Ονόματα και ουσία
Κύριε διευθυντά
Ξεχάσαμε την ανάγκη να αντιμετωπίζουμε με σύνεση και σπουδή τα πολλά σοβαρότατα και επικίνδυνα προβλήματα που ταλαιπωρούν τον τόπο μας.
Νομίζουμε ότι αλλάζοντας τα ονόματα θεσμών και υπηρεσιών θα επιλύσουμε θαυματουργικά, σαν πρωτόγονοι μάγοι, τα προβλήματα που μας απασχολούν. Δαιμονοποιήσαμε το όνομα «τρόικα». Τους ονομάσαμε αντιπροσώπους των τριών θεσμών, που ήταν και πριν οι ίδιοι. Τους χωρίσαμε σε δύο τμήματα με χαλαρή μέχρι ανύπαρκτη συνεργασία: Athens group και Brussels group. Διαγράψαμε το «μνημόνιο», που υποτίθεται θα σκίζαμε την επομένη των εκλογών, και το κάναμε γέφυρα ή και συμφωνία, χωρίς να μεταβληθεί η ουσία. Αποκηρύξαμε την «αξιολόγηση» χωρίς να αποφύγουμε την εξέταση των πιστωτών – θεσμών για την ολοκλήρωση των απαιτήσεων των δανειστών. Αλλάζουμε τον «άδικο» ΕΝΦΙΑ, κτηματικό φόρο, που φυσικά θα συνεχίσει να εισπράττεται με κάποια τροποποιημένη ίσως μορφή, με το όνομα φόρος μεγάλης περιουσίας, συνοπτικά: ΦΜΠ.
Προηγούμενη κυβέρνηση μετέβαλε το όνομα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, σε Προστασίας του Πολίτη, λες και όταν υπάρχει δημόσια τάξη δεν προστατεύεται ο πολίτης.
Και το χειρότερο! Σοφούς καθηγητές-υπουργούς, πληθώρα (σοβαρό ρεκόρ) διαθέτει η παρούσα κυβέρνηση, πιο πολλούς από κάθε άλλη προηγούμενη κυβέρνηση. Ωστόσο δεν αντιλήφθηκαν, ή δεν σκέφτηκαν, πόσο ανόητη είναι αυτή η τακτική ανούσιων αλλαγών, όταν τα φοβερά προβλήματα κατάρρευσης επείγουν, είναι επί θύραις! Λίγη σοβαρότητα και περισσότερη συντονισμένη εργασία.
Δημ. Γ. Σμυρλης – Συντ/χος λυκειάρχης
Plan «Β»
Κύριε διευθυντά
Κανείς δεν πίστευε (ούτε και οι ίδιοι) ότι το τσουνάμι του ΣΥΡΙΖΑ που θα καταλάμβανε την εξουσία θα μπορούσε να κυβερνήσει τη χώρα χωρίς στελέχη και χωρίς πρόγραμμα.
Η παλαιοκομμουνιστική και μαρξιστική φιλοσοφία που είναι το πιστεύω των σημερινών υπουργών (του πρωθυπουργού μη εξαιρουμένου, καθ’ ότι γαλουχήθηκε στις στρατιές των καταληψιών της ΚΝΕ) παρουσιάζει απτά δείγματα κρατικής διάλυσης. Γίνεται μια συστηματική ανατροπή των πάντων.
Ο υπουργός Παιδείας καταδικάζει την αριστεία ως ρετσινιά και καταργεί «δημοκρατικά» έναν νόμο που τον ψήφισε με τη μεγίστη πλειοψηφία των 255 ψήφων η Βουλή.
Ο υπουργός Ανάπτυξης είναι «επιφυλακτικός» και αρνητικός στις μη κρατικές επενδύσεις για να μην ξεπουλήσουμε τη χώρα μας στους ξένους ή ντόπιους κεφαλαιοκράτες.
Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (για «ανθρωπιστικούς λόγους») ανοίγει τις πόρτες προς την απροστάτευτη κοινωνία στους έγκλειστους εγκληματίες και τους πεινασμένους και άστεγους μετανάστες.
Ο υπουργός Οικονομίας, με το εξεζητημένο προκλητικό παρουσιαστικό του (και το ένα Ν, στο Γιάννης) παρουσιάζεται στα διεθνή φόρα και τηλεοράσεις, αναπτύσσοντας τις θεωρίες του σε πολύ ανώτερούς του διεθνείς οικονομολόγους, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο ώς τη νέα δόση. Εν τω μεταξύ έχει υπογράψει μια «Συμφωνία», που την χαρακτηρίζει «Δημιουργική Ασάφεια». Κανείς μας δεν ξέρει τι περιέχει και αλίμονό μας, όταν την υποστούμε.
