Κύριε διευθυντά
Με αφορμή το κείμενο της δημοσιογράφου Ιωάννας Μάνδρου με τίτλο «Εν μέσω διαφωνιών η επιλογή προέδρων σε ΣτΕ, Ελεγκτικό» («Καθημερινή», 23-10-2015) θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις ως προς το δεύτερο μέρος του κειμένου, που αναφέρεται στις επιλογές αντιπροέδρων στο Ελεγκτικό Συνέδριο, στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στον Aρειο Πάγο.
Η δημοσιογράφος συγκεκριμένα αναφέρει: α) Οτι «στο ΣτΕ και το Ελεγκτικό Συνέδριο οι επιλογές της κυβέρνησης για τους αντιπροέδρους έτυχαν γενικής αποδοχής στο δικαστικό σώμα και στον νομικό κόσμο», β) ότι «δεν υπήρξαν εξόφθαλμες παραλείψεις ικανών και άξιων δικαστικών» και γ) ότι οι επιλογές αντιπροέδρων στον Α.Π. έγιναν «με παραλείψεις και με κάθοδο στη δικαστική επετηρίδα, που σε ορισμένες περιπτώσεις έφθασε κάτω από τη δέκατη θέση». Από τις ανωτέρω δύο αναφορές γεννώνται εύλογα τα εξής ερωτήματα:
1) Πώς τεκμαίρεται ότι οι επιλογές αντιπροέδρων στο ΣτΕ και το Ελεγκτικό Συνέδριο έτυχαν γενικής αποδοχής και ότι δεν υπήρξαν εξόφθαλμες παραλείψεις ικανών και άξιων δικαστών;
2) Γιατί επισημαίνεται ότι μόνον στον Α.Π. έγιναν επιλογές αντιπροέδρων «με παραλείψεις» και «κάθοδο στη δικαστική επετηρίδα»;
Επειδή μετέχω στον «νομικό κόσμο», μπορώ να σας διαβεβαιώσω αφενός μεν ότι έγιναν εξόφθαλμες παραλείψεις ικανότερων συμβούλων για προαγωγές σε θέσεις αντιπροέδρων στο ΣτΕ και το Ελεγκτικό Συνέδριο και αφετέρου ότι κάθοδος στη δικαστική επετηρίδα, και μάλιστα πολύ πιο κάτω από τη δέκατη θέση, δεν έγινε μόνον στον Α.Π., αλλά τόσο στο ΣτΕ όσο και στο Ελεγκτικό Συνέδριο.
Δυστυχώς, η αλήστου μνήμης εποχή «Κουτσόγιωργα» δεν έχει ακόμη παρέλθει.
Νικος Α. Παπαγεωργιου – Επίτ. δικηγόρος ΔΣΑ
