Φιλάσθενοι
Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας στην έκδοσή σας, σχετικά με τον ΕΟΠΥΥ και τα διάφορα στοιχεία του, και έχοντας υπ’ όψιν τον πληθυσμό της χώρας μας, ήτοι περίπου 11.000.000, συμπεραίνω ότι όλοι οι κάτοικοι της Ελλάδος δέχθηκαν από μία ιατρική επίσκεψη κατά τη διάρκεια του έτους 2014. Eχει λάβει επίσης ένας έκαστος από 11 παραπεμπτικά για διάφορες εξετάσεις, ανά δύο, έλαβαν από 1 παραπεμπτικό για τομογραφία, υπερήχους κ.λπ., 6 με 7 συνταγές έκαστος για φάρμακα, και 18 συνταγές για αγορά συσκευασιών φαρμάκων. Επειτα από τέτοιο πλήθος ιατροφαρμακευτικών εργασιών για τα 11 εκατ. «ασθενών», θα πρέπει να γίνει εγγραφή στο Γκίνες ως το πιο φιλάσθενο έθνος παγκοσμίως. Ας συγχαρούμε λοιπόν τους ιατρούς του ΕΟΠΥΥ για το κατόρθωμά των.
Γκικας N. Kουλουρας
Λιγνίτης και ΑΠΕ
Κύριε διευθυντά
Το άρθρο του κ. Ν. Μάντζαρη, σχετικά με τη διεκδίκηση από τη χώρα δωρεάν δικαιωμάτων CΟ2, καταλήγει στην, συνήθη τα τελευταία χρόνια, επίθεση του WWF κατά της κατασκευής του σταθμού Πτολεμαΐδα 5. Η εμμονή της Οργάνωσης κατά της κατασκευής της μονάδας προκαλεί κάποια ερωτήματα. Eχουμε την πεποίθηση ότι η άκριτη και παράλογη υπεράσπιση στόχων είναι και η μεγαλύτερη τροχοπέδη στην επίτευξή τους.
Για παράδειγμα, η δογματική υπεράσπιση του λιγνίτη δεν βοηθά. Στο εσωτερικό της ΔΕΗ υπάρχει η μόνιμη αγωνία σχετικά με τον ρόλο του βασικού μας καυσίμου. Η άποψή μας είναι πάντα σταθερή. Ο λιγνίτης είναι ένα εγχώριο καύσιμο που στηρίζει την ελληνική οικονομία, το οποίο όμως πρέπει καθημερινά να δίνει επιτυχείς εξετάσεις σε βασικούς τομείς: πρώτον, στην οικονομικότητά του σε σχέση με άλλες διαθέσιμες πηγές ενέργειας, και δεύτερον στη βέλτιστη περιβαλλοντικά χρήση του, δηλαδή στην εκμετάλλευσή του με τρόπο που να τηρούνται αυστηρά οι ευρωπαϊκές οδηγίες.
Ο ίδιος προβληματισμός πρέπει να υπάρχει και για τις ΑΠΕ. Οι ΑΠΕ είναι επίσης μια βασικότατη εγχώρια πηγή ενέργειας, και μάλιστα σε μια χώρα που έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στον τομέα αυτό. Θα πρέπει όμως καθημερινά η δραστηριότητα αυτή να κρίνεται σε δύο τομείς: Είναι οικονομικά βιώσιμη; Και επίσης, είναι ικανή –σε βάθος χρόνου– να αντικαταστήσει τις θερμικές μονάδες βάσης του Συστήματος και να αποτελέσει τη βασική πηγή τροφοδοσίας μας; Eτσι λοιπόν, με τις πιο πάνω ερωτήσεις, μπαίνει το θέμα σε μια πιο κατανοητή και συζητήσιμη πλατφόρμα, στην οποία μπορούν να ανταλλαγούν πραγματικά επιχειρήματα, και όχι αφορισμοί και συνθήματα. Η συζήτηση αυτή θα έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια, με ευθύνη της πολιτείας, ώστε να έχουμε καταλήξει σε έναν εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό που θα απαντά στα ερωτήματα. Eχουν γίνει προσπάθειες, αλλά ακόμα –δυστυχώς– δεν έχουμε καταλήξει. Η ΔΕΗ από πλευράς της έχει ξεκάθαρη άποψη, η οποία στηρίζεται σε ανάλυση των πραγματικών δεδομένων. Το στρατηγικό μας πλάνο στηρίζει και τα δύο πολύτιμα εγχώρια καύσιμα, τον λιγνίτη και τις ΑΠΕ. Ο λιγνίτης δίνει τη σταθερότητα, την αξιοπιστία και την ενεργειακή ανεξαρτησία από εισαγόμενα καύσιμα στο ηλεκτρικό σύστημα, οι ΑΠΕ μας οδηγούν με σιγουριά σε ένα μέλλον όπου –με την εκμετάλλευση των ώριμων τεχνολογιών και των ευνοϊκών κλιματολογικών συνθηκών της χώρας μας– θα έχουμε φθηνή και καθαρή ενέργεια. Στην πορεία αυτή η ΔΕΗ έχει σχεδιάσει τo σταδιακό κλείσιμο των παλαιών ρυπογόνων λιγνιτικών μονάδων. Μέχρι το 2020 θα έχουμε ένα τελείως διαφορετικό και σημαντικά πιο φιλικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Στον προγραμματισμό αυτό είναι αναγκαία η κατασκευή της Πτολεμαΐδας 5 –για την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας– πέραν όλων των άλλων.
