Κύριε διευθυντά
Σε γράμμα μου στις 30 Ιανουαρίου, εξέφρασα τον φόβο ότι με την ακραία επιθετική πολιτική προς τους Ευρωπαίους για τα οικονομικά, με τις άκριτες γνώμες για μερικούς από αυτούς, και με το «λάδι» που τους έχουμε βγάλει με τους τρόπους μας τόσο καιρό, θα καταφέρουμε να μην έχουμε φίλους όταν τους χρειαστούμε σε μια περίπτωση, που, ο μη γένοιτο, οι καλοί μας γείτονες δημιουργούσαν καμιά «παρεξήγηση». Δεν φανταζόμουν ότι αυτή η προφητεία θα γινόταν τόσο γρήγορα «γεγονός», με την ανακοίνωση της Τουρκίας για την απαγορευμένη ζώνη στο Αιγαίο. Γιατί να μας βοηθήσουν τώρα Μέρκελ, Σόιμπλε, Ραχόι, Βρυξέλλες, Γάλλοι, Ολλανδοί κτλ., τους οποίους έχουμε στολίσει με τόσα ωραία επίθετα; Και ποιος θα χειριστεί σωστά την τόσο καυτή πατάτα, ο κ. Κοτζιάς ή ο κ. Καμμένος, άνθρωποι τελείως άγνωστοι στο εξωτερικό; Ή ο κ. Βαρουφάκης, ο οποίος ανοικτά παραδέχεται ότι όπου μπορεί κοροϊδεύει τους Ευρωπαίους, από τους οποίους συνεχώς ζητάμε λεφτά; Και δεν θα ήταν καλύτερο για την εξωτερική μας ασφάλεια, να είχαμε κλείσει το όλο αυτό οικονομικό θέμα τάχιστα, αντί να έχουμε μια τόσο ανοικτή πληγή κυρίως στο εσωτερικό μας, και να ασχολούμαστε μόνο με κομματικούς καβγάδες, που δεν μας αφήνουν να χειριστούμε τα εξωτερικά θέματα με τη σοβαρότητα που είναι αναγκαία; Την Ιωνία τη χάσαμε διότι τσακωνόμασταν μεταξύ μας, τη μισή Κύπρο τη χάσαμε διότι επίσης είχαμε εσωτερικά προβλήματα, τον ελληνισμό της Πόλης τον χάσαμε για τον ίδιο λόγο, αυτά όλα δεν μας έχουν μάθει τίποτα, ώστε να αποφύγουμε ξανά κάποια τέτοια ταπείνωση;
Αλεξανδρος Μπεζης
