Θράσος
Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της «Κ» την Τρίτη 4/8/15 δημοσιεύσατε ένα άρθρο για την ΠΝΠ, πώς θα βρισκόταν τρόπος για να πληρωθούν οι ειδικοί σύμβουλοι του πρωθυπουργού και των υπουργών της κυβέρνησης. Oλοι θυμόμαστε ότι πριν από λίγο καιρό ο υπουργός Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος από το βήμα της Βουλής παραδέχθηκε ότι έκαναν λάθη. Ο κ. Βαρουφάκης σε συνέντευξή του έκανε το ίδιο και πρόσφατα ο κ. πρωθυπουργός το παραδέχθηκε από το βήμα της Βουλής ότι έγιναν λάθη. Ως Τσακαλώτος, ως Βαρουφάκης και ως Τσίπρας ας κάνουν όσα λάθη θέλουν, αφού θα τα πληρώσουν οι ίδιοι. Ως υπουργοί και ως πρωθυπουργός όμως δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κάνουν λάθη γιατί εκτός που τους πληρώνουμε δεκάδες ειδικούς συμβούλους, στο τέλος τη ζημιά την πληρώνουμε εμείς. Αν αυτό που παραδέχθηκαν και οι τρεις δεν λέγεται θράσος, τότε η λέξη έχει χάσει την έννοιά της.
Aρης Κουζελλης
Μαρούσι
Το 1936 και το 1962 τα ίδια μας έλεγαν
Kύριε διευθυντά
Με θλίψη και κατάπληξη διαβάσαμε την άκρως στρεβλωτική στήλη του αρθρογράφου σας κ. Πάσχου Μανδραβέλη «Η εσχάτη προδοσία της λογικής» (φύλλο της 12.8.2015), η οποία αναφέρεται σε συγκεκριμένη ανακοίνωση της Ελληνικής Eνωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕλΕΔΑ), αλλά και στην ίδια την οργάνωση με ιδιαίτερα απαξιωτικούς όρους.
Η ανακοίνωσή μας σχολιάζει καυστικά την ιδέα να ποινικοποιηθεί η πολιτική πρόταση για αλλαγή νομίσματος, υπογραμμίζοντας εμφατικά το άτοπο της ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής. Τασσόμαστε ξεκάθαρα κατά μιας τέτοιας προοπτικής, η οποία υποβάλλει την τάση διαμόρφωσης ενός ιδιώνυμου εγκλήματος. Δεν ήταν δα και δύσκολο επίτευγμα να αντιληφθεί κανείς ότι το σχήμα παιγνιώδους υπερβολής, δηλαδή η «πρόταση» να διωχθεί και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών για εσχάτη προδοσία καθώς και εκείνος πρότεινε ένα παρόμοιο σχέδιο εξόδου στη δραχμή, χρησιμοποιήθηκε για να στηρίξει ακριβώς το αντίθετο. Ο κ. Μανδραβέλης ασφαλώς διαθέτει κοινή λογική και τα αναλυτικά εργαλεία για να αντιληφθεί το νόημα της ανακοίνωσής μας. Ωστόσο το κείμενό του αναπτύσσεται γύρω από το επιχείρημα της δήθεν δημόσιας απαίτησης της ΕλΕΔΑ να διωχθεί ποινικά ο κ. Σόιμπλε. Δύσκολα μπορεί να δει κανείς μια απλή παρεξήγηση στην παρανόηση αυτή. Πόσο μάλλον όταν το κείμενο αυτό συνεχίζει και περιλαμβάνει την ίδια την ΕλΕΔΑ με χαρακτηρισμούς αήθεις και επιπόλαιους, αν μη τι άλλο. Αν έκανε τον κόπο να διαβάσει μέσα από την ιστοσελίδα της (www.hlhr.gr) τις θεματικές δράσεων και τις τοποθετήσεις μας τα τελευταία χρόνια θα μπορούσε να έχει σχηματίσει διαφορετική γνώμη και να τη συσχετίσει με την ιστορία μας. Δεν δικαιολογείται και πάλι τέτοια αμέλεια την οποία απαγορεύει η στοιχειώδης