Δεν μένουμε όμως μόνο εκεί. Ταυτόχρονα πρέπει να δοθεί άμεση προτεραιότητα στην ανάπτυξη των ΑΠΕ. Πρέπει όμως να δούμε τα ποσά επιδότησής τους. Μέχρι στιγμής η ανάπτυξή τους (ιδίως για τα Φ/Β) έγινε με τον συνήθη ελληνικό τρόπο του «απρογραμμάτιστου ενθουσιασμού». Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι τεχνολογίες πλέον στα Αιολικά και Φ/Β είναι ώριμες, θα πρέπει λοιπόν να μειωθούν οι επιδοτήσεις και να ενταχθούν σιγά σιγά στην πραγματική αγορά. Ας κάνουμε μια υπόθεση εργασίας, ότι εισακούεται η πρόταση του WWF και εγκαταλείπεται το έργο της Πτολεμαΐδας 5. Με το πρόγραμμα αποσύρσεων των παλαιών λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, θα φτάσουμε το 2020 με, μαθηματικά βέβαιο, σημαντικό έλλειμμα ισχύος. Ποια μπορεί να είναι η απάντηση της χώρας σε αυτό; Περιγράφουμε τρεις επιλογές:
Συνεχίζουμε να λειτουργούμε τις παλαιές ρυπογόνες μονάδες. Δεν νομίζουμε ότι καμιά περιβαλλοντική οργάνωση θα υποστήριζε κάτι τέτοιο. Πάντως για τη ΔΕΗ είναι μη αποδεκτό.
Εγκαθιστούμε άμεσα μονάδες με καύσιμο το εισαγόμενο Φ/Α. Προφανώς δεν θέλουμε να εξαρτηθούμε ενεργειακά από τρίτες χώρες και να αιμορραγούμε μονίμως στο ισοζύγιο πληρωμών, ιδίως στη δύσκολη εποχή που διανύει η χώρα. Προχωρούμε σε εντατική εγκατάσταση μονάδων ΑΠΕ σε μια κλίμακα που να καλύπτει την απώλεια σε θερμική παραγωγή. Oμως είναι δυνατή, από καθαρά τεχνική σκοπιά, μια τέτοιας κλίμακας ανάπτυξη των ΑΠΕ; Με ποιο κόστος; Ποιος θα το επωμισθεί; Είναι ευσταθές ένα ηλεκτρικό σύστημα με τόσο μεγάλη διείσδυση ΑΠΕ; Τι θα γίνεται όταν πέφτει ο ήλιος ή δεν φυσάει; Με άλλα λόγια, είναι αξιέπαινη η προσφορά της Greenpeace για φωτοβολταϊκά στις στέγες σε 10 οικογένειες που το έχουν ανάγκη στη Ρόδο, αλλά θα πρέπει να συνδυαστεί με τη νέα μονάδα που προσπαθεί η ΔΕΗ να κατασκευάσει στο νησί, ώστε οι οικογένειες να έχουν φως και θέρμανση το βράδυ, αλλιώς θα είναι δώρον άδωρον! Νομίζουμε ότι το συμπέρασμα είναι προφανές. Οι υπέρμαχοι των ΑΠΕ, και σε αυτούς πρέπει να ανήκουμε όλοι, πρέπει να συνεργαστούν με τη ΔΕΗ, να στηρίξουν την τιτάνια προσπάθεια που κάνει για εκσυγχρονισμό του ενεργειακού της δυναμικού, έτσι ώστε μαζί να προχωρήσουμε σε μια Ελλάδα, με όραμα τις επόμενες δεκαετίες να είμαστε πρωτοπόροι στη μάχη για ενεργειακά συστήματα που προσφέρουν φθηνή και καθαρή ενέργεια στους πολίτες.
Μη μας διαφεύγει ούτε στιγμή: Τις επιδοτήσεις των ΑΠΕ (αυτές που οδήγησαν στα θηριώδη ελλείμματα του Ειδικού Λογαριασμού) τις πληρώνει ο τελικός καταναλωτής. Δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να συντηρηθεί μια ακόμα «φούσκα» στην ελληνική οικονομία, που να σχετίζεται με τις αμοιβές των ΑΠΕ. Θα είναι καταστροφικό για την οικονομία, αλλά και για τις ίδιες τις ΑΠΕ. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να συνεργαστούμε και ας σκεφτούμε –για πρώτη έστω φορά– το εθνικό συμφέρον, και όχι το πρόσκαιρο επιχειρηματικό κέρδος. Πρέπει η αγορά ηλεκτρισμού να είναι οικονομικά βιώσιμη. Το μεσοπρόθεσμο μέλλον της χώρας ανήκει στα εγχώρια καύσιμα: λιγνίτη και ΑΠΕ. Το μακροπρόθεσμο μέλλον της χώρας ελπίζουμε να ανήκει στις ΑΠΕ.
