Κύριε διευθυντά
Τον μόνιμο συνεργάτη σας κ. Μιχ. Τσιντσίνη τον διαβάζω καθημερινά και συμφωνώ κατά 90% με τις απόψεις του – κανείς δεν είναι τέλειος. Μέσα στο υπόλοιπο 10% εντάσσεται και το σχόλιό του «Καρπούζια», στο φύλλο της 16/6 της «Καθημερινής».
Με δεδομένη την τεχνική του να παίρνει αφορμή από μια δήλωση ενός προσώπου και να σχολιάζει λίγο εκείνο και κυρίως τον χώρο του ή τη χώρα του, με τα «καρπούζια» ξεκίνησε από τον κ. Φορτσάκη για να καταλήξει στη Νέα Δημοκρατία. Πιστεύω ότι, σ’ ένα βαθμό, αδίκησε και τον έναν και την άλλη.
Τον κ. Φορτσάκη, για τη αναφορά του στη συμμετοχή των αστυνομικών στο Gay Pride. Αφού τον πιστώνει με την υπερψήφιση του συμφώνου συμβίωσης των ομοφυλοφίλων αλλά και την «εκτός κομματικής γραμμής» τοποθέτησή του υπέρ της τεκνοθεσίας εκ μέρους τους, τον χρεώνει με την τοποθέτησή του για τη συμμετοχή των αστυνομικών στην παρέλαση των gay. Ηδη, όμως, ο κ. Φορτσάκης, με τηλεφωνική του παρέμβαση στο «Evening Report» του Action24, είχε διευκρινίσει ότι με την επίμαχη δήλωσή του είχε εκφράσει τις αμφιβολίες του για το κατά πόσον η αστυνομία, με τη θεσμική της ιδιότητα, ήταν σωστό να μετάσχει σ’ αυτήν τη διαδήλωση, επισημαίνοντας ότι οι μετέχοντες φορούσαν μπλουζάκια με το διακριτικό «Ελληνική Αστυνομία». Προσέθεσε, δε, ότι ανέκαθεν ήταν υπέρμαχος των ατομικών δικαιωμάτων, ασφαλώς και των αστυνομικών.
Τη Ν.Δ. πιστεύω ότι την αδίκησε σ’ ένα σημείο που απ’ τον τίτλο προκύπτει ότι ήταν και η ουσία του άρθρου: Οτι με φιλελεύθερη σημαία δεν μπορεί να απευθύνεται σε συντηρητικό κοινό (δύο καρπούζια σε μία μασχάλη). Για πολλοστή φορά, πρέπει να πω ότι η Ν.Δ., ως παραδοσιακή κεντροδεξιά παράταξη που εκφράζει περίπου το 40% του ελληνικού λαού, απευθύνεται και σε φιλελευθέρους και σε συντηρητικούς. Ανέκαθεν γινόταν αυτό και ανέκαθεν τα στελέχη της είχαν αυτήν τη σύνθεση, σε αντιστοιχία με τον κόσμο που την ακολουθούσε. Και ανέκαθεν χωρούσε δύο καρπούζια, γιατί είχε δύο μασχάλες.
Ειδικά σήμερα, και πέρα απ’ τα καρπούζια, η Ν.Δ. φαντάζει ως η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να σώσει τη χώρα από τη λαίλαπα του αριστεροδέξιου εθνικολαϊκισμού. Είναι η βάρκα σωτηρίας στον ωκεανό που βρεθήκαμε ως ναυαγοί. Πιστεύει κανείς ότι, με αυτές τις συνθήκες, πριν πιαστούμε από αυτήν και μπούμε μέσα για να σωθούμε, θα πρέπει να ρωτήσουμε σε τι ποσοστό είναι κατασκευασμένη από ξύλο και σε τι από fiber;
Θεμης Κεσισογλου
