Κύριε διευθυντά
Διαχειρίζομαι τα «οικονομικά» μιας ηλικιωμένης χήρας, που έχει χάσει και το μονάκριβο παιδί της. Κατάκοιτη πλέον, διαλυμένη ψυχολογικά και οικονομικά, ρωτούσε επίμονα τις τελευταίες μέρες αν «μπήκε η 13η σύνταξη». Οταν της είπα ότι μπήκαν 300 ευρώ, σχεδόν δάκρυσε από συγκίνηση και με παρακάλεσε να στείλω ευχαριστήρια επιστολή «σε αυτούς που σκέφτηκαν και εμάς τους φτωχούς και ανήμπορους».
Σε αυτό το σημείο, ανταποκρίνομαι στην επιθυμία της.
Ομως, καθώς δεν μπόρεσα να διαταράξω τη χαρά της, χρονιάρες μέρες, της απέκρυψα ότι τα 300 ευρώ είναι εφάπαξ παροχή, ενώ ταυτόχρονα και εφεξής κόβονται κάθε μήνα 115 ευρώ από την πενιχρή σύνταξή της. Η πλούσια θριαμβολογία γι’ αυτόν τον εμπαιγμό προκαλεί αβίαστα την εκτίναξη των πέντε δακτύλων της Αριστεράς χειρός.
Οταν αργότερα η χήρα μάθει την αλήθεια και συνειδητοποιήσει την κοροϊδία, είμαι βέβαιος ότι θα θελήσει να αποστείλει και τη δική της «μούντζα».
Νικος Βαρουχακης, Σύμβουλος ε.τ. του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