Σωτηρης Χατζημιχαηλ – Διευθυντής Στρατηγικής της ΔΕΗ
Η συνεισφορά των πολιτών
Κύριε διευθυντά
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ. 5 του Συντάγματος, οι Eλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, αναλόγως των δυνάμεών τους.
Οι εν λόγω συνταγματικές διατάξεις έχουν την έννοια ότι η κατανομή του φορολογικού βάρους πρέπει να γίνεται κατ’ αναλογία προς τη φοροδοτική ικανότητα των φορολογουμένων.
Ειδικότερα, βάσει των διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 5 και 78 παρ. 1 του Συντάγματος, πρέπει η συνεισφορά στα δημόσια βάρη να γίνεται αναλόγως προς τις δυνάμεις των Ελλήνων πολιτών, δηλαδή αντικειμενικά και με βάση τη φοροδοτική ικανότητά τους, και να καθορίζονται, για τη διασφάλιση ακριβώς της φοροδοτικής ικανότητας, με τυπικό νόμο το αντικείμενο της φορολογίας και ο φόρος, ώστε να ανταποκρίνεται η φορολογία στην αρχή της ισότητας.
Το άρθρο 4 παρ. 1 και 5 του Συντάγματος δεν αποκλείει την εκ μέρους του κοινού νομοθέτη διαφορετική φορολογική μεταχείριση κατηγοριών φορολογουμένων, εφόσον η μεταχείριση αυτή δεν είναι αυθαίρετη, αλλά στηρίζεται σε γενικά και αντικειμενικά κριτήρια, ανταποκρινόμενα στις ιδιαίτερες συνθήκες υπό τις οποίες τελεί κάθε κατηγορία.
Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που εκυρώθη μαζί με τη σύμβαση με το άρθρο πρώτο του Ν.Δ. 53/1974 (ΦΕΚ Α΄ 256), με τις οποίες κατοχυρώνεται ο σεβασμός της περιουσίας του προσώπου, εφόσον η επιβολή φορολογίας αποτελεί επέμβαση στην περιουσία του προσώπου, πρέπει η σχετική ρύθμιση να αποτελεί μια δίκαιη ισορροπία μεταξύ των απαιτήσεων του δημοσίου συμφέροντος και των επιταγών προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υπό την έννοια της υπάρξεως αναλογίας μεταξύ χρησιμοποιουμένων μέσων και επιδιωκομένων σκοπών. Ως εκ τούτου, επιβολή φορολογικής υποχρεώσεως που συνιστά υπερβολικό βάρος για τα πρόσωπα που επιβαρύνονται με αυτήν ή κλονίζει ριζικά την οικονομική τους κατάσταση, αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ (Ολ. ΣτΕ 1972/2012).
Kωνσταντινος B. Xιωλος – Διδάκτωρ Νομικής – δικηγόρος
Παράνομα τουριστικά καταλύματα
Κύριε διευθυντά
Ο συνεργάτης της «Καθημερινής» Στάθης Κουσουνής, που ασχολείται με τις τουριστικές δραστηριότητες, αποκαλεί «παράνομα» τα ιδιωτικά διαμερίσματα που νοικιάζονται στους τουρίστες, κυρίως το καλοκαίρι. Αυτό γίνεται μέσω διεθνών sites ή με την αυτοπρόσωπη επίσκεψη των ενδιαφερομένων τουριστών, ξένων και Ελλήνων. Αυτό συμβαίνει στην Πιερία, που τυχαίνει να γνωρίζω καλά.
Oλη αυτή η δραστηριότητα νομιμοποιήθηκε από τον Ιανουάριο του 2014, με τη σχετική νομοθετική ρύθμιση που έγινε από τον τότε Γ.Γ. Εσόδων και τώρα βουλευτή του Ποταμιού κ. Χάρη Θεοχάρη. Oπως γίνεται με τις αστικές μισθώσεις, το ίδιο ισχύει και για τις βραχυχρόνιες ή τώρα και μακροχρόνιες τουριστικές μισθώσεις. Oλοι έχουν υποχρέωση να δηλώνουν τις μισθώσεις ακινήτων μέσω Ιnternet.
Τώρα, αν δεν τα δηλώνουν, είναι κάτι που μπορεί να συμβεί και με κάθε αστική μίσθωση, ή ενοικιαζόμενα δωμάτια, ή ακόμη και τα μικρότερα ξενοδοχεία. Το πρόβλημα είναι να γίνονται οι έλεγχοι από τα αρμόδια όργανα της πολιτείας και να τιμωρούνται όσοι παρανομούν και όχι να αποκαλούμε, ειδικά μία κατηγορία ιδιοκτητών.
Για τις μεγάλες ιδιωτικές «βίλες», που νοικιάζονται στους τουρίστες, ο νόμος προβλέπει προδιαγραφές και σήμα του ΕΟΤ.
Νικος Mατος
