Γλώσσα λανθάνουσα τ’ αληθή λέγει
Κύριε διευθυντά
Η πολυχλευασθείσα προσφάτως διατύπωση για την πρόοδο του κυβερνητικού έργου κατόπιν επιτυχούς «στροφής 360 μοιρών»(!), επικυρώνει πανηγυρικά το εν επικεφαλίδι ρητό που επιβεβαιώνει τη ληθαργική απραξία.
Εν όψει του αριθμού των εμπλεκομένων στη μαγική στροφή, ο νους πηγαίνει στο πάλαι πότε αποκριάτικο γαϊτανάκι στο οποίο συμμετείχε αριθμός γυναικεία μασκαρεμένων ατόμων περιστρεφομένων πέριξ κονταριού από το οποίο ξεκινούσαν πολύχρωμες κορδέλες που κρατούσαν οι περιστρεφόμενοι.
Κωστας Παπαχρυσανθου – Κηφισιά
Οι τιμές των φαρμάκων
Κύριε διευθυντά
Με αφορμή το πρόσφατο άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη στην έγκριτη «Κ», είδαμε με ιδιαίτερη χαρά να ασχολείται και πάλι με τον κλάδο των φαρμακοποιών υπό τον τίτλο «Ο σοσιαλισμός των συντεχνιών».
Ξεπερνώντας ότι ούτε μια φορά δεν θυμόμαστε να αναφέρεται στη συντεχνία π.χ. των σούπερ μάρκετ με τις υπέρμετρες αυξήσεις τιμών τα τελευταία χρόνια, θα ήθελα να διορθώσω μια λάθος πληροφόρηση που έχει.
Κατά μεγάλη σύμπτωση, το ίδιο λάθος έκανε και η κ. Λαγκάρντ πριν από μερικούς μήνες αναφερόμενη στο θέμα του γάλακτος. Προφανώς υπάρχουν πηγές που παραπληροφορούν πολιτικούς και δημοσιογράφους.
Προς αποκατάσταση, λοιπόν, της αλήθειας, θα ήθελα να σας ενημερώσω πως τα βρεφικά γάλατα έχουν πάει στα σούπερ μάρκετ σύμφωνα την υποπαράγραφο Η3 του Ν. 4093/2012. Από τότε, ποτέ δεν ξαναγύρισαν αποκλειστικά στα φαρμακεία. Aρα οι αυξήσεις που επικαλείται συνέβησαν μετά την πώλησή τους και από τα σούπερ μάρκετ. Oσον αφορά το δεύτερο σκέλος της σκωπτικής αναφοράς του για τις τιμές των ΜΥΣΥΦΑ, απορώ πώς κανείς εγκέφαλος που… κόπτεται για τους καταναλωτές δεν πρότεινε το εξής απλοϊκό: Εφόσον ακόμη τα ΜΥΣΥΦΑ δεν έχουν απελευθερωμένες τιμές, τότε γιατί η ίδια η πολιτεία δεν προβαίνει σε μια εφάπαξ έκπτωση; Αυτά από τον χώρο των συντεχνιών και να γνωρίζει ότι είμαστε πάντα στη διάθεσή του προκειμένου να έχει σωστή πληροφόρηση, γιατί η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την άγνοια.
