Δεν κάνουν όλοι για την πολιτική
Kύριε διευθυντά
Στο άρθρο σας με τίτλο «O καναπές της ομαδικής ψυχανάλυσης» («K» 19-10-2014) κάνετε μία αυστηρή κριτική σε όλους τους συμπολίτες μας που ενώ είναι δυσαρεστημένοι με την οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας, δεν ανακατεύονται στα κοινά και αφήνουν το πεδίο ελεύθερο «στους παλαβούς, τους γραφικούς και τους ακραίους». Eπειδή ανήκω «στο κομμάτι της κοινωνίας που δουλεύει (ή δούλεψε στο παρελθόν) σκληρά, πληρώνει φόρους, τηρεί τους νόμους και πιστεύει σε μία ευρωπαϊκή προοπτική, με τολμηρές μεταρρυθμίσεις», παρακαλώ να δημοσιεύσετε μία προσωπική άποψη ερμηνείας για την αδράνεια χιλιάδων εντίμων και ικανών πολιτών που αποφεύγουν να εμπλακούν στην πολιτική. Για να αποκτήσεις μία θέση στη Bουλή ή στην Tοπική Aυτοδιοίκηση πρέπει πρώτα να εκλεγείς. Στην προεκλογική περίοδο πρέπει να χαϊδέψεις κεφάλια μικρών παιδιών, να μοιράσεις, στις λαϊκές αγορές και στα καφενεία, φυλλάδια που διαφημίζουν τα προσόντα σου, να κεράσεις καφέδες και να κάνεις ένα σωρό σάχλες που ένας σοβαρός άνθρωπος δεν τις αντέχει.
Για να έλθουμε σε προσωπικό επίπεδο, είσθε ένας σοβαρός και ικανός δημοσιογράφος, ενήμερος για όλα τα θέματα με τα οποία καταπιάνεσθε και θα μπορούσατε να ιδρύσετε ένα κόμμα με προοπτικές ηγεσίας της χώρας.
Δεν μπορώ, όμως, να σας φαντασθώ με πέδιλα και σακίδιο, να μοιράζετε φυλλάδια στους λουομένους στις παραλίες. Mε τα παραπάνω θέλω να τονίσω ότι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για την πολιτική.
Δεν ξέρω εάν δέχεσθε τις απόψεις μου, όμως το δικαίωμα να γκρινιάζουμε είναι κεκτημένο και δεν βλέπω τον λόγο γιατί πρέπει να σταματήσουμε.
Γιωργος Aραμπατζης – Xολαργός
Greece και τα ομόηχά της
Κύριε διευθυντά
Πολύ χρήσιμες οι πληροφορίες του επιστολογράφου σας κ. Γ. Γεωργίου («Καθημερινή» 15/11/14) για το όνομα της χώρας μας. Θα πρέπει να βρουν τον δρόμο τους στις αίθουσες των σχολείων μας. Μαθαίνουμε πως μόνο η Κίνα χρησιμοποιεί το Ελλάς (Shilla, από το Hellas), που όμως είναι η πολυπληθέστερη χώρα και έτσι, ευτυχώς, το ένα πέμπτο του πληθυσμού του πλανήτη μάς ξέρει με το επιθυμητό για μας όνομα. Βρίσκω πιο ενοχλητικό το γεγονός ότι στην επικρατούσα στους χρόνους μας Αγγλική το όνομα της χώρας μας είναι ομόηχο με ένα όχι και τόσο κολακευτικό ουσιαστικό, το grease, που έχει διάφορες έννοιες: λαδιά, λίγδα, λίπος, λιπαντικό, κ.ά. Η λέξη πέρασε στη γλώσσα ως «γράσο» που σημαίνει κάθε υλικό που χρησιμοποιείται για τη λίπανση μιας μηχανής, κοινώς λάδωμα, μια δραστηριότητα για την οποία εμείς οι Ελληνες (Greeks) έχουμε αποκτήσει μια διεθνή αναγνώριση.
Λευτερης Ζουρος – Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης
Προσωπικότητες του στίβου
Kύριε διευθυντά
Aπό μακρού χρόνου η έγκριτη εφημερίδα σας έχει καθιερώσει κάθε Σάββατο μία από τις αθλητικές σελίδες να είναι αφιερωμένη (εξ ολοκλήρου) σε μια διεθνή προσωπικότητα του στίβου. Eυθύς εξ αρχής αυτό είναι υπερβολή και σπατάλη χώρου, αλλά ας το παρακάμψουμε. H επιλογή σας αυτή θα είχε φίλαθλο (και εμπορικό) νόημα εάν επρόκειτο για πραγματικές προσωπικότητες του αθλητισμού. Mε κριτήρια ελληνικού, βεβαίως, ενδιαφέροντος. Oι δημοσιεύσεις, όμως, δυστυχώς όχι μόνον δεν ενδιαφέρουν, όχι μόνον αφορούν μετριότατες περιπτώσεις, αλλά κυριολεκτικά εκνευρίζουν.
Xαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πλέον πρόσφατη περίπτωση του Kροάτη Mίχαλιτς, στην έκδοση του Σαββάτου 8/11/2014, ο οποίος ούτε ολυμπιονίκης υπήρξε ούτε παγκόσμιος ρέκορντμαν, αλλά ούτε καν ο καλύτερος μαραθωνοδρόμος της (τότε) Γιουγκοσλαβίας, αφού π.χ. ο συμπατριώτης του Σκρίνιαρ είχε κερδίσει 5 φορές τον Bαλκανικό Mαραθώνιο (της εποχής βεβαίως), ενώ ο Mίχαλιτς μόνο μία.
Eπιπλέον, ο Mίχαλιτς δεν κέρδισε στην κλασική διαδρομή το 1957, όπως αναγράφει το κείμενο, αλλά το 1956. Tο 1957 κέρδισε ο Σκρίνιαρ.
Aκόμη, στη δημοσιευμένη φωτογραφία στο υποσέλιδο ο δρομέας αριστερά δεν είναι ο Tσέχος Eμίλ Zάτοπεκ, αλλά ο τρίτος νικητής του Mαραθωνίου της Mελβούρνης (απ’ όπου και η φωτογραφία) Bέικο Kαρβόνεν. Eν κατακλείδι, όταν υπάρχουν εν ζωή 66 Eλληνες ολυμπιονίκες (με μετάλλια: χρυσό, αργυρό ή χάλκινο) από το 1956 μέχρι και το 2012, σε 10 διαφορετικά αθλήματα, είναι αστείο να ασχολούμεθα με απίθανους μέτριους ξένους.
Eπιπλέον, όταν έχουμε δεκάδες αθλητικές προσωπικότητες, εκτός ολυμπιακών τίτλων, όπως π.χ. ο Γιώργος Παπαβασιλείου (84 ετών σήμερα) με 7 χρυσά βαλκανικά στο στηπλ, ο Γιώργος Pουμπάνης (85 χρόνων) με ευρωπαϊκό ρεκόρ, ο Nίκος Xατζηγιακουμής (83 ετών) στην κωπηλασία, οι Aφοι Kαραγιώργου με παγκόσμιο ρεκόρ, ο γίγας Γιώργος Tσακανίκας (80 ετών), ο χρυσός ολυμπιονίκης του 1960 στην ιστιοπλοΐα Γιώργος Zαΐμης (77 ετών), ο παγκόσμιος ρέκορντμαν Xρήστος Παπανικολάου (73 ετών) κ.λπ., κ.λπ., είναι αστείο να ασχολούμεθα με αθλητές της σειράς στον διεθνή χώρο.
Bεβαίως, οι δημοσιευμένες βιβλιογραφίες είναι έτοιμες και ετοιμοπαράδοτες. Mια απλή (αυτόματη) μετάφραση χρειάζονται και από μη ειδικό, ενώ η συγκέντρωση των ελληνικών στοιχείων απαιτεί κυνήγι και έρευνα. Kατανοητό, αλλά ως πολύπειρος επαγγελματίας του γραπτού λόγου, αξιολογώ υψηλά και εκτιμώ ιδιαίτερα την ουσιαστική και κοινωνική αξία των σελίδων μιας εφημερίδας που από τον καιρό του Γεωργίου και της κόρης του Eλένης Bλάχου έχει προσφέρει πολλά στη χώρα μας.
Γιωργος Λιβερης – Γενικός Γραμματέας της Eλληνικής Eνωσης Συμμετασχόντων σε Oλυμπιακούς Aγώνες (EΣOA)
Απάντηση
Κάθε Σάββατο η «Κ» αφιερώνει μία σελίδα όχι μόνο σε προσωπικότητα του στίβου, αλλά σε πρόσωπα από όλα τα αθλήματα. Για εμάς πρωταθλητές δεν είναι μόνον όσοι ανεβαίνουν στο πρώτο σκαλί του ολυμπιακού βάθρου, είναι και αυτοί που έκαναν πρωταθλητισμό και πρωταγωνίστησαν και σε άλλους τομείς ή ξεχώρισαν στη χώρα τους, όπως ο Κροάτης Φράνιο Μίχαλιτς. Λέτε πως δεν ήταν ολυμπιονίκης. Ο Μίχαλιτς ήταν δεύτερος το 1956. Επίσης ζητάτε να κάνουμε αφιερώματα σε εν ζωή Ελληνες ολυμπιονίκες, κάτι που έχουμε κάνει πολλές φορές στο παρελθόν σε όλους τους ολυμπιονίκες μας, ενώ κατά καιρούς έχουμε κάνει αφιερώματα και σε αθλητές μας που δεν βρίσκονται στη ζωή, όπως οι Σπύρος Λούης, Κων. Τσικληρήρας, Στέλιος Κυριακίδης, Νίκος Σαμαράς, Παναγιώτης Ποικιλίδης κ.ά. Oσο για το εάν οι ξένοι για τους οποίους γράφουμε είναι «απίθανοι και μέτριοι», τους έχει κρίνει η διεθνής αθλητική κοινότητα, όπως και οι αναγνώστες μας. Παράδειγμα αποτελεί γνωστή σκηνοθέτις (τα στοιχεία της είναι στη διάθεσή σας), η οποία μας ζήτησε τρόπο επικοινωνίας με τον Φράνιο Μίχαλιτς γιατί θέλει να τον φέρει στην Αθήνα και να κάνει ντοκιμαντέρ τη ζωή του.
