Ανισότητες
Κύριε διευθυντά
Ασχολήθηκα με ένα θέμα το οποίο, δυστυχώς, δεν έχει επισημανθεί, και πιστεύω ότι είναι σοβαρότατο. Το Σύνταγμα επιτάσσει όλοι οι Ελληνες να είναι ίσοι και να μην υπάρχουν διακρίσεις ως προς την αντιμετώπισή τους. Δυστυχώς, αυτό δεν εφαρμόζεται πλέον και το Σύνταγμα έχει ελαστικότητα, ανάλογα με τις ανάγκες του κράτους. Συγκεκριμένα, προκειμένου να εισπράξεις από το «στενό Δημόσιο», πρέπει να προσκομίσεις φορολογική ενημερότητα. Εάν οφείλεις φόρους οι οποίοι έχουν ρυθμιστεί σε δόσεις, η φορολογική ενημερότητα επιτάσσει την παρακράτηση ολόκληρου του οφειλομένου ποσού, αγνοώντας εάν η οφειλή είναι ρυθμισμένη και ο οφειλέτης είναι συνεπής εις την τμηματική καταβολή των δόσεων. Η ανισότητα έγκειται στο ότι οι μη εισπράττοντες από το στενό Δημόσιο εξοφλούν την οφειλή τους στις ρυθμισμένες δόσεις, ενώ οι εισπράττοντες από το στενό Δημόσιο στερούνται του πλεονεκτήματος αυτού. Το πλέον άδικο είναι ότι δεν επωφελούνται και της εκπτώσεως που απολαμβάνει όποιος πληρώνει την οφειλή του εφάπαξ. Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση μας βομβαρδίζει με θεωρίες περί «αναθέρμανσης» της οικονομίας, και την ίδια στιγμή στερεί από τον συγκεκριμένο φορολογούμενο και την ελάχιστη δυνατότητα ρευστότητας.
Εμ. Βασιλοπουλος
Τα μυστήρια της Αθήνας
Κύριε διευθυντά
Eν έτει σωτηρίω 2015 (ή γελάμε για να μην κλαίμε). Πολλά τα μυστήρια και σε πολλούς τομείς. Eνας η πολιτική. Είναι, βλέπεις, η έδρα της ελληνικής κυβερνήσεως. Φυσικό επακόλουθο τα πολλά πολιτικά μυστήρια. Με αυτά λέω να ασχοληθώ. Μάλλον με ένα απ’ αυτά. Με τα σακίδια στην πλάτη, με τα οποία κινούνται και πάνε στα υπουργεία τους οι υπουργοί μας Γιάνης Βαρουφάκης και Ευκλείδης Τσακαλώτος. Τι έχουν μέσα; Τι απαραίτητο για την άσκηση των καθηκόντων τους;
Πολλοί έχουμε βρεθεί σε υπεύθυνες θέσεις· υπουργικές και μη υπουργικές. Δεν νιώσαμε την ανάγκη σακιδίου (και μάλιστα στην πλάτη ή στον ώμο)· το πολύ πολύ ενός απλού χαρτοφύλακα. Εδώ πρόκειται για κάτι πολύ σημαντικό. Λες να είναι μέσα, να κουβαλούν στην πλάτη τους, το υπουργείο Οικονομικών; Ή έχουν μέσα τα σπιτικά σαντουιτσάκια τους για το κολατσιό των 10 π.μ.; Αυτά κουβαλούν; Ή (η εκδοχή της κακεντρέχειας) μήπως είναι ένας ακόμη τρόπος να προκαλέσουν απορίες, ερωτήματα, ενδιαφέρον, στην παγκόσμια σκηνή, στην οποία πλέον κινούνται; Eχουν καταφέρει, κυρίως ο πρώτος, με μία και μόνη κίνησή τους να προκαλούν παγκόσμια αναταραχή. Κάτι το μοναδικό· μεγαλύτερη αναταραχή από τη ριπή του ανέμου που ανέβασε στα ύψη τη φούστα της Μέριλιν Μονρόε. Τι αποκάλυψη! Αποκάλυψη· αυτό είναι. Τα σακίδια είναι γεμάτα με αποκαλυπτικά μυστικά! Μας έχουν, έως τώρα, αποκαλύψει πολλά από τα μυστήρια της Αθήνας· τα μυστήρια της «για πρώτη φορά αριστερής κυβέρνησης της Ελλάδας». Παράδειγμα αποκαλύψεως: Δεν έχουμε κυβέρνηση. Κατά το Σύνταγμα: «Την κυβέρνηση αποτελεί το Υπουργικό Συμβούλιο που απαρτίζεται από τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς» (άρθρο 81). «Η κυβέρνηση καθορίζει και κατευθύνει τη γενική πολιτική της χώρας… Ο πρωθυπουργός εξασφαλίζει την ενότητα της κυβερνήσεως και κατευθύνει τις ενέργειές της για την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής…» (άρθρο 82).