Κωνσταντινος Λουραντος – Φαρμακοποιός – πρόεδρος ΠΦΣ
Απάντηση
1) Τα στοιχεία για τις τιμές του βρεφικού γάλακτος και τις αυξήσεις της τάξης του 20% προέρχονται από την πιο επίσημη πηγή της χώρας, που είναι το υπουργείο Ανάπτυξης. Απορώ πώς ο κ. Λουράντος δεν το γνωρίζει και αφήνει υπονοούμενα περί δήθεν «σκοτεινών πηγών», της Κριστίν Λαγκάρντ και… εμού, όταν οι φαρμακευτικοί σύλλογοι εξέδωσαν ανακοινώσεις δήθεν διάψευσης: «Οι δηλώσεις του υφυπουργού (σ.σ. Θανάση Σκορδά) είναι και πολιτικώς απαράδεκτες γιατί ενώ γνωρίζει πολύ καλά και έχει την ευθύνη για τον έλεγχο της ακρίβειας στα ράφια των σούπερ μάρκετ, που θερίζουν το ελάχιστο εισόδημα που έχει απομείνει στον Eλληνα εργαζόμενο, ανερυθρίαστα υιοθετεί και αναπαράγει τα ψεύδη των ιδιοκτητών σούπερ μάρκετ», έλεγε τότε ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος του οποίου πρόεδρος είναι ο κ. Λουράντος.
2) Ενδιαφέρουσα η άποψη του κ. Λουράντου ότι τα γάλατα ποτέ δεν ξαναγύρισαν «αποκλειστικά» στα φαρμακεία. Μήπως θα μπορούσε να μας πει και πού αλλού πωλούνται για να συγκρίνουμε τιμές;
Πασχος Mανδραβελης
«O ομφάλιος λώρος»
Κύριε διευθυντά
Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας το περασμένο Σάββατο: «Για να κερδηθεί το στοίχημα, η δημόσια τηλεόραση οφείλει να κόψει τον πνιγηρό ομφάλιο λώρο που την έδενε με το εκάστοτε κυβερνών κόμμα…» («Η Καθημερινή», 13/6). Μου θύμισε μια παλιά ιστορία. Θα μπορούσε να αποτελέσει προηγούμενο. Επειδή εμπλέκομαι προσωπικά, θα αποφύγω δική μου εξιστόρηση· θα παραθέσω τρία αποσπάσματα από δημοσιογραφικά κείμενα. Με ένα σύντομο σχόλιό μου στο τέλος· ως συμπέρασμα. Απόσπασμα: «Στη δημοκρατική τομή στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, όπως αυτή εκφράζεται και μέσα από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης του Τζαννή Τζαννετάκη, αναφέρθηκε χθες κατά τη διάρκεια εγκατάστασής του στην ΕΡΤ ο νέος πρόεδρος Γιώργος Κοντογιώργης. Η εγκατάσταση του νέου προέδρου έγινε από τον υπουργό Προεδρίας Θ. Κανελλόπουλο και τον υφυπουργό Τύπου Ν. Λιναρδάτο. Ο υφυπουργός Τύπου, αφού εξέφρασε τις ευχαριστίες του στον κ. Γ. Κοντογιώργη, που δέχθηκε τη θέση, στην οποία τον επέλεξε η κυβέρνηση, είπε πως ο ίδιος προσωπικά το μόνο που θα επιδιώξει είναι “να κόψει τον ομφάλιο λώρο μεταξύ της Ζαλοκώστα και της Αγίας Παρασκευής”». («Ριζοσπάστης», 8 Ιουλίου 1989). Νομίζω πως είναι η πρώτη φορά που η έκφραση «ομφάλιος λώρος» χρησιμοποιείται με την έννοια της σχέσης πολιτικής εξαρτήσεως.
Δέκα μέρες αργότερα: «Πρέπει να πω ότι η Τηλεόραση, ως προς τις ειδήσεις τουλάχιστον, άλλαξε πρόσωπο. Και αυτό αποτελεί επιτυχία της σημερινής κυβέρνησης. Η Τηλεόραση, μέσα σε ελάχιστες μέρες, κατάφερε να κάμει το μαύρο-άσπρο. Να διατηρήσει την ψυχραιμία της. Να δώσει χρόνο για όλες τις απόψεις. Και να πείσει ότι κρατάει ίσες αποστάσεις από όλα τα κόμματα […]. Η αντικειμενικότητα μάλλον επιτεύχθηκε. Η πολυφωνία το ίδιο…» (Eγραψε ο γνωστός δημοσιογράφος και λογοτέχνης Λευτέρης Παπαδόπουλος στα «Νέα», 19 Ιουλίου 1989).
