Kύριε διευθυντά
Στην ιστορία της ανθρωπότητας, πολλές από τις μεγαλύτερες καταστροφές, διαχρονικά, οφείλονται σε αντίξοα καιρικά φαινόμενα, όπως οι ξηρασίες και οι πλημύρες. Στην Ελλάδα, παρ’ ότι τα ποτάμια είναι λιγοστά, οι αρχαίοι Eλληνες απέφευγαν να εγκαθίστανται σε παρόχθιες περιοχές, για αποφυγή πλημμυρών. Στο μέλλον, προβλέπεται ότι τέτοια γεγονότα θα αυξηθούν εξαιτίας της αυξανόμενης αστικοποίησης. Η Παγκόσμια Εταιρεία Νερού προβλέπει ότι το 2050, περίπου το 90% του πληθυσμού του πλανήτη θα κατοικεί σε αστικές περιοχές. Επίσης, εξαιτίας της κλιματικής μεταβλητότητας και αβεβαιότητας, τέτοια συμβάντα είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προληφθούν.
Για την παροχή σύγχρονων υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, πριν από περίπου 40 χρόνια ιδρύθηκαν και στη χώρα μας οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Yδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ), με τον Ν. 1069/80 και η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, με τους Ν. 2744/99 και 2937/01 αντίστοιχα. Τόσον οι ΔΕΥΑ όσον και οι ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ μπορούν να χαρακτηριστούν μικρές οάσεις του ελλαδικού χώρου, αφού οργανώθηκαν σε πολύ ευέλικτα σχήματα, στελεχώθηκαν με ικανά άτομα, έκαναν επενδύσεις πολλών δισ. ευρώ, εφάρμοσαν σύγχρονες τεχνολογίες, κατασκεύασαν και λειτουργούν έργα εφάμιλλα αυτών των πιο ανεπτυγμένων χωρών του δυτικού κόσμου και γενικά παρέχουν υψηλής ποιότητας υπηρεσίες. Oμως, οι ΔΕΥΑ έχουν δύο ουσιώδεις διαφορές από τις δύο Εταιρείες (ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ), που δεν είναι πολύ γνωστές: (α) Οι ΔΕΥΑ είναι Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, σχήματα πολύ επιτυχή σε όλο τον ανεπτυγμένο κόσμο, ενώ η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ είναι Εταιρείες του δημόσιου τομέα. Και (β) οι επενδύσεις στις ΔΕΥΑ έγιναν και γίνονται ιδίοις πόροις (δηλαδή με επιβάρυνση των δημοτών/καταναλωτών) και κοινοτικά προγράμματα, ενώ αυτές των ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ γίνονται από κρατικές πιστώσεις και κοινοτικά προγράμματα. Αποτέλεσμα αυτών είναι ότι σε καταστροφικά γεγονότα, όπως τα πρόσφατα, όταν συμβαίνουν στην Αττική ή στη Θεσσαλονίκη, ψάχνουν τους υπευθύνους μεταξύ κυβέρνησης, περιφέρειας και δήμων, ενώ όταν συμβούν σ’ ένα δήμο της περιφέρειας της χώρας, υπεύθυνες είναι οι ΔΕΥΑ. Η αποφυγή τέτοιων φαινομένων και πιθανόν άλλων σχετικών θα πρέπει άμεσα να αντιμετωπισθεί με τροποποίηση του Ν. 1069/80, ώστε η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ να μετεξελιχθούν σε Διαδημοτικές Επιχειρήσεις Yδρευσης και Αποχέτευσης Αθηνών και Θεσσαλονίκης αντίστοιχα. Eτσι, οι παρεχόμενες υπηρεσίες μπορούν να βελτιωθούν ακόμη περισσότερο, να μειωθεί το κόστος τους και κυρίως να διευρυνθεί ο κοινωνικός τους χαρακτήρας. Οι Οργανισμοί Yδρευσης και Αποχέτευσης επιτελούν κοινωνικό έργο, γιατί οι υπηρεσίες που παρέχουν συνεισφέρουν άμεσα στη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης, στην προστασία της δημόσιας υγείας και στην αειφορία του περιβάλλοντος, ενώ η διαχείρισή τους είναι πολύπλοκη και δεν μπορεί παρά να αποτελεί μια συλλογική ή/και κοινωνική διαδικασία.
