Νέα Δημοκρατία και Σαμαράς
Kύριε διευθυντά
Είμαι πάνω από 35 χρόνια συνδρομητής της «Καθημερινής» και φυσικά διαβάζω ανελλιπώς τα άρθρα του κ. Κασιμάτη, τον οποίο έχω εκτιμήσει για το χιούμορ του και τις γνώσεις του. Μετά το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών ο κ. Κασιμάτης έχει θέσει ευθέως θέμα αντικατάστασης του κ. Σαμαρά στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Σχετικά θέλω να παρατηρήσω τα εξής.
Πρώτο ότι το κορυφαίο ζήτημα αυτή τη στιγμή είναι να παραμείνει η αξιωματική αντιπολίτευση συσπειρωμένη και ισχυρή για το καλό της δημοκρατίας στη χώρα μας και όχι η αντικατάσταση του προέδρου της.
Δεύτερο, δεν μπορεί να αντικατασταθεί ο «κάποιος» από τον «κανένα». Αν ο κ. Κασιμάτης έχει συγκεκριμένη πρόταση να μας την αποκαλύψει, ώστε ο υποψήφιος να μπορεί να κριθεί και ιδίως να συγκριθεί.
Τρίτο, η απόδοση κάθε manager κρίνεται λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες και το πλαίσιο εντός του οποίου δραστηριοποιήθηκε. Eτσι, ο κ. Σαμαράς παρέλαβε μια οικονομία υπό κατάρρευση με ένα τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα, ηγήθηκε μιας τριτοκομματικής – δικομματικής κυβέρνησης και όχι μονοκομματικής, με ισχνή πλειοψηφία, ενώ είχε να αντιμετωπίσει τους αγανακτισμένους ηγέτες των άλλων κρατών-μελών της Ε.Ε., την τρόικα και τα πολιτικά τερτίπια των διαφόρων βουλευτών της κυβερνητικής παράταξης. Κρινόμενος κάτω από αυτές τις συνθήκες, νομίζω ότι δεν απέτυχε, παρά τα λάθη που έγιναν.
Σπυρος Φλεγγας – Σύμβουλος επιχειρήσεων
Πέρασαν έντεκα χρόνια
Κύριε διευθυντά
Τον Μάρτιο του 2004 η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη παρέδωσε τη διακυβέρνηση στον Κώστα Καραμανλή. Θα προσπαθήσω να αφηγηθώ τι έγινε στα έντεκα χρόνια έως σήμερα, ελπίζω αντικειμενικά. Η Ελλάδα, τότε, είχε πολύ μικρό έλλειμμα, περίπου 3%. Η μετέπειτα «απογραφή» έδειξε ότι η τεράστια διαφορά, που ισχυριζόταν η νέα κυβέρνηση ότι υπήρχε ήταν 0,1%. Δηλαδή αντί από 3% ήταν 3,1%. Ο συνολικός δανεισμός της χώρας το 2003 ήταν 168 δισεκατομμύρια, ενώ το 2009, δηλαδή στο τέλος της διακυβέρνησης Καραμανλή, ήταν 299,7 δισεκατομμύρια. Για να είμαστε ακριβείς δεν διπλασιάστηκε, όπως λέγεται, αλλά αυξήθηκε όμως κατά 78,39%. Κατά την ίδια πενταετία το ΑΕΠ αυξήθηκε από 180,8 σε 203,8 σε σταθερές τιμές. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 12,7% στα 5 χρόνια, δηλαδή 3% κατ’ έτος. Η αύξηση αυτή οφειλόταν κατά μέγιστο ποσοστό στην αύξηση των καταναλωτικών δαπανών και όχι στην αύξηση της παραγωγής.