δημοσιογραφική δεοντολογία. Αποτελεί βέβαια αναφαίρετο δικαίωμα του κ. Μανδραβέλη να χαρακτηρίζει την ΕλΕΔΑ «παλαβή» και κομματικό «παραμάγαζο». Την άποψή του αυτή ωστόσο δεν φαίνεται να συμμερίζεται η Διεθνής Ομοσπονδία Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (FIDH)[1], η Ευρωπαϊκή Οργάνωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (AEDH) ούτε και διεθνείς οργανισμοί (Συμβούλιο της Ευρώπης, ΟΗΕ) με τους οποίους συνεργαζόμαστε. Εξάλλου και στο παρελθόν όμοιες αιτιάσεις (για «μεροληπτική ενασχόληση» με συγκεκριμένα δικαιώματα, για «αριστερές», «κομμουνιστικές» ή «ελάχιστα σοβαρές θέσεις») είχε δεχτεί η Eνωσή μας στις οποίες είχαν απαντήσει αναλόγως η Θάλεια Κολυβά και ο Στρατής Σωμερίτης (11 Μαρτίου 1962 στην «Καθημερινή») ή ο Αλέξανδρος Σβώλος (8 Απριλίου 1936 στην «Εστία»), των οποίων το κύρος ο κ. Μανδραβέλης –τουλάχιστον– αναγνωρίζει.
Ο εγκλωβισμός στα χαρακώματα της διχαστικής πόλωσης των καιρών είναι κατανοητός. Μέσα σε αυτή ζούμε όλοι μας. Ωστόσο η Eνωση έχει στα χέρια της έναν, όσο αυτό είναι δυνατόν, ασφαλή καταστατικό οδηγό πλεύσης: την προσηλωμένη ενασχόληση με την ελευθερία, την ισότητα και τη δικαιοκρατία. Αυτόν τον οδηγό προσπαθεί να υπηρετήσει και τον τελευταίο καιρό. Εν τέλει, οι αιτιάσεις ένθεν και ένθεν των χαρακωμάτων είναι ίσως θετική ένδειξη για την Eνωσή μας. Ταυτόχρονα είναι όμως και λυπηρό δείγμα αποσάθρωσης του δημόσιου διαλόγου. Μας παρηγορεί ωστόσο το γεγονός ότι πίσω από τον καταιγισμό εμπαθούς ειρωνείας φαίνεται να πείστηκε τελικά ο κ. Μανδραβέλης ότι «σηκώνει μεγάλη συζήτηση η έννοια της “εσχάτης προδοσίας” σε πολιτικές αποφάσεις». Νομίζουμε ότι θα ήταν επωφελέστερο για την ποιότητα του δημοσίου διαλόγου στη χώρας μας, αντί να επισωρεύει προσβολές σε βάρος της ΕλΕΔΑ, να συνεισέφερε ο αγαπητός δημοσιογράφος στη συζήτηση αυτή στην οποία προσκαλεί ακριβώς το επίμαχο δελτίο Tύπου μας. Ακόμα και «μεσαυγουστιάτικα».
Κωνσταντινος Τσιτσελικης
Πρόεδρος της Ελληνικής Eνωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
Απάντηση
Πολλή «παιγνιώδη υπερβολή» για πολύ ανύπαρκτα θέματα έχει μεσαυγουστιάτικα η ΕλΕΔΑ. Oμως, ορθώς παρατήρησε ο καθηγητής κ. Αριστείδης Χατζής, η Eνωση δεν επέδειξε καν την παραμικρή ευαισθησία σε άλλα σοβαρά και υπαρκτά θέματα. Να σημειώσουμε ότι σε επιστολή του προς την ΕλΕΔΑ ο κ. Χατζής επισημαίνει: «Μου διέφυγαν οι υπόλοιπες ανακοινώσεις σας για το όργιο προσβολής (ή απειλής προσβολής) ατομικών δικαιωμάτων από την κυβερνητική ομάδα που έπαιξε με το σενάριο της δραχμής. Μου διέφυγαν επίσης οι σχετικές ανακοινώσεις για το όργιο προσβολής όλων των αρχών του κράτους δικαίου από την πρόεδρο της Βουλής τους τελευταίους έξι μήνες. Μου διέφυγαν κυρίως οι ανακοινώσεις σας για τον τρόπο διεξαγωγής του δημοψηφίσματος – αυτό το θεσμικό καραγκιοζιλίκι».