Δρ Ανδρεας Ν. Αγγελακης – Πολιτ. Μηχ/κός
«Αναθεωρήσεως στοιχειωδών… συνέχεια»
Κύριε διευθυντά
Η μελέτη του κειμένου του δημοσιευθέντος στο 28752/21.9.2014 φύλλο της «Κ» άρθρου υπό τον τίτλο «Μια αναθεώρηση για τα στοιχειώδη» του έγκριτου καθηγητή κ. Ν. Κ. Αλιβιζάτου δημιουργεί αναπόφευκτα, τουλάχιστο καθ’ υποφοράν, υπόβαθρο για αντίλογο στα όσα διαλαμβάνονται ως «εντοπισμένες προτάσεις» του υπό την αρίθμηση ως «Τρίτον» ζητούμενου θέματος προς αναθεώρηση, καθώς και διάθεση για επιπλέον σκέψεις, πέραν των ευστόχως διατυπούμενων, επί του υπό την αρίθμηση ως «Τέταρτον» θιγόμενου ζητήματος για αναθεώρηση. Κατά πρώτον, καθ’ ό μέρος αφορά στο ά. 90 του Συντ./1975 (1986-2001-2008), προσδιορίζεται να υπάρξει πρόβλεψη για «εμπλοκή του Προέδρου της Δημοκρατίας στην επιλογή ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων βάσει καταλόγου…». Επί του ζητήματος αυτού, που ευλόγως έχει καταστεί εριστό, επί χρόνια πολλά ο επιστημονικός διάλογος «καλά κρατεί», χωρίς όμως αποτέλεσμα, και όσες «φωνές» ακούγονται ποτέ δεν έλαβαν τη μορφή ενός ολοκληρωμένου πλαισίου σκέψεων, ικανού να γίνει αποδεκτό από τον συνταγματικό νομοθέτη.
Ο προαναφερόμενος διάλογος αναπτύσσεται με πολλαπλές εκδοχές, μηδέ εξαιρουμένης και αυτής της εκλογής των Προκαθημένων των Ανωτάτων Δικαστηρίων από το Δικαστικό Σώμα, δηλαδή τηρήσεως εσωγενούς διαδικασίας, με εκλεκτορικό σώμα αυτό των εν ενεργεία ανωτάτων δικαστικών λειτουργών με μόνη τη σύμπραξη-λειτουργία του Προέδρου της Δημοκρατίας για την έκδοση του οικείου Προεδρικού Διατάγματος. Η, τυχόν, υιοθέτηση της εκδοχής αυτής, κατ’ αποτέλεσμα, θα αναδείξει τη διαδικασία για εκλογή των Προκαθημένων των Ανωτάτων Δικαστηρίων σε νεοπαγή θεσμό, που θα τεθεί και αυτός υπό τη δοκιμασία του χρόνου εφαρμογής του. Η χρήση της λέξεως «Προκαθημένων» είναι, νομίζομε, η προσήκουσα για τον προμνημονευόμενο θεσμό, αντί της λέξεως «ηγεσίας» η οποία δεν είναι συμβατή με τη φύση του δικαστικού λειτουργού που διέπεται από προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία και υπακούει τη φωνή της συνειδήσεώς του, και συνεπώς μη δεκτικού να καθοδηγείται από «ηγεσία», αλλά μόνο να λειτουργεί υπό τον θεσμό του «Προκαθημένου» του Δικαστικού Σώματος, δεδομένου ότι η προσημειούμενη «υπακοή» έχει την από τη φύση της σημασιολογική αξία, ως έννοια ουσιαστική που αντιστοιχεί στο όσα εκπέμπει και συνειρμικώς και συμβολικώς ως θρησκειολογικό οριακό στοιχείο «η βάτος» των ευαγγελικών περικοπών, δηλαδή η μετά συνειδότος γενόμενη υπακοή στο καθήκον, εκπληρούμενη σε εκτέλεση κανόνα αυτοπειθαρχίας. Εκ δευτέρου, σε ό,τι έχει σχέση με το ά. 101 Α του Συντ./1975, διατυπώνεται να προβλεφθεί «ίδια ρύθμιση για την επιλογή των Προέδρων των Ανεξάρτητων Αρχών…», εννοώντας ευθέως την καθιέρωση διαδικασίας αντίστοιχης μ’ αυτήν της προτεινόμενης, κατά τα προδιαλαμβανόμενα, για την επιλογή της ηγεσίας των Ανωτάτων Δικαστηρίων.
