Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 6ης Μαρτίου δημοσιεύσατε επιστολή-άρθρο του Πανοσιολογιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ιεροκύρηκος της Μητροπόλεως κ. Χρυσοστόμου Παπαθανασίου στην οποία έγραφε για την Ιερότητα του Ακάθιστου Yμνου, Yμνου προς την Παναγία και εκτός τούτου επεσήμαινε την ομορφιά του ποιητικού λόγου μέσα στις 24 στροφές, σημειώνοντας εν συντομία τη λεκτική και ηχητική τεχνική. Σχολίαζε δε την απουσία του από τα διδασκόμενα λογοτεχνικά μαθήματα στη Μέση Παιδεία.
Καλός ο Σεφέρης, καλός ο Καβάφης, καλός ο Ελύτης, καλή η Δημουλά, μα σε κάποιες σελίδες στα μαθητικά βιβλία δεν θα έπρεπε να έχει θέση ο Ακάθιστος Yμνος; Yμνος προς τη γυναίκα, όπως προσφωνεί την Παναγία ο Aγγελος «Χαίρε, δι’ ής η χαρά εκλάμψει…». Και τελειώνοντας στο γράμμα Ω (ωμέγα) ο εγκωμιαστικός στίχος προς τη Μητέρα «Ω πανύμνητε Μήτερ…».
Η Βουλή των Ελλήνων έκανε ένα μεγάλο βήμα, τοποθετώντας, επί προεδρίας Αποστόλου Κακλαμάνη, το τεράστιο γλυπτό, τη «Μάνα», του Χρίστου Καπράλου, στον περιβάλλοντα χώρο του Μεγάρου.
Την 20ή και 27η Μαρτίου, Παρασκευές, θα ψαλεί ο ύμνος προς τη Μητέρα. Μεγάλη ποίηση της Εκκλησιαστικής και Ελληνικής Γραμματείας.
Π. Τετσης (Ασχετος από λογοτεχνία και ποίηση)
H νίκη των γκράφιτι;
Κύριε διευθυντά
Ο απόλυτος βανδαλισμός με γκράφιτι του μνημειακού κτιρίου του Πολυτεχνείου στην οδό Στουρνάρη είναι «κακούργημα», με τη νομική λογική εγκληματικού μεγέθους! Βέβαια ο κοινωνικός χώρος συνομιλεί με τη συγκλονιστική επίθεση εναντίον της «αστικής στειρότητας» που οι γκραφιτάδες ενστερνίζονται! Οι περαστικοί για δύο έστω 24ωρα ήταν μόνο παθητικοί αυτόπτες μάρτυρες ή θαυμαστές. Είναι συνωμότες στον στόχο για συναδελφική αυτοάμυνα περιοχής.
Τα γκράφιτι είναι αστική επιδημία του τόπου μας με γιγαντισμό στα άξια Εξάρχεια και πολλαπλές ριπές στην Πλάκα σε κτίρια πολιτιστικής χρήσης που διασώζει το ΥΠΠΟ.
Πρόσφατα η Ελληνική Εταιρεία χορήγησε τη δαπάνη καθαρισμού βανδαλισμένων κτιρίων γειτονιάς της Πλάκας. Με τη μαχητικότητα επιδημίας τα γκράφιτι απλώθηκαν σε μια νύχτα με χυδαιότητα αρπακτικών καλικάντζαρων χωρίς έννοια αυτοκαταστροφής! Οργανώσεις αστικής τάξης δεν μπορούν, ούτε τολμούν να λειτουργήσουν! Υπάρχει άλλωστε μια γενική άποψη «ηθικής νομιμότητας» μιας καλοκάγαθης γιαγιάς που καμαρώνει τα «παιδιά που ωραία δημιουργούν». «Eλλειψη αγωγής και πολιτισμού» αντιδρά η Πρυτανεία. Ο πρύτανης ΕΜΠ αδυσώπητος: «Δεν εκφράζω ευαρέσκεια ούτε δυσαρέσκεια»(!).
Οπως λέει ο κ. Γκόλιας, πρόβλημα του ΕΜΠ είναι η αύξηση των φοιτητών κατά 70% με αντίστοιχη μείωση χρηματοδότησης. Παράλληλα, η οικοδόμηση είναι πλέον πρακτικά ανύπαρκτη. Οι νέοι σπουδάζουν χωρίς μέλλον, με αναξιόπιστο διεθνές δίπλωμα, με την ελπίδα εργασίας σε ζωτικότερη άλλη χώρα. Ισως κάποια γκράφιτι με αλαλάζουσες κραυγές ανάγκης να πρέπει να διατηρηθούν, ως δείγματα μιας εποχής που θα ξεπεραστεί. Οι νέες γκράφιτι-προσόψεις ΕΜΠ είναι προϊόν ταχύτατων δημιουργών «εισαγωγής» (Γερμανίας;).
Γνωστή η επιτυχία του περίφημου Μπαστιά της Νέας Υόρκης με αρχή καριέρας ως street artist. Η φωτογραφία της «Κ» του Πολυτεχνείου έχει μια σουρεαλιστική γοητεία.
Πότε θα μπορέσει να χρηματοδοτηθεί η εξωτερική επαναφορά της αρχικής μορφής που ανήκει σε όλους μας; Ας δεχτούμε τώρα τη χορηγία νέας τοιχογραφίας γκράφιτι που θα είναι εκεί για ανυπολόγιστο καιρό!
Μιχαλης Φωτιαδης – Αρχιτέκτων
