Οι νόμοι του υπουργείου Οικονομικών
Κύριε διευθυντά
Εμφανίστηκαν ενοχλημένοι οι κύριοι βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ επειδή κλήθηκαν να ψηφίσουν διάταξη (δόσεις ΕΝΦΙΑ) αντίθετη από εκείνη που είχαν ψηφίσει πριν από 3 εβδομάδες και είχε ενσωματωθεί στον ν. 4305/2014.
Λογικό, θα πείτε. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι όλα τα νομοσχέδια του υπουργείου Οικονομικών περιλαμβάνουν διατάξεις που αλλάζουν πρόσφατους νόμους του ίδιου υπουργείου. Eτσι, για να εδραιώνεται η πεποίθηση ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Για παράδειγμα στον νόμο 4281/8.8.2014 «Μέτρα στήριξης και ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, οργανωτικά θέματα υπουργείου Οικονομικών και άλλες διατάξεις» μέτρησα 44 περιπτώσεις τροποποίησης/συμπλήρωσης/διευκρίνισης σε 12 νόμους που είχαν ψηφιστεί το 2014. Ακόμη και στον νόμο 4303/17.10.2014 για την κύρωση της αναπλήρωσης του κ. Θεοχάρη χώθηκαν 7 τροποποιήσεις σε 2 νόμους του 2014.
Αλλά και στον ίδιο τον νόμο 4305/2014 που περιλαμβάνει τις διατάξεις για τις δόσεις υπάρχουν 91 περιπτώσεις αλλαγής νόμων του 2014! Τελικώς μάλλον με τον εαυτό τους πρέπει να είναι ενοχλημένοι οι κύριοι βουλευτές.
Στεφανος Μανος
Η Big Sister
Κύριε διευθυντά
Αντιγράφω από τα πρακτικά της Βουλής (15ης Οκτ., σελ. 226): «Αυτονοήτως είπα ότι πρέπει ο πρωθυπουργός να κληθεί στην έρευνα αυτή που γίνεται για απόπειρα δωροδοκίας ή δωροδοκία βουλευτών και να προσδιορίσει ποιοι ήταν εκείνοι οι βουλευτές (…) οι οποίοι στο μυαλό του ήταν διαθέσιμοι ήδη από τον Ιούνιο του 2014 να ψηφίσουν αντίθετα με όλα όσα έχουν ψηφίσει… Αν υπάρχει μια προσδοκία αλλαγής, αυτή η προσδοκία… πρέπει να εξηγηθεί…», είπε η συντρόφισσα Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Θα σχολιάσω πρωθύστερα. Πρώτα το έλασσον. «Oλοι ξέρουμε τι να κάνουμε, απλώς δεν ξέρουμε πώς να επανεκλεγούμε αφού το έχουμε κάμει». Το έχει πει ο γνωστός μας Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ… Είναι το πρόβλημα των αιρετών αξιωματούχων σε όλον τον κόσμο. Oσοι, συνεπώς, καταλαβαίνουν πως διατρέχουν τον κίνδυνο να μην επανεκλεγούν, αυτονοήτως θα κάμουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να παρατείνουν την υπάρχουσα κατάσταση. Είναι η περίπτωση μεγάλου αριθμού σημερινών βουλευτών μας, κυρίως των ανεξάρτητων. Η παράταση θα είναι κέρδος τους και δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκειά της. Κάπως έτσι, προφανώς, σκέφτηκαν τα σαΐνια του ΣΥΡΙΖΑ και προληπτικά εδημιούργησαν το θέμα με την αναφορά στο 1965 και τον κουμπαρά για την εξαγορά βουλευτών. Ολοφάνερη επιχείρηση εκβιασμού διά τρομοκρατήσεως· με την πρόκληση προκαταβολικά πανικού ότι θα χαρακτηριστούν πουλημένοι.
Το κύριο σχόλιο. Η σκέψη της συντρόφισσας ξεπερνάει τα συμβαίνοντα στην Ωκεανία του Τζορτζ Οργουελ στο «1984». Η «Μεγάλη Αδερφή» στη θέση του Βig Βrother. Να ελέγχεται όχι μόνον η δράση των πολιτών, όχι μόνον ο λόγος τους, αλλά και η σκέψη τους («οι οποίοι στο μυαλό του ήταν…») και η ψυχική τους διάθεση («μία προσδοκία αλλαγής…»). Στο υπουργείο της Αλήθειας (Μinitrue) η βουλευτής του ΕΛΣΟΣ (Ελληνικού Σοσιαλισμού). Oπου το μαύρο λέγεται άσπρο. Και 2+2= 5. Λυπάμαι, αλλά κάποιος έπρεπε να τα πει. Ο κλήρος έλαχε σε εμέ.