Βουλευτές παίρνουν συνεντεύξεις από αιματοβαμμένους δολοφόνους στις φυλακές Κορυδαλλού, και άλλοι αναμεταδίδουν τηλεφωνικά από τον Κορυδαλλό στον πανεπιστημιακό ιερό χώρο ανταπόκριση του ίδιου εγκληματία. Η εικόνα συμπληρώνεται με αντικρουόμενες αποφάσεις υπουργών και υφυπουργών. Δυστυχώς, φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, πιστός στις εξαγγελίες τόσο του αρχηγού του, όσο και των συν αυτώ, προχωρεί ακάθεκτος προς το «Plan B» που έχει υποσχεθεί: Θα μείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση για να την διαλύσουμε εκ των έσω. Με την πλειοψηφία που διαθέτει στη Βουλή, με τη συνεργασία του ψεκαζόμενου κ. Καμμένου όλα είναι δυνατά.
Φοβούμαι όμως ότι αντί της Ε.Ε. θα διαλυθεί το ελληνικό κράτος.
Γιωργος Ζαμπικος – Αθήνα
Η συμμετοχή στα φάρμακα
Kύριε διευθυντά
Με την ανακοίνωση του υπουργού Υγείας για αναλογική –με βάση την οικονομική επιφάνεια του ασφαλισμένου– συμμετοχή στο κόστος προμήθειας των φαρμάκων, επανεγείρονται τα ζητήματα που άπτονται τόσο της κοινωνικής δικαιοσύνης, όσο και των συστημικών στρεβλώσεων του τομέα της Υγείας.
H ασυμμετρία στην πληροφόρηση και η προκλητή ζήτηση που χαρακτηρίζουν όλα τα συστήματα παροχής υπηρεσιών υγείας στοιχειοθετούν τον λεγόμενο ηθικό κίνδυνο στις χρηματικές ροές των συναλλαγών που διαλαμβάνουν χώρα εντός τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα Υγείας και ευοδώνουν την κατασπατάληση του χρήματος των ασφαλιστικών ταμείων. Η καθιέρωση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης κατόρθωσε να περιορίσει την ασύδοτη φαρμακευτική δαπάνη και η διαβαθμισμένη συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακά τους, με εισοδηματικά κριτήρια, επιχειρεί αφ’ ενός να εκπληρώσει τον ίδιο δημοσιονομικό στόχο και αφ’ ετέρου να εξασφαλίσει δικαιότερη κατανομή των δαπανών για την Υγεία, προς όφελος των οικονομικά ασθενέστερων.
Για να επιτευχθεί όμως αυτό θα πρέπει τα εισοδηματικά κριτήρια που θα εφαρμοστούν για τη διαβάθμιση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στην προμήθεια των φαρμάκων τους να αντανακλούν την πραγματική οικονομική τους διαστρωμάτωση –και μάλιστα εκπεφρασμένη σε όρους μηνιαίας ρευστότητας εισοδήματος– και όχι τη γενικότερη περιουσιακή κατάσταση αυτών. Απέναντι στην ασθένεια γινόμαστε όλοι de facto ίσοι. Εξακολουθούν όμως να υφίστανται οι δομικές και συστημικές κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες οι οποίες, μάλιστα, στη σημερινή Ελλάδα της κρίσης έχουν λάβει κατακλυσμιαία μεταβαλλόμενα χαρακτηριστικά δημιουργώντας στρατιές από νυν νεόπτωχους και αλλοτινά πλούσιους οι οποίοι, στερούμενοι εισοδηματικής ρευστότητας, καλούνται να καλύψουν τους ακόμη ενεργούς ΕΝΦΙΑ και τους φόρους ακινήτων, τα οποία δεν τους αποδίδουν πια εισοδήματα, αλλά τους προκαλούν φοροδοτική αιμορραγία κατατάσσοντάς τους, βάσει των επίπλαστα υψηλών αντικειμενικών τους αξιών, στις υψηλά φορολογήσιμες ομάδες.
Η διαβαθμισμένη συμμετοχή στο κόστος προμήθειας των φαρμάκων αποτελεί άλλον έναν έμμεσο φόρο για την Υγεία. Στην αρχική νομοθετική κατάστρωσή του, το μέτρο επιχειρεί να συγκρατήσει τη φαρμακευτική δαπάνη και να την κατανείμει δικαιότερα υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων. Θα πρέπει όμως να ενσωματώνει τη διαφοροδιακριτική ικανότητα διαχωρισμού ενός αληθώς «έχοντα» (εισοδηματική ρευστότητα) και «κατέχοντα» (προσοδοφόρα ακίνητα) από έναν πλασματικώς πλούσιο, ο οποίος σέρνοντας, απλώς, από ασφαλιστική ενημερότητα σε ποσοστό ασφαλιστικής συμμετοχής και από φορολογικό έτος σε φορολογική κλίμακα το –πάλαι ποτέ– μεσοαστικής προελεύσεως Ε9 του, καλείται ως νεόπτωχος της κρίσης να πληρώσει υψηλότερη συμμετοχή στα φάρμακά του, με τη διαβαθμισμένη συμμετοχή απλά να γίνεται ένα ακόμη φοροδοτικό συγχωροχάρτι για την κάλυψη των προ της κρίσεως ασύδοτων σπαταλών που βυσσοδομούσαν στο –επίσης πάλαι ποτέ– «ατελείωτο party» των δαπανών για την Υγεία.