Οκτώ μήνες αργότερα: «Oσο και αν θέλει τώρα το νεότευκτο Συμβούλιο Ραδιοτηλεοράσεως να κάμει τον μαιευτήρα… ο ομφάλιος λώρος δεν μεταμοσχεύεται. Κόπηκε! Και έτσι ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι ήλθε η άνοιξη στην ηλεκτρονική ενημέρωση. Η ελεύθερη ραδιοφωνία απέκτησε ανταγωνιστή στα δελτία ειδήσεων των κρατικών συχνοτήτων… Ο υπουργός που τόλμησε ήταν ο Νίκος Λιναρδάτος με την κυβέρνηση Τζαννετάκη. Δεν αρκέσθηκε σε μια τυπική υπουργική δήλωση. Eκοψε τον ομφάλιο λώρο Ζαλοκώστα – Μεσογείων και τον πέταξε στα άχρηστα. Και άνοιξε έτσι η βαριά καγκελόπορτα για να περάσει η ενημέρωση στην κρατική ραδιοτηλεόραση». (Ο διακεκριμένος δημοσιογράφος Δ. Παπαναγιώτου στην «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1990).
Ενδιαφέρουσες πληροφορίες επί του θέματος μπορεί κανείς να αντλήσει από το βιβλίο του Ριχάρδου Σ. Σωμερίτη (διευθυντή τότε ειδήσεων της ΕΡΤ) «Ο ΞΕΝΟΦΕΡΤΟΣ. Χρονικό μιας ελεύθερης τηλεόρασης Ιούλιος – Αύγουστος 1989» (Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», 1990).
Αυτή είναι, εν συντομία, η διδακτική ιστορία του «ομφάλιου λώρου». Το τι έγινε αργότερα είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Ζητώ συγγνώμη που γράφω κάτι το οποίο εύκολα μπορεί να χαρακτηριστεί προσπάθεια αυτοπροβολής. Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου. Αν ήταν, θα το είχα «διαπράξει» πολύ νωρίτερα. Δεν θα περίμενα να περάσουν 25 χρόνια. Πρόθεσή μου είναι να «μαρτυρήσω», εκ προσωπικής πείρας, ότι δεν είναι πολύ δύσκολο να λειτουργήσει η δημόσια ραδιοτηλεόραση σωστά. Στην περίπτωση που περιέγραψα: Επίστευα ότι έτσι έπρεπε. Το επέβαλλε (το επιβάλλει και σήμερα) το δημοκρατικό πολιτικό ήθος. Και είχα την αμέριστη στήριξη και κάλυψη τόσο του πρωθυπουργού αείμνηστου Τζαννή Τζαννετάκη όσο και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, βασικού κοινοβουλευτικού στηρίγματος της κυβερνήσεως, ως προέδρου της μεγαλύτερης κυβερνητικής παρατάξεως.