Η Ελλάδα οργάνωσε με μεγάλη επιτυχία τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Οι υποδομές που χρειάστηκαν για τη διεξαγωγή των αγώνων είχαν προγραμματισθεί και σχεδόν ολοκληρωθεί πριν από τον Μάρτιο του 2004. Η Αττική Οδός, το αεροδρόμιο, η γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, μεγάλο μέρος της Εγνατίας Οδού, η εθνική οδός Αθηνών Κορίνθου. Aλλα έργα χρήσιμα για τον τόπο είχαν προγραμματισθεί να γίνουν, όπως π.χ. η εθνική οδός Κορίνθου – Πατρών.
Κατά τη διάρκεια των 5 ετών 2004-2009 δεν υπήρξε σχεδόν κανένας προγραμματισμός έργων ή δομικών αλλαγών. Θυμούμαι ότι ζήτησα από έναν από τους ιθύνοντες της καταστάσεως να απλοποιήσει τη γραφειοκρατία. Μου το υποσχέθηκε και όταν αργότερα του είπα ότι αυτό δεν είχε γίνει, μου αντέτεινε ότι τώρα μπορείς να θεωρείς το γνήσιο της υπογραφής και στα ΚΕΠ. Το υπαλληλικό προσωπικό του Δημοσίου και των εξαρτώμενων από αυτό οργανισμών εκτινάχθηκε στα ύψη. Η εθνική οδός Κορίνθου – Πατρών δεν έγινε.
Το 2007 στις μεγάλες πυρκαγιές της Πελοποννήσου κάηκαν 70 άνθρωποι, κανείς όμως δεν παραιτήθηκε. Το 2008, με αφορμή τον θάνατο από πυρά αστυνομικών του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου, υπήρξαν τεράστια επεισόδια και βανδαλισμοί στη Αθήνα και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Πάλι κανείς δεν παραιτήθηκε. Δεν θέλω να αναφέρω σκάνδαλα, η οικονομική κατάσταση όμως είχε ξεφύγει. Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία ανέβασε στο 15% το έλλειμμα. Η κυβέρνηση κατέφυγε στις εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2009. Η νοοτροπία «του λεφτά υπάρχουν» κατέλαβε την αρχή. Και δεν έκαναν τίποτε. Τα ταξίδια του πρωθυπουργού στον Aγιο Δομίνικο δεν βόηθησαν, ούτε και αυτός ο ίδιος ο Aγιος.
Η οικονομική κατάσταση είχε ξεφύγει και έπρεπε να λάβουν μέτρα. Πώς όμως όταν έχουμε διαβεβαιώσει ότι λεφτά υπάρχουν; Και καταλήξαμε στο ΔΝΤ, χωρίς να κάνουμε μια προσπάθεια να μιλήσουμε με τους Ευρωπαίους, μήπως βρίσκαμε μια άλλη λύση, όπως π.χ. να παραταθεί η αποπληρωμή για μεγάλο χρονικό διάστημα και συγχρόνως να μειωθούν και τα επιτόκια. Αυτό όμως απαιτεί προσπάθεια και πειθώ για να πετύχει. Τότε ακούστηκαν δήθεν ειδικοί επί του προβλήματος, με προκαταλήψεις, με παρωπίδες, με πουριτανική τιμωρητική διάθεση και καταλήξαμε στο ΔΝΤ. Κανένα σχέδιο για ανάπτυξη.
