Κύριε διευθυντά
Η έννοια της αξιοπρέπειας συνδέθηκε, τουλάχιστον στον δυτικό κόσμο, με τους δημοκρατικούς αγώνες αναγνώρισης από πλευράς διαφορετικών και ενίοτε ετερόκλητων κοινωνικών ομάδων. Οι αγώνες αυτοί κατέληξαν στην κατοχύρωση πλείστων όσων ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και την είσοδο στην πολιτική σκηνή αλλοτινά αποκλεισμένων ή και καταφρονεμένων κοινωνικών στρωμάτων. Η εικόνα όμως αυτή μοιάζει εξιδανικευμένη, όταν οι κραταιοί θεσμοί του αστικοφιλελεύθερου κράτους δικαίου πνέουν τα λοίσθια σε περίοδο παρατεταμένης κρίσης, όπως η σημερινή. Τότε η πολιτική πρακτική αποκτά ένα όλο και πιο στοιχειακό περιεχόμενο που περιορίζεται στην κάλυψη των άμεσων βιοτικών αναγκών. Eτσι όμως η έννοια της αξιοπρέπειας αποχυμώνεται από μιαν ορισμένη αισθαντικότητα της ύπαρξης, που οφείλει να αναζητά μέσω του αιτήματος για ευ ζην την τελική χειραφέτησή της. Συμπερασματικά είναι νομίζω κρίμα ο λόγος περί αξιοπρέπειας να καταναλώνεται σε ένα στενά οικονομίστικο περιεχόμενο, που αφορά την κατά τα άλλα δίκαιη αποκατάσταση των φτωχοποιημένων ομάδων, όμως από την άλλη πλευρά αγνοεί την ουσιωδέστερη χειραφετητική στόχευση ενός ευδαίμονος βίου. Μια αριστερή πολιτική θα πρέπει να στοχάζεται θετικά για τις στρατηγικές της κοινωνικής χειραφέτησης των πολιτών, έστω και στο περιβάλλον μιας ρημαγμένης χώρας.
Nικολαος Tσιρος – Πάρεδρος NΣK, αναπληρωτής καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου, Tμήμα Kοινωνιολογίας