Νικ. Λ. Γ. Λιναρδατος
Μετάθεση πρέσβεως
Κύριε διευθυντά
Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το δημοσίευμα στην «Καθημερινή» σχετικά με την αντικατάσταση του πρέσβεώς μας στο Βερολίνο, δεδομένου ότι ο κ. Καλογερόπουλος υπήρξε στενός συνεργάτης μου στην πρεσβεία μας στη Βόννη από τον Μάιο 1987 έως τον Δεκέμβριο 1990. Δεν θέλω επ’ ουδενί λόγω να αναφερθώ στη μετάθεση του πρέσβεως, αρμοδιότητα και προνόμιο που ανήκει αποκλειστικά στην εκάστοτε κυβέρνηση. Eχω όμως δυσκολία να συμφωνήσω με το σημείο όπου γράφεται ότι «ο κ. Καλογερόπουλος αδυνατούσε να δημιουργήσει ένα πλέγμα επαφών και να αναλύσει σωστά τη γερμανική εξωτερική πολιτική». Hδη στη Βόννη ως α΄ γραμματεύς πρεσβείας ήταν ο συνεργάτης μου που ανέλυε τη γερμανική πολιτική και σπανίως είχα λόγο να διαφωνήσω με τις αναλύσεις του. Ως προς το «πλέγμα των επαφών» του και επειδή τώρα κατοικώ για σημαντικό μέρος του έτους στο Βερολίνο, είμαι σε θέση να γνωρίζω και από μαρτυρίες συναδέλφων μου ότι στους λίγους μήνες που ήταν στο Βερολίνο, είχε ήδη αποκτήσει ένα σημαντικό κύκλο γνωριμιών.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η σημερινή Γερμανία του Βερολίνου δεν είναι η χθεσινή Γερμανία της Βόννης, αλλά μου είναι εν τούτοις δύσκολο να πιστέψω ότι ο κ. Καλογερόπουλος «ξέμαθε» αυτό που τόσο καλά έκανε.
Λεωνιδας Α. Ευαγγελιδης – Πρέσβης ε.τ.
Η δυσκολία των Μαθηματικών
Κύριε διευθυντά
Σχετικά με τα θέματα των μαθηματικών κατεύθυνσης στις Πανελλήνιες εξετάσεις, όπως έγραψε και το πλέον επίσημο όργανο, η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ), ήσαν απαράδεκτα σε βαθμό δυσκολίας.
Αυτό έχει πολλές προεκτάσεις και συνέπειες για τους υποψηφίους και κυρίως στις σχολές των προτιμήσεών των. Το θέμα αφορά φυσικά δεκάδες χιλιάδες υποψηφίους που κρίνεται το μέλλον τους και η σταδιοδρομία τους.
Με τη δυσκολία αυτή των θεμάτων καταργούνται οι ανώτερες κλίμακες αξιολόγησης και οι πολύ καλοί στα μαθηματικά μαθητές «εξομοιώνονται» με τους μεσαίους και επιπλέον τα μαθηματικά παύουν να έχουν τον ρυθμιστικό ρόλο που τους αναλογεί στην επιτυχία και τη σχολή προτίμησης ενός υποψηφίου.
Το πρόβλημα δεν είναι σημερινό, αλλά από της μεταπολιτεύσεως και μετά έχει παρουσιασθεί αρκετές φορές, κυρίως δε στα μαθηματικά και δυστυχώς καμία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις δεν θέλησε να το αντιμετωπίσει με απόλυτη υπευθυνότητα. Πιστεύω ότι στην κατάσταση αυτή, που δεν συμπορεύεται με μια δίκαιη αξιολόγηση, θα πρέπει να δοθεί ένα τέλος αρχομένου από του ακαδημαϊκού έτους 2015-2016. Η κυβέρνηση φρονώ ότι θα πρέπει να λάβει την ιστορική απόφαση να φέρει νόμο στη Βουλή με αναδρομική ισχύ για εφέτος, διότι τα χρονικά περιθώρια είναι πολύ περιορισμένα, και να λέγει το εξής: «Με κλίμακα βαθμολογίας 0-20, όταν όλοι οι υποψήφιοι στο εξεταζόμενο μάθημα δεν συγκέντρωσαν το ποσοστό (α%) κατά μέσο όρο (Μ.Ο.), –το ποσοστό (α%) αφήνεται στην κυβέρνηση– σε βαθμολογία άνω των δώδεκα (12) μονάδων η εξέταση του μαθήματος ακυρώνεται και με υπουργική απόφαση και εντός μιας εβδομάδος επαναλαμβάνεται η εξέταση του μαθήματος με άλλη εξεταστική επιτροπή».
Ιωαν. Θ. Χαϊνης – Ομ. Καθ. Ε.Μ. Πολυτεχνείου