Ο κ. Χατζής προσθέτει ότι «η υπεράσπιση της ελευθερίας του λόγου από την ΕλΕΔΑ είναι υποτυπώδης. Σε πολλές περιπτώσεις είτε δεν αντέδρασαν, είτε ανέχτηκαν είτε συμφώνησαν σε περιορισμούς στον λόγο.
Ειδικά στο ζήτημα του λεγόμενου “λόγου μίσους”. Η ΕλΕΔΑ έχει αρνηθεί κατηγορηματικά να υπερασπίσει την ακαδημαϊκή ελευθερία. Μετά σχεδόν από κάθε περιστατικό βίας, νοθείας, τραμπουκισμού στο Πανεπιστήμιο, έγραφα στην ΕλΕΔΑ ζητώντας παρέμβαση. Σε κάθε περίπτωση (με μία μοναδική εξαίρεση) αρνήθηκαν δηλώνοντας αναρμόδιοι» (9.8.2015).
Δεν θα αποκαλούσα ποτέ την ΕλΕΔΑ «παλαβή», μόνο και μόνο λόγω της ιστορίας της (που ’σαι νιότη που ’δειχνες…) αλλά συνεχίζω να υποστηρίζω ότι «εκφυλίστηκε σε παραμάγαζο όχι του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά των πιο παράλογων συνιστωσών του». Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές με την ανακοίνωση της 3.10.2013 για την προφυλάκιση της «Χρυσής Αυγής» και τις «συμβουλές» προς τον τότε πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά.
Τέτοιες συμβουλές ποτέ δεν δόθηκαν σε νυν κυβερνητικά στελέχη που βρίσκονται καθημερινώς σχεδόν στα δικαστήρια κάνοντας μηνύσεις και αγωγές σε δημοσιογράφους που απλώς λένε τη γνώμη τους.
Oσο για τις αναφορές στους Στρατή Σωμερίτη, Αλέξανδρο Σβώλο κ.λπ. θα λέγαμε «άλλα τα μάτια του λαγού» και θα ευχόμασταν να αποκτήσει και πάλι η ΕλΕΔΑ τα μάτια της κουκουβάγιας ώστε να βλέπει τα τρωκτικά των δικαιωμάτων σε όλους τους πολιτικούς χώρους και να μην αγγελοσκιάζεται για πιθανές μελλοντικές παραβιάσεις δικαιωμάτων. Και κάτι επιπλέον: οι επικρίσεις του 1936 και του 1962 προερχόταν από εχθρούς των δικαιωμάτων. Οι νυν επικριτές κ.κ. Αριστείδης Χατζής, Σταύρος Τσακυράκης κ.ά. είναι από την πλευρά της υπεράσπισής των.