Η προσπάθεια για απάλειψη της αποτυχίας ενός θεσμού και η ενδεικνυόμενη εγρήγορση για πραγμάτωση των εγερθεισών προσδοκιών με τη δημιουργία του θεσμού των Αρχών αυτών για τη λειτουργική αποστολή τους έχομε τη γνώμη πως επιβάλλεται να συμπεριλάβει, πέραν της ως άνω προτεινόμενης ρυθμίσεως, και προβλέψεις που έχουν σχέση με τον περιορισμό, αν όχι μηδενισμό, και άλλων επαγωγών λόγων, παρεκτός του μνημονευόμενου για έλλειψη συναινέσεων, που επηρέασαν αρνητικά τη λειτουργία τους. Ενδεικτικά αναφέρονται στοιχεία αναγόμενα στο ότι οι Αρχές αυτές εκκινούν από αφετηρία προκαθορισμένη πολιτικά και λειτουργούν, αν όχι εντός, τουλάχιστον στις παρυφές της πολιτικής, με άμεση συνέπεια ο χαρακτηρισμός τους ως Ανεξαρτήτων να προσλαμβάνει τυπικό χαρακτήρα, επιπλέον δε καταλαμβάνονται οι θέσεις των προέδρων τους, πλην εξαιρέσεων, από επίτιμους δικαστικούς λειτουργούς και όχι και από διαπρεπείς επιστήμονες ενός ευρύτερου κύκλου προσωπικοτήτων, δημιουργώντας αρνητικούς συνειρμούς για την επιλογή τους. Αυτές οι, έστω ολίγες, αρνητικές πτυχές είναι καιρός, μια και οι Αρχές αυτές από νεοπαγείς θεσμοί τείνουν ήδη να ωριμάσουν περί τη λειτουργία τους, να καταβληθεί με -συγκεκριμένο σχεδιασμό- προσπάθεια για να απαλειφθούν ή τουλάχιστον να περιορισθούν, προκειμένου να υπάρξει η δυνατότητα να πραγματώσουν απρόσκοπτα την, κατά τις συνταγματικές προβλέψεις, θεσμική αποστολή τους.
Γεωργιος Εμμ. Σιωπης – Εισαγγελεύς Εφετών Ιωαννίνων
Οι νεροποντές και τα φρεάτια
Κύριε διευθυντά
Κάθε φορά που βρέχει λίγο ή πολύ παραπάνω του επιθυμητού, κάποιες περιοχές της Αθήνας, φαντάζομαι και των άλλων πόλεων, πνίγονται και κάποιοι κάτοικοι καταστρέφονται. Μία εκ των πολλών αιτιών που περισσότερο προβάλλεται είναι εκείνη των βουλωμένων φρεατίων. Κατά την άποψη των θυμάτων και πολλών δημοσιογράφων, η ευθύνη βαρύνει τους δημάρχους και τους πολιτικούς, πράγμα που έχει δόση αλήθειας. Υπάρχουν όμως και κάποιοι άλλοι που ευθύνονται περισσότερο και αυτοί είμαστε εμείς οι κάτοικοι αυτών των πόλεων. Η βροχή φέρνει νερό, τα φρεάτια όμως φράζουν από σκουπίδια και τα σκουπίδια πετάμε στους δρόμους εμείς που στη συνέχεια πνιγόμαστε. Κοιτούσα τι έβγαζαν από τα φρεάτια κάποιοι που στην απελπισία τους προσπαθούσαν με τα χέρια να τα ξεβουλώσουν· ήταν πλαστικές σακούλες, χαρτόκουτα και πακέτα από τσιγάρα, παλιά παπούτσια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Κύριοι πνιγμένοι και κατεστραμμένοι, κάνετε λάθος περιμένοντας άλλους να σας σώσουν, όταν εσείς προκαλείτε τα αίτια της καταστροφής σας. Οι πλημμύρες χρειάζονται πρόβλεψη, όχι καταστολή και το καλύτερο προληπτικό μέτρο είναι ο πολιτισμός! Τα φρεάτια θα βουλώνουν όσο εσείς πετάτε στους δρόμους τα σκουπίδια σας! Σε καμία από τις πόλεις και τις χώρες εκείνες που δεν πνίγονται από τα βουλωμένα φρεάτια, δεν κυκλοφορούν τόσοι σκουπιδιάρηδες στους δρόμους για να μαζεύουν αυτά που πετάνε απερίσκεπτα οι κάτοικοι των περιοχών. Ο πολιτισμός και η κοινωνική ευθύνη δεν είναι πολυτέλειες των σαλονιών, είναι οι υποχρεώσεις όλων μας απέναντι στην ίδια μας τη ζωή. Πριν από κάθε διαμαρτυρία, απαιτείται σύνεση και ευθυκρισία. Εμείς πρώτα οφείλουμε να πράττουμε το ορθό και κατόπιν να θυμίζουμε στους άλλους τις παραλείψεις τους.
Αποστολος Γεωργοπουλος – Κάτοικος της Αθήνας