Η τότε αντιπολίτευση δεν βοήθησε. Επέμενε να ξαναγίνουν εκλογές ωσάν αυτό θα έλυνε το πρόβλημα. Eγιναν και ξαναέγιναν εκλογές. Κέρδισε η τότε αντιπολίτευση. Και πάλι τίποτε. Προχειρότης, έλλειψη συνεννόησης και με τους συμμάχους αλλά και με τους αντιπάλους τους οποίους πολλές φορές έβλεπε σαν εχθρούς. Υπήρξε έλλειψη ενός σχεδίου για την ανάπτυξη. Μόνο με τη μείωση του ελλείμματος ασχολήθηκε και η κυβέρνηση, αλλά και η τρόικα και τίποτε άλλο. Κάτι θετικό δεν προτάθηκε ούτε από τους Eλληνες ούτε από τους ξένους υπερειδικούς. Οι Eλληνες έκριναν ότι μια νέα αριστερή κυβέρνηση θα βοηθούσε. Με νέα πρόσωπα. Για να έχεις ελπίδα. Και ψηφίστηκε. Τώρα σωστό θα ήταν να πουν από πού θα βρουν τα χρήματα για να πραγματοποιήσουν τις εξαγγελίες τους και συγχρόνως να προτείνουν το σχέδιο ανάπτυξης, αυτό που δεν έκαναν οι άλλοι. Βεβαίως, η ιδιαίτερη περιβολή, δηλαδή του να μη φοράς γραβάτα παριστάνοντας τον πληβείο, δεν είναι η σωστή συνταγή για να βγεις από την ανέχεια. Είναι απλοϊκό και λίγο θρησκευτικό και παραπέμπει σε ιρανική θεοκρατική αντίληψη. Παρατηρεί βεβαίως κανείς τη θρησκευτικότητα στις ομιλίες των πρωτοκλασάτων. Πέρασαν για σένα και για μένα έντεκα χρόνια από την κυβέρνηση του Σημίτη. Τότε έκανες με επιτυχία και τους Ολυμπιακούς και κέρδισες και το Κύπελλο στο ποδόσφαιρο και ήξερες ότι θα πληρωθείς τον μισθό σου και έκανες όνειρα ότι θα αγοράσεις και ένα σπίτι. Το αύριο σου φαινόταν καλύτερο. Σήμερα τι περιμένεις;
Αθανασιος Ι. Νικολιτσας
Ορκωμοσία
Κύριε διευθυντά
Σε πολλούς Ελληνες ασφαλώς θα προξένησε απορία, με ταυτόχρονη θλίψη, η θεωρούμενη ως ορκωμοσία του νεοεκλεγέντος πρωθυπουργού της Ελλάδος ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας. Βάσει ποίων διαδικασιών προβλέπεται ορκωμοσία πρωθυπουργού με τον τρόπο που έγινε η εν λόγω; Η Ιστορία της χώρας μας δεν έχει τέτοιο προηγούμενο. Δεν γνωρίζουμε ποια ήταν η αντίδραση του Αρχιεπισκόπου μας όταν του ανακοίνωσε ότι δεν θέλει θρησκευτική ορκωμοσία ο υποψήφιος πρωθυπουργός της Ελλάδος. Πάντως, όσοι Ελληνες παραμένουν πιστοί στα χριστιανικά ιδεώδη και στα ιερά έθιμα του έθνους μας θα προβληματίστηκαν πολύ, ευχόμενοι να μην αντιμετωπίζουν οι ηγήτορες της πατρίδας μας τα θέματα αυτά με γνώμονα τα προσωπικά πιστεύω τους, αλλά με το τι επιτάσσει ο σεβασμός προς τη θρησκεία και τα ιερά ήθη της πατρίδας μας.
Χρηστος Γιαμβριας – Ομότιμος καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Πού θα βρω το δίκιο μου
Κύριε διευθυντά
Τον Ιούνιο 2008 πήγα σε ιατρό πάσχων από ωχρά κηλίδα στα μάτια. Ορατότητα 6/10 τότε στο δεξί και 2/10 στο αριστερό. Για το αριστερό μου είπε ότι δεν γίνεται τίποτα και ασχολήθηκε με το δεξί. Μέχρι τον Σεπτέμβριο 2010 μού έδωσε 15 βεβαιώσεις για χορήγηση ενέσεων Lusentis από το ΙΚΑ αξίας 25.000 ευρώ και μία βεβαίωση για πιστοποιητικό αναπηρίας. Τις βεβαιώσεις μού τις έδινε απόγευμα στο ιατρείο ως νοσοκομειακές. Τον Σεπτέμβριο 2014 πήρα βεβαίωση από το νοσοκομείο ότι δεν προκύπτει καμία εξέτασή μου ποτέ.
