Εκλογή Προέδρου
Κύριε διευθυντά
Η κοινή γνώμη εθισμένη στις πολιτικές ανωμαλίες και τον παραλογισμό που επικρατεί δεν συνειδητοποιεί τη ζημιά που γίνεται στο κύρος του θεσμού του ανώτατου άρχοντα με τη χρησιμοποίηση της εκλογής του σε μοχλό πολιτικών εξελίξεων. Η πρώτη ζημιά έγινε από την κυβέρνηση διότι δεν διεκήρυξε εξ υπαρχής και με έμφαση ότι ο υποψήφιος θα είναι προσωπικότητα με προσόντα και παρελθόν που θα είναι σεβαστά και από εκείνους που δεν θα την ψηφίσουν αλλά και από τους ξένους διότι θα εκπροσωπεί την Ελλάδα. Αντ’ αυτού, άρχισαν οι συζητήσεις, οι εκπτώσεις και η ζημιά του θεσμού, μέχρι εξευτελισμού για ορισμένες προτάσεις, με μοναδικό στόχο να βρεθεί κάποιος που θα έχει «διεισδυτικότητα στην αριστερά» κατά την κομματική φρασεολογία.
Η μεγαλύτερη, όμως, και ανεπανόρθωτη ζημιά είναι αυτή του κοινοβουλίου που ακολουθεί νομοτελειακά. Διότι είτε προκύψει νέος πρόεδρος είτε όχι θα συμβεί ένα πράγμα. Στην πρώτη περίπτωση έχει αρχίσει ήδη ο κατήφορος με τους υπαινιγμούς από επίσημα χείλη της αντιπολίτευσης και τα αχαλίνωτα ΜΜΕ ότι γίνεται προσπάθεια εξαγοράς των βουλευτών που θα ψηφίσουν υπέρ του προέδρου. Και βέβαια μέσα στο κλίμα της διαφθοράς λίγοι Eλληνες θα πιστέψουν ότι δεν θα συμβεί κάτι τέτοιο.
Για όσους όμως ψηφίσουν όχι, τα πράγματα είναι χειρότερα. Διότι αν δεν εκλεγεί πρόεδρος, θα ακολουθήσουν εκλογές και στη συνέχεια η δύσκολη προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης και η οικονομία θα καταρρεύσει σε απρόβλεπτο βαθμό. Μερικοί ομιλούν για καταστροφή. Και αυτό το ξέρουν πρώτοι οι μεγάλοι διεθνείς παίκτες τύπου Σόρος, οι οποίοι δεν θα χάσουν την ευκαιρία να κερδίσουν εκατομμύρια με τα hedge funds και τις ασφάλειες κινδύνου, ποντάροντας σε κάτι που σίγουρα θα γίνει. Και ασφαλώς θα φροντίσουν με όσα μέσα διαθέτουν να συμβεί κατά τον επωφελέστερο γι’ αυτούς τρόπο. Το κεφάλαιο θα συμμαχήσει με τον σοσιαλισμό, θα του προσφέρει ισχύ και θα διαθέσει το χρήμα του σε ξένες και ελληνικές προσωπικότητες και κυρίως δημοσιογράφους που θα προπαγανδίζουν υπέρ του κοινού στόχου. Και πάλι μέσα στο κλίμα της διαφθοράς και της καχυποψίας λίγοι Eλληνες θα πιστέψουν ότι όσοι βουλευτές ψηφίσουν όχι, δεν θα έχουν επωφεληθεί από τον πακτωλό του χρήματος. Σε κάθε περίπτωση λοιπόν η ζημιά στον κοινοβουλευτισμό θα έχει συντελεσθεί, διότι όλοι οι βουλευτές θα είναι στιγματισμένοι.
Με αυτά τα δεδομένα, μόνος τρόπος το θέμα του Προέδρου να πάρει μια σοβαρή χροιά, είναι η έγκαιρη, αν όχι άμεση, υπόδειξη ενός προσώπου με τα προσόντα που αναφέρθηκαν, για παράδειγμα σαν την κ. Αρβελερ, η οποία είναι κομματικά αδέσμευτη, κατέχει υψηλή ακαδημαϊκή θέση στο Παρίσι και μπορεί να εκπροσωπεί άριστα την Ελλάδα στο εξωτερικό.