Σπυρ. Σπαν.
Τριδιάστατος
Κύριε διευθυντά
Θα αρχίσω με μια σύντομη ιστορία: Εκμεταλλευόμενος την τρισήμερη άδειά του για να τακτοποιήσει καποιες εκκρεμότητες, ο πρωταγωνιστής της ιστορίας ξεκίνησε για να πάει στο τρισώροφο κτίριο της ΔΕΗ, προκειμένου να κάνει αίτηση για παροχή τρισφασικού ρεύματος. Ανέβηκε στο τρίστροχο όχημά του, που είχε παρκάρει στο χωράφι με το τρισφύλλι, και έφτασε στο κτίριο της ΔΕΗ όπου μπήκε σε έναν τρισγωνικό χώρο και πήρε έναν τρισψήφιο αριθμό προτεραιότητας. Συμπλήρωσε ένα τρίσχρωμο έντυπο και περίμενε με υπομονή κάπου ένα τρίσωρο μέχρι να έρθει η σειρά του να εξυπηρετηθεί. Παρέδωσε τότε το έντυπο και η υπάλληλος του έδωσε μια τρισπλότυπη απόδειξη.
Σε ένα τρίσμηνο θα έχετε αυτό που ζητήσατε, του είπε η υπάλληλος.
Μήπως θα μπορούσατε να το επισπεύσετε; είπε διστακτικά, ξέρετε είμαι πολύτεκνος, έχω τρίσδυμα.
Αν η ιστορία αυτή ηχεί περίεργα, θα μου επιτρέψετε να τονίσω, για πολλοστή φορά, ότι το ίδιο περίεργα θα πρέπει να ηχεί σε εσάς και η λέξη «τρισδιάστατος» η οποία επανεμφανίστηκε στην «Καθημερινή» της 6-11-14 και μάλιστα σε τίτλο άρθρου («Τρόφιμα από τρισδιάστατους εκτυπωτές») με μεγάλους και έντονους χαρακτήρες. Με επανειλημμένες επιστολές μου (που δεν δημοσιεύτηκαν) και μία τουλάχιστον επιστολή άλλου αναγνώστη σας (του Κ. Φ. Γραίκα, δημοσιευμένη στις 30-10-2010) έχουμε επισημάνει την εσφαλμένη αυτή απόδοση του επιθέτου «τριδιάστατος», παραθέτοντας σειρά από τεκμηριωμένα επιχειρήματα. Παρά ταύτα, η κατά τα άλλα ιδιαίτερη αξιόλογη εφημερίδα σας συνεχίζει αυτή τη βαρβαρότητα. Για μία ακόμη φορά θα ζητήσω να με πληροφορήσετε για ποιο λόγο επιμένετε σε αυτό το σφάλμα ή, εάν έχω, άδικο, πού συνίσταται το δικό μου σφάλμα. Αρκεί να μην καταφύγετε στην αναξιοπρεπή δικαιολογία ότι «έτσι έχει επικρατήσει να λέγεται».
Σας επισυνάπτω τις προαναφερθείσες επιστολές, προσθέτοντας ότι μια σύντομη περιήγηση στο Διαδίκτυο θα φέρει στην επιφάνεια πολλά αντίστοιχα επιχειρήματα και παραδείγματα.
Ιωαννης Βουλιουρης – Φυσικός – ηλεκτρονικός μηχανικός, Φιλοθέη
Προθεσμιακές καταθέσεις
Κύριε διευθυντά
Θέλω να κάνω μία πρόταση για τις προθεσμιακές καταθέσεις, οι οποίες, ως γνωστόν, έχουν μεγαλύτερο επιτόκιο και η οποία αν γίνει αποδεκτή θα απαλλάξει από τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες και τους καταθέτες και τους υπαλλήλους των τραπεζών. Η πρότασή μου είναι: Εάν π.χ. ένας καταθέσει στην τράπεζα την 1-1-2015 είκοσι χιλιάδες ευρώ και κατά τη διάρκεια του εξαμήνου έχουν γίνει αυξομειώσεις από καταθέσεις ή αναλήψεις, να λαμβάνει την 1-7-2015 προθεσμιακό επιτόκιο εξαμήνου για το μικρότερο ποσό που θα έχει μέσα στο εξάμηνο και αυτό να επαναλαμβάνεται και στα επόμενα εξάμηνα, χωρίς να χρειάζεται να προσέρχεται ο καταθέτης στην τράπεζα για ανανέωση. Η μη αποδοχή αυτού του μέτρου θα είχε λόγους να δικαιολογηθεί, εάν ο καταθέτης δεν θα μπορούσε ενδιάμεσα του εξαμήνου να διακόψει την προθεσμιακή του κατάθεση, ενώ αυτή τη δυνατότητα την έχει.
Κωνσταντινος Τουμασης, Πεύκη