Το τραγικό είναι ότι στις 22/11/2009 μού έδωσε δύο βεβαιώσεις, μία με ορατότητα 2/10 διότι η επιτροπή αναπηρίας εξετάζει τον ασθενή και μία για την ένεση 4/10. Αν έγραφε 2/10, το σωστό, η επιτροπή θα διαπίστωνε επιδείνωση και θα διέκοπτε τη χορήγηση, όπως επιτάσσει η παραγωγός Lusentis.
Πολύ αργότερα έμαθα ότι η εταιρεία θέτει ανώτατο όριο 9 ενέσεις, μου έκανε 19 με 4 έξτρα. Για κάθε βεβαίωση τον πλήρωνα 300 ευρώ και απόδειξη 30 ευρώ. Προκύπτει από το σύνολο αποδείξεων κατά τη διάρκεια της θεραπείας και από την αξία των παρακρατημένων αποδείξεων που μου έδωσε, 6 μήνες το 2011 μετά. Τις απαίτησα με επιμονή τις αποδείξεις που μου παρακράτησε και είναι 10πλάσιες.
Από αρμόδιο του ΣΔΟΕ Καλαμάτας που έκανε οικονομική έρευνα και με εξέτασε ως μάρτυρα, όπως κι άλλους πελάτες του ιατρού, μου είπε ότι ήταν υπερβολικά μεγάλος ο αριθμός ενέσεων, σύμφωνα με τις επιταγές της παραγωγού εταιρείας. Εντόπισαν πού πωλούσε ίδιες αντί 1.000 ευρώ. Μου ζήτησε δείγμα υπογραφής για αίτησή μου στο νοσοκομείο και όποια στοιχεία είχα για απόπειρα δωροδοκίας. Τα βρήκε επαρκή.
Από τα ΜΜΕ έμαθα ότι διέθετε στην αγορά νοθευμένες ενέσεις που αυτονόητα προκαλούν τυφλώσεις. Η πολιτεία τον αφήνει ελεύθερο και συνεχίζει το έργο του. Εφυγα από τον ιατρό τον Σεπτέμβριο 2010, η όραση είχε πέσει 1/30 από 6/10 το 2008. Μου είπε δε, «το παιχνίδι έχει χαθεί, αν δεν πυκνώσουμε τις ενέσεις με πληρωμή». Εφυγα σιωπηλός, δεν τον ξαναείδα.
Γεωργιος Παππας
«Τα νούμερα»
Κύριε διευθυντά
Ονέος εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, Ινδός Ρίσι Γκογιάλ (αντικαταστάτης του Πολ Τόμσεν), δήλωσε πρόσφατα, με ειλικρίνεια και κυνισμό, ότι «τελικά εμάς μας ενδιαφέρουν μόνο τα νούμερα»!
Η δήλωση αυτή μου προκάλεσε αμηχανία, έκπληξη και θυμό και, αμέσως μετά (εγώ πάντα καλοπροαίρετος), προσπάθησα να κάνω δεύτερες σκέψεις σχετικά με τη θεσμική αποστολή του «Ταμείου», το οποίο θεσπίστηκε για να «βοηθά» χώρες με οξύ οικονομικό πρόβλημα. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη και μια περίεργη εποχή «μηδενισμού» που διανύουμε στην Ελλάδα (μετά τη «χρυσή» περίοδο της πλαστικής ευμάρειας) βρήκα τελικά, και τυχαία, την απάντηση, στη δήλωση ενδιαφέροντος του κ. Γκογιάλ για τα νούμερα, σε ένα γκράφιτι σε τοίχο της Αθήνας! Εκεί είναι γραμμένο: «Το life style είναι μαγικό. Από μηδενικό σε κάνει νούμερο».
Να λοιπόν που, υπερβαίνοντας τον μηδενισμό μας, γίναμε, επιτέλους, νούμερα – άξια του ενδιαφέροντος και της «αγάπης» του κ. Γκογιάλ…
Aνδρεας Kωσταλας – Ιατρός