Μενελαος Μπατρινος -Ομ. Καθηγητής Ενδοκρινολογίας
Αξιοι και πρωτοπόροι οι Ελληνες γιατροί
Κύριε διευθυντά
Πρόσφατα παρακολουθήσαμε από τα ΜΜΕ τη δημοσιοποίηση μιας νευροχειρουργικής επέμβασης κρανιοτομίας σε ξύπνιο άρρωστο, όπου προς εντυπωσιασμό του κοινού, είδαμε τη χειρουργούμενη βιολίστρια να παίζει μουσική. Το σχόλιο των τηλεπαρουσιαστών για την ισραηλινή χειρουργική ομάδα, ανέφερε με θαυμασμό πως πρόκειται για μοναδικό επίτευγμα, πρωτοφανές στη νευροχειρουργική. Στο σημείο αυτό βρίσκεται η ένστασή μας για τη συνήθη ελαφρότητα των δημοσιογραφικών ρεπορτάζ περί θεμάτων υγείας, που βασίζονται συχνά στον εύκολο εντυπωσιασμό με στόχο την τηλεθέαση και ας είναι αυτό σε βάρος της αλήθειας.
Η αλήθεια είναι ότι η κρανιοτομία σε ξύπνιο άρρωστο, ούτε νέα είναι ούτε μόνο σε ένα νοσοκομείο του Ισραήλ πραγματοποιείται. Από πολλά χρόνια έχει περιγραφεί και γίνεται όπου ενδείκνυται, σε πολλά κέντρα ανά τον κόσμο, ακόμα και χωρίς το εντυπωσιακό ηχηρό παίξιμο βιολιού που τόσο προβλήθηκε… Στη χώρα μας λιγότερο ηχηρά και με σεμνότητα, πραγματοποιείται και σε νευροχειρουργική κλινική της Θεσσαλονίκης και σε αυτή του νοσοκομείου Γ. Γεννηματάς της Αθήνας, σε άριστη συνεργασία με το αναισθησιολογικό μας τμήμα. Οι άρρωστοι σε συνείδηση (ξύπνιοι) και επικοινωνία με τη χειρουργική ομάδα, καλούνται να μιλούν και να κινούνται διεγχειρητικά για να εκτιμηθούν τα όρια που πρέπει να προχωρήσει ο νευροχειρουργός σε εκτομή όγκων κ.λπ. Τα άριστα αποτελέσματα αυτής της τεχνικής, έχουν δημοσιευτεί – ανακοινωθεί σε συνέδρια και επιστημονικά περιοδικά, εδώ και πολύ καιρό, χωρίς να έχουμε δει ανάλογο ενδιαφέρον για αντικειμενική ενημέρωση του κοινού από Eλληνες δημοσιογράφους. Αντίθετα, με πίκρα βιώνουμε συχνά την ενασχόλησή τους να εξαντλείται στην εύκολη «καταδίκη γιατρών» με βάση αναφορά σε συμβάματα που αυθαιρέτως βαφτίζονται «ιατρικά λάθη». Συχνά βλέπουμε το απαράδεκτο φαινόμενο, συγγενείς αρρώστων να ξεσπούν μπροστά στην κάμερα, εναντίον γιατρών, μόνο και μόνο για να γίνουν αυτοί θυσία, στον βωμό της τηλεθέασης. Το φαινόμενο αυτό είναι, πέρα από παράνομο, καταστρεπτικό για τη σχέση γιατρού-αρρώστου και υπεύθυνο για το φαινόμενο της αμυντικής ιατρικής στη χώρα μας, με πλείστες αρνητικές συνέπειες στην ποιότητα της ιατρικής φροντίδας. Ελπίζουμε σε μεγαλύτερη σοβαρότητα και σεβασμό στο πολύπλοκο, δύσκολο και γεμάτο κακοτοπιές έργο των γιατρών που ασφαλώς δεν είναι θεοί. Oι αναφορές στα θετικά, βοηθούν περισσότερο από αυτές στα αρνητικά και ας πουλάνε λιγότερο…
Δημητρης Χ. Αμπλιανιτης – Διευθυντής Αναισθησιολόγος Γεν. Κρατ. Νοσ. Αθήνας Γ. Γεννηματάς
Υδρογονάνθρακες
Κύριε διευθυντά