Eχουμε αυτάρκη πρωθυπουργό, αυθυπόστατη πρόεδρο της Βουλής και αυτεξούσιους υπουργούς. Δεν λειτουργεί Υπουργικό Συμβούλιο. Δεν υπάρχει γενική πολιτική της χώρας, ούτε κυβερνητική ενότητα. Δεν υπάρχουν ενέργειες για την εφαρμογή κυβερνητικής πολιτικής. Ο καθένας τον ιδεοληπτικό χαβά του. Υπάρχουν μόνο ενέργειες ακατανόητoυ περιεχομένου και σκοπού. Πού πάμε; Αυτό δεν περιέχεται στα σακίδια των υπουργών μας. Δεν αποκαλύπτεται. Είναι μυστικό που το ξέρει μονάχα ο πρωθυπουργός (που δεν κουβαλάει σακίδιο). Iσως και ο κ. Τέρενς Κουίκ· ως συντονίζων με τόση επιτυχία το κυβερνητικό έργο.
Σε αυτό το ύφος μπορούσα να γράφω ή να ρητορεύω ad perpetuum. Ως τη στιγμή που τα χαλάει όλα αυτός ο απαίσιος (έχει εκτεθεί όσο κανείς άλλος υπέρ μας) Γιουνκέρ. Είπε: «Αν και θεωρώ τον Τσίπρα φίλο μου, για να παραμείνουμε φίλοι θα πρέπει κανείς να σέβεται κάποιους ελάχιστους κανόνες». (Τέτοια χοντράδα δεν έχει εκστομίσει κανείς στην ιστορία των διεθνών σχέσεων.) Τη γραβάτα, κύριε πρωθυπουργέ! Aκουσε τις συμβουλές του Ιταλού συνομηλίκου σου. Φόρεσε μια γραβάτα. Eστω για τα μάτια του κόσμου. Αλλιώς, άλλοι θα πρέπει να είναι οι σκοποί σου.
Πες μας την αλήθεια. Πού μας πας; Αν πάλι ούτε εσύ ξέρεις, πες το μας. Να το ξέρουμε. Να αποφασίσουμε τι θα κάμουμε.
Νικ. Λ. Γ. Λιναρδατος
Aριστερές «δεξιές» κινήσεις
Κύριε διευθυντά
Οι οριζόντιοι φόροι (ΦΠΑ, φόροι σε σπίτια και καταστήματα) πλήττουν όλους αδιακρίτως στην άσχημη οικονομική συγκυρία, ενώ θα μπορούσαν να είναι αναλογικοί του εισοδήματος. Η αριστερή κυβέρνηση ακολουθεί δεξιά πολιτική. Οι συλλογικές συμβάσεις δεν φτιάχτηκαν για να κατοχυρώνουν ελάχιστα εισοδήματα εργαζομένων, αλλά για να διασφαλίζουν την «οροφή» τους, ώστε οι εργοδότες εάν η επιχείρησή τους «πάει καλά» να μην πληρώνουν περισσότερα σε μισθούς. Το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα κατοχυρώνεται απλά με ψήφιση μιας σχετικής διάταξης.
Η κοινωνία με νεανική ανεργία 1 στους 2 νέους και παραπάνω –της οποίας τον παλμό ήδη δεν «πιάνουν» όντας αποξενωμένοι από την κοινωνία– διαμορφώνει την άποψη ότι είναι ίδιοι με τους προηγούμενους και αυτό αντικατοπτρίζεται στα χαμηλά ποσοστά στη σπουδάζουσα. Οι διαδηλωτές αποκλείονται από την επικοινωνία με τα στελέχη τους και παραπέμπονται σε διάφορους υπαλληλίσκους τους που τοποθετήθηκαν γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό – την εξασφάλιση της «ησυχίας» τους.
Διαχέονται στην κοινωνία μέσω των ΜΜΕ διάφορες αντικρουόμενες απόψεις στελεχών για καταμέτρηση των κοινωνικών αντιδράσεων – παλιά συνδικαλιστική τακτική. Αλλιώς διαλυτικές τάσεις μπορεί να επικρατήσουν όπως σε γειτνιάζουσες ιδεολογικά ομάδες ή παρατάξεις του εξωτερικού.
Ούτε λόγος για ιδεολογικό και πρακτικό δημοκρατικό συνέδριο θέσεων και συγκερασμού διαφορετικών απόψεων. Οι χρηματοδότες έχουν δικά τους οικονομικά προβλήματα και μάλλον δεν θα αυξήσουν αυτήν, αλλά θα τη μειώσουν καλώντας τον λαό να ζει με μειωμένο εισόδημα. Σε περίπτωση νέου τοπικού νομίσματος–υποτιμημένου βέβαια– ελλοχεύει ο κίνδυνος πληθωρισμού.
Νέες επιχειρήσεις δεν χρηματοδοτούνται παρά τα υποβαλλόμενα αξιόπιστα επιχειρηματικά σχέδια, προκαλώντας απογοήτευση στους νεοεισερχόμενους στον κλάδο και δημιουργώντας σκέψεις για μετανάστευση.