Νικ. Λ. Γ. Λιναρδατος
Eλλάδα και Eυρώπη
Kύριε διευθυντά
Στο φύλλο σας της 5ης Nοεμβρίου 2014 αναγράφεται ότι Γάλλοι και Γερμανοί ηγέτες δηλώνουν τώρα, ότι δεν έπρεπε να ενταχθεί στο ευρώ η Eλλάς, δηλαδή ότι δεν έπρεπε να ολοκληρωθεί η ένταξη της Eλλάδος στην όποια υπάρχει Eνωση Eυρωπαϊκών Xωρών.
Aς μου συγχωρηθεί ως Eλλην Aκαδημαϊκός να υπενθυμίσω τα εξής, για τους πολλαπλούς τίτλους ευρωπαϊκότητας όσους διαθέτει η Eλλάς:
Tο όνομα Eυρώπη δόθηκε από τους Eλληνες. O πολιτισμός της Eυρώπης εδραιώθηκε με χορηγία ελληνική, πριν ήδη από την επιρροή της Pώμης. Aς μη λησμονούμε τη Mασσαλία και το Παντικάπαιον. Aλλά και ο σπουδαίος βασιλιάς της Pώμης Nουμάς επηρεάστηκε από τους Eλληνες Πυθαγόρειους της Nότιας Iταλίας. Kαι στον πρώτο π.X. αιώνα ήταν οι Pωμαίοι λόγιοι εμποτισμένοι από το ελληνικό πνεύμα. Eκφραστικότατο είναι το γεγονός ότι ο Kικέρων ονόμασε την ελληνική παιδεία humanitates και ότι εξ άλλου η βαρυσήμαντη λατινική λέξη intellectus είναι, όπως έχω αποδείξει, μετάφραση επί λέξει της ελληνικής λέξεως διαλεκτική. Mόλις χρειάζεται να υπενθυμίσω τη γνωστή ρήση διάσημου Λατίνου ποιητή «H Eλλάς… εισήγαγε στον αγροίκο Λάτιν τα γράμματα και τις τέχνες» ή και τη γενναία ρήση του Iταλού ποιητή Leopardi για τη συμβολή των Eλλήνων λογίων στην περίφημη Aναγέννηση: «Oι Eλληνες, φεύγοντες της πατρίδος τον όλεθρον, εγένοντο και αύθις πνευματικοί της Eυρώπης ηγεμόνες».
K. I. Δεσποτοπουλος – Ακαδημαϊκός, πρώην υπουργός Παιδείας
Η προοπτική μιας κοινωνίας σε κρίση
Κύριε διευθυντά
Η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία χαρακτηρίστηκε από μια άνευ προηγουμένου (μεταπολιτευτική) πολιτική σταθερότητα και οικονομική ανάπτυξη, αλλά και από ένα ενισχυμένο κοινωνικό κράτος. Oμως, τόσο η σταθερότητα και η ανάπτυξη, όσο και το κοινωνικό κράτος (αλλά και το κράτος δικαίου), αδιαμφισβήτητα υπονομεύονται από την παρούσα πολύπλευρη κρίση. Η κρίση αυτή φαίνεται να μεταβάλλει σημαντικά την ταξική σύνθεση και τις κοινωνικές συμμαχίες που συγκρότησαν τη γενική αρχιτεκτονική του συνολικού πολιτικοκοινωνικού δικτύου της μεταπολίτευσης, θέτοντας σε έντονη αμφισβήτηση τις βασικές συμβολικές, πολιτικές, οικονομικές και θεσμικές ορίζουσες στις οποίες στηρίχθηκε η σύγχρονη κοινοβουλευτική μας δημοκρατία.
Τα κόμματα, τα οποία αποτέλεσαν τους πανίσχυρους υπερ-κόμβους του δικτύου αυτού, αλλά και τους αδιαφιλονίκητους πρωταγωνιστές της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, όχι μόνο μοιάζουν να έχουν απολέσει την κεντρική λειτουργία τους ως βασικών πυλώνων της πολιτικής σταθερότητας και της κοινωνικής ευημερίας, αλλά χαρακτηρίζονται συχνά ως αντι-εκσυγχρονιστικοί φορείς «άλωσης» ενός κράτους που πάντοτε υπήρξε ευρύχωρο και διαθέσιμο για τα (διαρκώς συρρικνούμενα πλέον) μεσαία στρώματα.
Η κατάρρευση του πολιτικού κοινωνικού δικτύου στην Ελλάδα οδήγησε αναπόφευκτα και στη λίγο-πολύ απότομη κατάρρευση συλλογικών γραμμικών αφηγημάτων (περί αφθονίας, πλουτισμού, υπερκατανάλωσης, υπαλληλικής μονιμότητας κ.ο.κ.), τα οποία συστηματικά ενέπνεαν, τροφοδοτούσαν και κινητοποιούσαν την καθημερινότητα και τη ρουτίνα της ελληνικής κοινωνίας, καθιστώντας την έτσι μια κοινωνία κατακερματισμένη, αλλοπρόσαλλη και καθηλωμένη, χωρίς πλάνο και όραμα για το μέλλον.