Στο κυριακάτικο άρθρο (31/08/ 2014) του οικονομικού ενθέτου της εφημερίδας, η κ. Σδούκου –διευθύντρια του υπουργού ΥΠΕΚΑ– παρέλειψε ίσως να μας ενημερώσει για τα πλέον σημαντικά:
1. Ποιο νομικό πλαίσιο διέπει τις βασικές αυτές ρυθμίσεις των συμβάσεων εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στη χώρα;
2. Ο μοναδικός νόμος εν ισχύι είναι ο 210/1973, γνωστός αλλιώς ως Μεταλλευτικός Κώδικας. Σε ποιο άρθρο ή διατάξεις του νόμου αυτού ή άλλου ορίζονται οι όροι των μισθώσεων που εισηγείται το ΥΠΕΚΑ σήμερα στη Βουλή;
3. Αν δεν υπάρχουν, τότε σε ποιο σκεπτικό βασίζονται οι σχετικές ρυθμίσεις; Ή απλώς συνηγορούν οι συνθήκες;
4. Στην αρχή της β΄ παραγράφου, η κ. Σδούκου κάνει μια αόριστη αναφορά περί του ποσοστού του μισθώματος, όπως αυτό ορίζεται να καταβάλλεται στο ελληνικό Δημόσιο από τον μισθωτή. Γράφει η κ. Σδούκου: «…Το ακριβές ποσοστό (του μισθώματος) διαμορφώνεται βάσει του ύψους της παραγωγής, των γεω… αλλά και του συντελεστή εσόδων και εξόδων του μισθωτή».
Δεν γράφει όμως ποιο είναι αυτό το ποσοστό! Διότι, ο Ν. 210/1973 στο άρθρο 143 περί μισθώσεων, όπου εκτός από τους υδρογονάνθρακες συμπεριλαμβάνει και τη γεωθερμία, τα γηγενή αέρια, τη σμύριδα, τον λιγνίτη, το ποσοστό μίσθωσης υπέρ του Δημοσίου είναι από 2% έως 4%!!!
Να επισημάνουμε επίσης ότι θα είναι πολλοί οι παράγοντες που θα αυξήσουν σημαντικά τον συντελεστή εξόδων του μισθωτή.
Μήπως η κ. Σδούκου να αφήσει τις (δίκαιες ίσως) συγκινησιακές κρίσεις που αφιερώνει στην «ολιγομελή ομάδα του ΥΠΕΚΑ, που τα επέτυχε όλα αυτά», και να μας μιλήσει για την ουσία, όπως προκύπτει από τα ερωτήματα που τίθενται; Π.χ., πώς συμβαίνει και οι δύο επικεφαλής της «ομάδας» περί τον υπουργό τυγχάνει να είναι στελέχη της ιδιωτικής εταιρείας των ΕΛΠΕ, μία εκ των τριών που ανέλαβαν την εκμετάλλευση των (διπλών) κοιτασμάτων της Δυτικής Πελοποννήσου;
Μήπως επίσης να εξηγήσει στους Eλληνες γιατί δεν στελεχώθηκε η ΕΔΕΥ πριν γίνουν όλα αυτά; Να χαρακτηρίσουμε και εμείς με τη σειρά μας διά του… θυμικού τι ακριβώς σημαίνει ότι «όλα αυτά επέτυχε μια ολιγομελής ad hoc ομάδα», αντί μιας σοβαρά διαρθρωμένης εταιρείας, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα; Δικαιούνται μια απάντηση οι Eλληνες! Ή δεν δικαιούνται γιατί ήταν δεδομένη η τελειοθηρία της «ομάδας»; Βεβαίως, τα ίδια ερωτήματα απευθύνονται και προς την αντιπολίτευση. Μείζονα και ελάσσονα!
Παναγιωτα Γεωργοπουλου
Ο Σταύρος Μπένος
Κύριε διευθυντά
Διαβάζοντας την πρώτη είδηση στις 12/9 στην «Καθημερινή» με τίτλο «Εξοικονόμηση 1 εκατ. ευρώ από το σύστημα online στα ΚΕΠ και εξυπηρέτηση σε 2 λεπτά», σκέφθηκα αμέσως ότι ο ιδρυτής τους Σταύρος Μπένος θα έπρεπε να είναι ο εκλεκτός όλων μας ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας και όχι αποτυχόντες πολιτικάντηδες.
Δημοσθενης Ιωαννιδης – Νέα Μάκρη