Οι αγροτοκτηνοτρόφοι στην επαρχία και οι συναφείς επιχειρήσεις διαπιστώνουν ότι εάν μειωθούν οι επιδοτήσεις τους θα εγκαταλείψουν τις δραστηριότητές τους λόγω του ότι δεν θα είναι πλέον συμφέρουσες οπότε η κοινωνία θα εξαρτάται πλήρως από τις εισαγωγές. Η ανωτέρω κατάσταση μπορεί να χειροτερέψει στο εγγύς μέλλον.
Βασιλης Αλετρας – Αθήνα
Aναχρονισμός της ΔΕΗ
Κύριε διευθυντά
Xθες πήγα στο κατάστημα της ΔΕΗ Αγίων Αναργύρων για να εξοφλήσω ένα λογαριασμό 1.000 € περίπου που είχε λήξει και τον είχα χάσει.
Προφανώς, λόγω του ποσού, δεν διανοήθηκα να μεταφέρω μαζί μου μετρητά, αλλά σκόπευα να εξοφλήσω το λογαριασμό με τη χρεωστική μου κάρτα, όπως είναι άλλωστε η τάση τελευταία σε όλες τις συναλλαγές όχι μόνον αυτού του ποσού, αλλά και πολύ μικρότερου.
Με μεγάλη μου έκπληξη και αγανάκτηση πληροφορήθηκα από το ταμείο της ότι η ΔΕΗ δεν δέχεται πληρωμές με κάρτα, αλλά μόνο μετρητά, και ότι θα πρέπει να μεταβώ σε τράπεζα, να προμηθευτώ μετρητά ή επιταγή και έτσι να πληρώσω! Σημειώνω ότι ειδικά αυτό το κατάστημα της ΔΕΗ εξυπηρετεί μία εκτεταμένη και πυκνοκατοικημένη περιοχή, ευρίσκεται σε απομονωμένο συγκοινωνιακά σημείο από το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής και η κοντινότερη τράπεζα απέχει πάνω από ένα χιλιόμετρο από αυτό. Πέραν τούτου, για να εξυπηρετηθεί κάποιος πρέπει να περιμένει τουλάχιστον μερικές ώρες, γιατί πάντα υπάρχουν πολλοί πελάτες και ελάχιστοι υπάλληλοι. Περιττό να σημειώσω ότι για να εξοφλήσω τελικά τον λογαριασμό, εκτός από την ταλαιπωρία μου, σπατάλησα ένα ολόκληρο πρωινό.
Από το παράδειγμα αυτό καταλαβαίνει κανείς πόσο αναχρονιστική είναι γενικά η ΔΕΗ, αφού σε ένα θέμα όπως η πληρωμή με κάρτα, που το έχουν λύσει ακόμη και τα μικρότερα καταστήματα, αλλά αποτελεί και επιδίωξη όλων των τελευταίων κυβερνήσεων, αυτή ευρίσκεται στην εποχή του Μεσαίωνα, και γιατί μας κοστίζει τόσο ακριβά.
Βέβαια, το προσωπικό της κατάφερε, μόνο αυτό, σε μία περίοδο αυστηρής λιτότητας, να αυξήσει τους ήδη παχυλούς μισθούς του, χάρη στους καλομαθημένους και καλοβολεμένους συνδικαλιστές του, που τυχαίνει όλοι να έχουν προσχωρήσει και να είναι βασικά στελέχη στο κόμμα που κυβερνά.
Κατόπιν των ανωτέρω, είναι φανερό ότι η μόνη λύση είναι η ιδιωτικοποίηση όχι μέρους, αλλά όλης της ΔΕΗ.
Ιωαννης Γ. Κουλουρης – Δρ Μηχανολόγος – Ηλεκτρολόγος ΕΜΠ
Σκούπα, νερό και πλύσιμο
Κύριε διευθυντά
Ο Δήμος Αθηναίων εξήγγειλε ότι στο περί το Σύνταγμα τρίγωνο θα παιανίζουν τα Μουσικά Σύνολά του. Μήπως όμως θα έπρεπε προηγούμενα να καθαρίσει η βρωμιά και τα σκουπίδια που υπάρχουν στην πλευρά Πλατεία Συντάγματος – Μητροπόλεως, να ρυθμιστεί η κίνηση των πεζών στην επίσης καταβρώμικη οδό Βουλής, να καθαρίσει το δημόσιο ουρητήριο το οποίο έχει μεταβληθεί η οδός Ανθίμου Γαζή, με την αμμωνία να μυρίζει, να φύγει από την οδό Σταδίου έξω από το πρώην κατάστημα Κάουφμαν ο ζητιάνος που έχει εγκαταστήσει το κρεβάτι και τα κουζινικά στο πεζοδρόμο; Μήπως πριν από τα Μουσικά Σύνολα χρειάζεται σκούπα, νερό και πλύσιμο;
Οι κύριοι δήμαρχος και αντιδήμαρχοι συνήθως εποχούμενοι αυτοκινήτων αξίζει κάποτε να καταδεχτούν να περπατήσουν στους κεντρικούς έστω δρόμους της Αθήνας.
Διονυσης Κ. Μαγκλιβερας
