Πώς θα βρούμε τα λεφτά;
Κύριε διευθυντά
Η απάντηση είναι απλή: δουλεύοντας! Η κυβέρνηση να κεντρίσει τον πατριωτισμό των Ελλήνων και να ζητήσει από όλους μας να σηκώσουμε τα μανίκια και να ριχτούμε στη δουλειά. Να παράγουμε περισσότερα, καλύτερα και φθηνότερα προϊόντα. Στον τομέα του ο καθένας. Αυτή η πηγή πλούτου είναι ανεξάντλητη, είναι εγχώρια, είναι… δικιά μας. Οι ηγέτες μας να ψάξουν στην Ελλάδα τις δυνατότητές της. Oποιες και να είναι οι εξελίξεις με τους εταίρους (καλές, κακές), τα παραπάνω ισχύουν απόλυτα και για το μέλλον. Να μάθουμε να κάνουμε δικά μας λεφτά σε μόνιμη βάση. Η παραπάνω πολιτική βούληση θα υλοποιηθεί εάν στήσουμε τον κάθε Eλληνα σε μια παραγωγική δουλειά. Σήμερα δεν είναι έτσι. Δεν είναι περιττοί μόνο δημόσιοι υπάλληλοι (όπως επίσημα λέγεται), αλλά και πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες: τα αμέτρητα περίπτερα, εμπορικά καταστήματα, καταστήματα εστίασης, καφενεία, καφετέριες, φαρμακεία, νυχτερινά κέντρα κτλ., κτλ. είναι δυσανάλογα περισσότερα από ό,τι κανονικά χρειαζόμαστε. Η χώρα μας διατηρεί υπερβολικά πολλά μέσα διάδοσης πολιτισμού: περιοδικά, εφημερίδες, διαφημιστικά φυλλάδια υψηλής τυπογραφικής ποιότητας.
Για να κάνουμε λεφτά (και μάλιστα σε διαρκή βάση) πρέπει να αλλάξουν τα παραπάνω. Να «κουρέψουμε» τα περιττά και να κρατήσουμε τα απαραίτητα. Να ξαναγίνουν οι Ελληνες αγρότες, κτηνοτρόφοι, ψαράδες, μελισσοκόμοι, κηπουροί, δενδροκόμοι. Να δοθούν κίνητρα, να δημιουργηθεί η νομική υποδομή για μια τόσο μεγάλη μεταρρύθμιση. Να ξαναβρούμε τις εγκαταλελειμμένες πατρίδες. Να γίνει το αντίστροφο με αυτό που έγινε μετά το ’50. Τα παραπάνω θέλουν χρόνο και δεν θα αποδώσουν αμέσως. Εγώ έγραψα τα παραπάνω για να φωτίσω μια διάσταση του προβλήματός μας, που οι επαγγελματίες δεν τη φωτίζουν: την εργασία του λαού. Τι έκαναν άλλοι λαοί σε παρόμοιες καταστάσεις; Εργάστηκαν και συνεχίζουν να εργάζονται σκληρά (Ιαπωνία, Ν. Κορέα, Κίνα, πρώην Σοβ. Eνωση, Γερμανία, Αμερική, σημερινή Τουρκία κτλ.).
Η πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να τσακωνόμαστε για ιδεολογικές διαφορές. Η ηθική υποστήριξή μας προς την κυβέρνηση είναι βέβαιο συστατικό της επιτυχίας της στις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους. Να φτάσουμε σε ένα σημείο που να μην επισκεπτόμαστε συχνά τις Βρυξέλλες. Δεν είναι ο χώρος μας εκεί. Εχουμε διαφορετικές νοοτροπίες με τους Βορειοευρωπαίους. Χωρίς να τους προκαλούμε, να φροντίσουμε να διαμορφώσουμε τον δικό μας χώρο παραγωγής προϊόντων. Εκείνοι ζουν από βιομηχανικά προϊόντα υψηλής τεχνολογίας, εμείς πρέπει να ζήσουμε κυρίως από γεωργικά, κτηνοτροφικά προϊόντα, τουρισμό κ.λπ. Να μη μας στέλνουν ντιρεκτίβες. Να μας αφήσουν να συνεργαστούμε με όσες χώρες μάς συμφέρει. Οι ντιρεκτίβες της Ε.Ε. κατέστρεψαν την παραδοσιακή γεωργία μας. Το πρόβλημά μας θα λυθεί (πρέπει να λυθεί) στην Ελλάδα και όχι στις Βρυξέλλες!
Κωστας Ζαγκαλης – φυσικομαθηματικός-συνταξιούχος
