και άξιο θαυμασμού και ψυχής του Νίκου ήταν το κατωτέρω περιστατικό. Ο Νίκος Καζαντζάκης έμενε σχεδόν μονίμως στην Αίγινα και σύχναζε σε κάποιο ταβερνάκι όπου και πολλοί φίλοι του πήγαιναν. Μεταξύ αυτών ήταν και ένας ζωγράφος. Λοιπόν ο μεγάλος ζωγράφος Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος θαύμαζε τον Νίκο Καζαντζάκη, ετοίμαζε μία έκθεση στο Παρίσι και του έστειλε πρόσκληση για να την επισκεφθεί. Ο Νίκος αναρωτήθηκε «τι σχέση έχω εγώ με τη ζωγραφική» και του ήρθε η ιδέα να δώσει την πρόσκληση στον ζωγράφο της παρέας (Γεώργιο) που σύχναζε στο ταβερνάκι στην Αίγινα. Του αγοράζει ένα εισιτήριο για να πάει στο Παρίσι. Εκεί λοιπόν του λέγει «Γιώργο, πάρε αυτή την πρόσκληση και το εισιτήριο και θα πας στο Παρίσι στην έκθεση του Πικάσο και θα του πεις ότι σε έστειλα εγώ». Οπως μας είπε η Ελένη, ο Ελληνας ζωγράφος κοντά στον μεγάλο Πικάσο έγινε διάσημος. Εχω την τιμή και τη χαρά να γνωρίζομαι με τον κ. Γιάννη Σμαραγδή, μέσω κοινού μας εκλεκτού φίλου.
Δημητρης Σκεπαρνιας, Γενεύη