Πασχος Mανδραβελης
Βρέχει βράχια στην Υδρα
Κύριε διευθυντά
Μαχαιριές στο στομάχι συστηματικά τα άρθρα σας εδώ και τρεις μήνες για «βράχια» (βλ. π.χ. Τήλεφος, Τα βράχια στην Υδρα, 1 Αυγ., σ. 2, «Τα βράχια λένε τις δικές τους Ιστορίες» 19 Αυγ. σ. 13, κτλ.). Ζω με ένα βράχο 7 τόνων, διαστάσεων περίπου 2×2,5, που έπεσε σπίτι μου στις 28 Μαΐου κατά τη φοβερή νεροποντή, με κεραυνούς αέρα και χαλάζι, από επικλινή δημόσιο χώρο (πλαγιά), απόσταση 45 μέτρα και περίπου 15 μέτρα ύψος από μένα. Αποτέλεσμα, να έχει καταστραφεί το εσωτερικό του σπιτιού στο σημείο της πρόσκρουσης. Από τότε τραβιέμαι συστηματικά με διαδικασίες, δήμο και εποπτεύουσες αρχές (μέσω του δήμου ως απαιτούνται), με αναπάντητα γράμματα, τηλεφωνήματα και επισκέψεις στον δήμο και στον γιατρό, άγχος, συνεχείς εφιάλτες, αχρήστευσης του σπιτιού μου για το καλοκαίρι μέχρι στιγμής, και τον συνεχή φόβο πιθανού σεισμού για περαιτέρω καταστροφές. Και να μην μπορώ να κάνω τίποτε, ατομικά γιατί εμπλέκονται «το Δημόσιο με το Ιδιωτικό», και όλα τα περί παραδοσιακών οικισμών, ενώ οι αποσταθεροποιημένοι όμοροι βράχοι από μένα κι άλλους γείτονες, απειλητικοί κτλ. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Να συμφωνήσω λοιπόν απόλυτα με τη ρομαντική διατύπωση Βερούκα στο περί βράχων της Υδρας άρθρο σας ότι πρόκειται περί «ενός απειλητικού και τελούντος σε εκκρεμότητα σύμπαντος» (βλ. άρθρο σας). Και να συμφωνήσω για το ιστορικό ενδιαφέρον των βράχων στην Αστυπάλαια. Αλλα… Να προσθέσω δε για την απόλυτη ολοκλήρωση ότι τέτοια δεν θα συνέβαιναν εντός του οικισμού, αν ορισμένες αρχές δεν ανέχονταν όσα παράνομα γίνονταν και γίνονται συστηματικά. Εχω εδώ και χρόνια ζητήσει αντιμετώπιση αυτής της «εκκρεμότητας» και συστήσει ενυπογράφως από τρεις δημάρχους της Υδρας (Αναστόπουλο, Κοτρώνη και Κουκουδάκη), να εκπονήσουν ένα σχέδιο καταγραφής όλων των βράχων εντός του οικισμού και ιδίως της διαδρομής του νησιού, που παίρνουν καθημερινά οι τουρίστες, αλλά φωνή βοώντος στην έρημο… όλα αναπάντητα. Με τον πρώτο τουρίστα που θα σκοτωθεί από πέσιμο βράχων στο στενό της Λαγουδέρας, π.χ., τότε τα λέμε… Υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ ρομαντισμού και πραγματικότητας και δυστυχώς υποφέρω προσωπικά εδώ και δύο μήνες από την πραγματικότητα.
Αντωνης Κ. Αντωνιαδης
Αρχιτέκτων / Πολεοδόμος / Συγγραφέας -συνταξιούχος, τ. καθηγητής
Αρχιτεκτονικής UTA
Η περιφέρεια και το Φεστιβάλ
Κύριε διευθυντά
Ηβούληση της Περιφέρειας Αττικής για οικονομική ενίσχυση του Φεστιβάλ είναι εκφρασμένη και εξακολουθεί να υπάρχει αμείωτη. Για τυπικούς λόγους δεν κατέστη ακόμη δυνατή η μεταβίβαση πόρων. Οι δύο φορείς συνεργάζονται για την ολοκλήρωση της συνεργασίας με τη σύναψη προγραμματικής σύμβασης. Ο πρόεδρος της Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε. ευχαριστεί την περιφερειάρχη Αττικής για το διαρκές ενδιαφέρον και την έμπρακτη στήριξη.
Ρενα Δουρου
Περιφερειάρχης Αττικής
Γιωργος Λουκος
Πρόεδρος και καλλιτεχνικός διευθυντής της «Ελληνικό Φεστιβάλ Α.Ε.»