Χριστος Χ. Λιαπης MD, MSc, PhD – Ψυχίατρος – Διδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Αθηνών
Παραίνεση προς υπουργό
Κύριε διευθυντά
Το τραγικό θέμα των τροχαίων στη χώρα μας είναι παγκοίνως γνωστό από δεκαετίες. Δυστυχώς κατέχουμε ακόμη την πρώτη θέση πανευρωπαϊκώς σε αριθμό θανάτων και τραυματιών, παρά τη μείωση που προέκυψε από την κρίση και την αναγκαστική μείωση κυκλοφορούντων οχημάτων.
Προ ετών η Αττική Οδός είχε τυπώσει και μοιράσει στους διερχόμενους οδηγούς βιβλιαράκι ενημερωτικό του γνωστού Ιαβέρη (Αναστάσιου Μαρκουίζου), πρώην οδηγού αγώνων, που πρωτοστατεί χρόνια τώρα για την αλλαγή της οδηγικής συμπεριφοράς των συνελλήνων.
Για το ίδιο θέμα επιστολές μου έχει φιλοξενήσει η «Κ» στο παρελθόν, όπως «Ζώνες ασφαλείας και τροχαία ατυχήματα» στις 13-11-2006, «Η ζώνη ασφαλείας του Πάπα» στις 20-12-2011 και «Ζώνες ασφαλείας» στις 13-11-2013. Στη δεύτερη τονιζόταν ότι είχε γίνει αγωγή στον Πάπα επί γερμανικού εδάφους διότι ξέχασε να βάλει τη ζώνη του!!
Δυστυχώς εδώ βλέπουμε καθημερινώς το άσχημο παράδειγμα που δίνουν οι ιθύνοντες μη φέροντες ζώνη ή κράνος όπως τέως πρωθυπουργοί, υπουργοί ή δήμαρχοι που ελληνοπρεπώς παρανομούν.
Παραδειγματιζόμενοι οι Eλληνες οδηγοί ποιούν ομοίως, με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα.
Σε αυτό το πολύτιμο βιβλιαράκι υπήρχαν τρομακτικά στατιστικά στοιχεία για τους θανάτους και τραυματίες των ελληνικών οδών. Eνας συνεχής εμφύλιος στους δρόμους!
Με τους επιεικέστερους υπολογισμούς από τη μεταπολίτευση έως σήμερα, έχει αφανιστεί μία ολόκληρη πόλη με πληθυσμό άνω των σαράντα χιλιάδων πολιτών, οι περισσότεροι των οποίων ήταν νέοι παραγωγικής ηλικίας. Σε πολλές χιλιάδες παραπάνω υπολογίζονται οι τραυματίες, πολλοί από τους οποίους παραμένουν μονίμως ανάπηροι. Το κόστος του εμφυλίου αυτού στη χειμαζόμενη χώρα μας είναι εξίσου καταστροφικό με το δυσθεώρητο χρέος.
Συντάξεις χηρείας, νοσήλεια, απώλεια εργατικών χειρών, συντάξεις αναπηρίας και ανυπολόγιστες ψυχολογικές συνέπειες για τις παθούσες οικογένειες.
Η λύση του τραγικού αυτού φαινομένου είναι γνωστή στις ανεπτυγμένες χώρες. Εφαρμογή των υπαρχόντων νόμων. Αυστηρή τήρηση ελέγχου οδηγών για ζώνες και κράνη και φυσικά αυστηρός έλεγχος ταχύτητος.
Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για τον φίλο υπουργό Προστασίας του Πολίτη. Αν επιμείνει θα γίνει ο σωτήρας χιλιάδων αδιάφορων, αλλά εγκληματούντων οδηγών, που προκαλούν με την αμέλειά τους τον εμφύλιο των ελληνικών οδών. Μία αυστηρή επιτήρηση των δρόμων θα μας κάνει επιτέλους Ευρωπαίους πολίτες και όχι πελάτες γραφείων τελετών, νοσοκομείων και γιατρών.
Δημητρης Γεωργαντας – Χειρουργός – Μαρούσι
