Κύριε διευθυντά
Υπάρχουν, μεταξύ άλλων, και οι ακόλουθες τουρκικές λέξεις που χρησιμοποιούνται και σήμερα στη χώρα μας (περίπου 200 χρόνια μετά την απελευθέρωσή μας από τον τουρκικό ζυγό…) και οι οποίες σηματοδοτούν και αντίστοιχες νοοτροπίες, που δεν έχουν ξεριζωθεί απ’ την ελληνική κοινωνία:
1) Ρουσφέτι (rusvet) = χαριστική πράξη χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια.
2) Μπαξίσι (baxsis) = «λάδωμα», υλική προσφορά για να γίνει κάποια χαριστική εξυπηρέτηση.
3) Πεσκέσι (peskes) = το εκ των υστέρων δώρο επειδή έχει γίνει η χαριστική εξυπηρέτηση.
4) Αλισβερίσι (alisveris, alis = λαβείν, veris = δούναι) = η παρασκηνιακή συνεννόηση, το δούναι – λαβείν, η δοσοληψία.
Ας αναλογισθούμε όλοι μας πόσο πιο εύκολες θα ήταν η πρόοδος και η ανάπτυξη της χώρας μας, αν εξαφανίζονταν οι λέξεις αυτές απ’ το λεξιλόγιό μας, αλλά κυρίως αν εξέλιπαν οι αντίστοιχες νοοτροπίες απ΄ τη δημόσια και την ιδιωτική ζωή της πολιτείας μας και της κοινωνίας μας. Θεωρώ ότι είναι μία απ’ τις πρωταρχικές μεταρρυθμίσεις που πρέπει να επιδιωχθούν.
Μιχαλης Π. Σακκας, Μηχανολόγος – ηλεκτρολόγος ΕΜΠ, Μαρούσι