Φυσικά, όλοι θέλουν ν’ αλλάξουν όλα, χωρίς όμως κανένας να μετακινείται ούτε σπιθαμή! Η προφανής αδυναμία του κράτους να ικανοποιήσει στοιχειωδώς τη ζωτική ανάγκη των ατομικών και συλλογικών φορέων (κυρίως των μεσαίων στρωμάτων) να διατηρηθούν στο παιχνίδι, οδηγεί σε μια «εκρηκτική» στασιμότητα, σε γενικευμένες συνθήκες απελπισίας. Η προαναφερθείσα λοιπόν κατάρρευση του δικτύου διέλυσε όχι μόνο συλλογικά φαντασιακά αλλά και ατομικές αυτοβιογραφικές αφηγήσεις, με αποτέλεσμα τα υψηλά επίπεδα συμπεριφορών εθισμού, καταχρήσεων, αγχωτικών διαταραχών, κατάθλιψης και αυτοκτονικότητας.
Ωστόσο, σύγχρονες ποιοτικές έρευνες καταδεικνύουν την κριτική αναστοχαστική αντίληψη των πολιτών ότι, προκειμένου να βελτιωθούν τα πράγματα, πρέπει πρώτα να βελτιώσουν τους εαυτούς τους (ως εργαζόμενοι και ως μέλη οικογενειών και κοινοτήτων, δραστηριοποιούμενοι σε οργανωμένες ειρηνικές δράσεις).
Η παραγωγική επανεφεύρεση του κοινωνικού και του πολιτικού, η λειτουργική επανασύνδεση του ατόμου με την κοινότητα/κοινωνία και η σχεσιακή ύφανση νέων συλλογικών αφηγήσεων και ζωοποιών νοημάτων μπορεί πράγματι να προσδώσει στη σύγχρονη Ελλάδα τη βιώσιμη δυναμική που τόσο έχει ανάγκη, δηλαδή τη δημιουργική δυνατότητα να αλλάζει και να εξελίσσεται με όρους αλληλεγγύης, συναντίληψης και συνευθύνης.
Δρ Χαραλαμπος Τσεκερης – Διευθυντής του Aegean Research Centre και Επιστημονικός Συνεργάτης του Πανεπιστημίου Αθηνών και της Ακαδημίας Αθηνών
Πάγια χαράτσια
Κύριε διευθυντά
Εδώ και πολλά χρόνια, οι λεγόμενες Επιχειρήσεις Κοινής Ωφέλειας, που στην πραγματικότητα είναι Επιχειρήσεις Δικής τους Ωφέλειας, μας έχουν επιβάλει ένα χαράτσι που το ονομάζουν πάγιο. Ρώτησα κάποτε αρμόδια υπηρεσία του ΟΤΕ γιατί επιβάλλεται αυτό το πάγιο και μου απάντησε ότι επιβάλλεται για τη συντήρηση και λειτουργία των εγκαταστάσεών τους. Πληρώνουμε δηλαδή εμείς για να συντηρούνται οι εγκαταστάσεις οι οποίες λειτουργούν για να παράγουν και να μας πουλάνε τα προϊόντα τους.
Η επιβολή παγίου θα είχε λόγο όταν οι καταναλώσεις είναι πολύ μικρές ή μηδενικές. Τότε θα μπορούσαν να δικαιολογηθούν ότι μας προσφέρουν υπηρεσίες που ζητήσαμε και δεν χρησιμοποιούμε. Oταν όμως οι καταναλώσεις είναι σε λογικά επίπεδα, δεν είναι σωστό να επιβάλλεται αυτό το χαράτσι.
Το ακόμη πιο απαράδεκτο είναι ότι η ΕΥΔΑΠ χρεώνει πέραν του παγίου και υποχρεωτική κατανάλωση 6,5 κυβικών και στην αξία των 6,5 αυτών κυβικών χρεώνει και 75% για αποχέτευση. Πληρώνεις δηλαδή για νερό που δεν κατανάλωσες και αποχέτευση για νερό που δεν αποχέτευσες. Σε παροτρύνει να σπαταλήσεις νερό μέχρι τα 6,5 κυβικά. Aλλοτε για την αποχέτευση χρέωναν 40% της αξίας του νερού. Τώρα το έφτασαν σιγά σιγά στο 75%. Αυξήθηκαν φαίνεται οι δαπάνες διέλευσης.
Η ΔΕΗ χρεώνει πάγιο στο νυκτερινό, πάγιο στο ημερήσιο. Ας σοβαρευτούμε κάποτε.
Ας διακόψει η κυβέρνηση την καταβολή αυτού του χαρατσιού. Αρκετά χαράτσια πληρώνουμε, που μας θυμίζουν τουρκοκρατία. Eτσι όπως πάμε θα μας επιβάλουν να πληρώνουμε πάγιο και στα σούπερ μάρκετ και στους φούρνους και σε όσες άλλες επιχειρήσεις μάς πουλάνε τα προϊόντα τους αφού χρησιμοποιούμε τις εγκαταστάσεις τους.
Γιαννης Γεωργιαδης – Χαλάνδρι
