Κύριε διευθυντά
Υπάρχουν δύο ειδών πολιτικές αναλύσεις: αυτή που βασίζεται στις επιθυμίες αυτού που κάνει την ανάλυση και που ονομάζεται βουλησιαρχία, βολονταρισμός ή πιο απλά «αφού το θέλω, θα γίνει» και αυτή που βασίζεται στα δεδομένα και στα πραγματικά στοιχεία, που είναι, δηλαδή, ρεαλιστική. Oλη η εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ βασίστηκε στη βολονταριστική αντίληψη. Η ολέθρια συνέπεια αυτής της πολιτικής –η οποία παραγνωρίζει τον συσχετισμό δυνάμεων και το γεγονός ότι υπάρχουν άλλες 18 χώρες με κοινοβούλια και δεσμεύσεις– υπήρξε ότι, και προεκλογικά και μετεκλογικά, έκοψε όλες τις γέφυρες πίσω του, με αποτέλεσμα να μη μπορεί σήμερα να συμβιβαστεί. Oχι μόνον αυτό: έστρεψε εναντίον της Ελλάδας τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, που θεωρητικά θα αποτελούσαν τους φυσικούς μας συμμάχους.
Υπήρχε και υπάρχει πάντα ο ρεαλιστικός δρόμος: να ολοκληρώσει η κυβέρνηση το ισχύον πρόγραμμα και στη συνέχεια να διαπραγματευθεί το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος και την απομείωση του χρέους (που άλλωστε προβλεπόταν στη συμφωνία του Δεκεμβρίου του 2012) με όρους αποδεκτούς από τους εταίρους μας. Με απλά λόγια, αν η κυβέρνηση δεν στρίψει το τιμόνι τις επόμενες ημέρες, η χώρα θα μπει σε μεγάλες περιπέτειες. Το να βρεθούμε από την ελίτ της Ευρώπης στον πάτο των Βαλκανίων δεν είναι τόσο δύσκολο όσο φανταζόμαστε. Η κρίση ρευστότητας είναι εδώ, η απευκταία χρεοκοπία δεν απέχει πολύ. Και επειδή οι χολιγουντιανές πιρουέτες του υπουργού Οικονομικών δεν εντυπωσιάζουν τα μέλη του Eurogroup, θα ήταν προτιμότερο ο πρωθυπουργός να καλέσει τους κ. Σαμαρά, Θεοδωράκη και Βενιζέλο και να ζητήσει να τον στηρίξουν σε μια ρεαλιστική στροφή. Είμαι βέβαιος ότι θα τον στηρίξουν ολόθερμα.
Mιχαηλ Πασχαλης – Kαθηγητής Kλασικής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Kρήτης
