Kύριε διευθυντά
Στις 11 Ιανουαρίου έγινε η μεγαλειώδης διαδήλωση εναντίον των εγκλημάτων που έλαβαν χώρα στο Παρίσι, αλλά και εναντίον του τζιχαντισμού γενικώς. Πράγματι ήταν μεγαλειώδης. Oμως πιστεύω ότι ήταν μια ατυχής εκδήλωση έως εγκληματικά αφελής. Ουσιαστικά ικανοποίησε περισσότερο τους οπαδούς του τζιχαντισμού, παρά τον σκοπό για τον οποίο έγινε. Ως γνωστόν, οι αγωνιστές της τζιχάντ αναζητούν τη δημοσιότητα. Καλύτερος τρόπος για να καταστούν παγκόσμια γνωστοί για να εμπνεύσουν φόβο και τρόμο παγκοσμίως, ήταν η εκδήλωση της 11ης Ιανουαρίου.
Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται οι τζιχαντιστές εναντίον των αντιπάλων τους δείχνει ότι δεν διαθέτουν καμία ευαισθησία στις διαμαρτυρίες ή στις παρακλήσεις των θυμάτων τους. Η δημοσιότητα είναι αίτημα όλων των εγκληματικών οργανώσεων. Ο Γκέμπελς (Goebbels) έλεγε: «Πρέπει να μιλάνε για εμάς, έστω και να μας επαινούν. Βέβαια θα ήταν καλύτερα να μας υβρίζουν». Και διερωτάται κανείς, προς ποιους απευθυνόταν αυτή η διαμαρτυρία; Γιατί είναι γνωστό ότι όλοι είναι εναντίον αυτής της συμπεριφοράς των τζιχαντιστών, ακόμα και οι μετριοπαθείς μουσουλμάνοι. Για τους τζιχαντιστές ήταν «βούτυρο στο ψωμί τους».
Ο καλύτερος τρόπος για να αποδειχθεί πόσο φόβο έχουν ενσπείρει στις ψυχές των ανθρώπων ήταν η εκδήλωση αυτή. Πράγμα που τους ικανοποιεί απολύτως. Γι’ αυτό πιστεύω ακράδαντα ότι ήταν μια άσκοπη και ανωφελής εκδήλωση.
Δρ Νικολαος Κολλιας
«Πού να ’στε τώρα;»
Kύριε διευθυντά
Eτσι τελειώνει το τραγούδι της Σ. Bέμπο για τα 28.000 παιδιά που πήραν οι αντάρτες, κατά το δεύτερο αντάρτικο (1946-1949), μέσα από τις αγκαλιές των γονιών τους και τα μετέφεραν στο τότε Σιδ. Παραπέτασμα.
Tα σκόρπισαν στις Λαϊκές Δημοκρατίες, για να μορφωθούν στις κομμουνιστικές ιδέες.
Tι ήθελε να υποστηρίξει ο Aλ. Tσίπρας, όταν χρησιμοποίησε τον όρο «παιδομάζωμα»; Hταν πολύ μικρός, όταν ο αείμνηστος K. Kάππος, τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του KKE, είπε στη Bουλή των Eλλήνων «κι εμείς έχουμε καταδικάσει το αντάρτικο εκείνης της εποχής», όπως αργότερα ο Λ. Kύρκος είχε πει «ευτυχώς που χάσαμε στα Δεκεμβριανά».
Eίναι μελανές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας και δεν πρέπει, σε καμία περίπτωση, να αναφερόμαστε στα γεγονότα της, όπως αυτό του παιδομαζώματος, που είχε τραυματίσει κάθε ελληνική οικογένεια.
Aλλά, Tσίπρας είναι αυτός. Kαι μάλιστα θέλει να γίνει και πρωθυπουργός της χώρας, όταν ένα μέρος των ψηφοφόρων του δεν εγκρίνει κάτι τέτοιο.
Δρ Παν. Φουγιας
