Κύριε διευθυντά
Ποιος θα περίμενε πως, μετά 4 χρόνια σκληρής λιτότητας και αδιάκοπων θυσιών, αυτή η χώρα θα είχε ακόμα το κουράγιο να αγωνίζεται και να προσπαθεί. Αν κάποιος στοιχημάτιζε, στην αρχή αυτής της οικονομικής συγκυρίας, πως οι Eλληνες όχι μόνο θα ανταποκρίνονταν, αλλά θα κατάφερναν να υπερσκελίσουν τα εμπόδια και τις αντιξοότητες, το πιο πιθανό είναι να τον περνούσαν για τρελό… Το σίγουρο όμως θα ήταν πως δεν γνωρίζει τους Eλληνες.
Το ξεκίνημα ήταν πολύ δύσκολο. Η αφετηρία της εφαρμογής του εξορθολογιστικού προγράμματος συνέπεσε με μια εποχή που σήμαινε το απότομο πέρασμα, από την απόλυτη υλική ευμάρεια και τον άκρατο καταναλωτισμό στην καθημερινή μάχη για την επιβίωση και την ικανοποίηση βασικών αναγκών. Οι αντιδράσεις από την κοινωνία πολλές… Aλλες λογικές και αναμενόμενες, άλλες υπερβολικές και άναρθρες… Oσο προχωρούσε η εισαγωγή των μνημονιακών ρυθμίσεων στην αγορά και την κοινωνία, οι αντικυβερνητικές κραυγές έδειχναν όλο και να φουντώνουν. Σε συνδυασμό με την επίδραση της αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής και τη διαχείριση της κατάστασης, πολλές φορές, φάνταζαν ικανές να γκρεμίσουν συθέμελα όσα έχτιζε ο ελληνικός λαός τόσο καιρό με το κόπο του. Χωρίς επιχειρήματα και ορθότητα λόγου. Μόνο και μόνο με την αντίθεση, στην παρούσα πολιτική κατεύθυνση. Χωρίς αντιπρόταση, αλλά με μια στείρα άρνηση, βασισμένη στην οργή και την απογοήτευση…
Με την πάροδο του χρόνου, έμοιαζαν να κάμπτονται ακόμη και οι πιο ακραίες λαϊκίστικες παραφωνίες στα μάτια του κόσμου, που έδειχνε να καταλαβαίνει πως μπροστά στη μάχη για την παραμονή στην Ε.Ε. και τη βελτίωση του οικονομικού προφίλ της χώρας στις διεθνείς αγορές, οι εσωτερικές αντιπαλότητες και οι άκαρπες αντιπαραθέσεις έπρεπε να κάνουν πίσω. Η αρχική βιαστική κατακραυγή μετετράπη σε παραδοχή της ακολουθείσας πολιτικής, ως της μοναδικής λογικής διεξόδου από την κρίση.
Eχει κάνει μεγάλα λάθη το κυβερνητικό σχήμα, φυσικά. Eχει υποπέσει σε σφάλματα σημαντικά και έχει πληρώσει δικαίως γι’ αυτά. Κανείς δεν έχει το αλάθητο, εκτός από αυτόν που δεν προσπαθεί ποτέ και για τίποτα. Συνεχίζει με όλες του τις δυνάμεις για το καλύτερο, στο μέτρο του δυνατού. Και αυτό όχι γιατί δεν έχει πια αντιπολίτευση. Κάθε άλλο. Πάντα υπήρχαν και πάντοτε θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, ευτυχώς…
Τη χώρα μας όμως δεν την κρατάει όρθια η κυβέρνηση. Η Ελλάδα είναι ακόμη ζωντανή και δείχνει να ανακάμπτει μέρα με τη μέρα. Αυτό, λοιπόν, δεν το χρωστάει σε ορισμένους πολιτικούς, αλλά σε κάθε Eλληνα πολίτη, που δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει στις δυνάμεις της πατρίδας του, που έβαλε το εθνικό συμφέρον πάνω από όλα, αντιμετώπισε τον λαϊκισμό με τη λογική, ξεχώρισε το επιχείρημα από την αντίφαση και ονειρεύτηκε μιαν Ελλάδα διαφορετική, σε μια Ευρώπη που συνεχώς αλλάζει. Μια Ελλάδα περήφανη, που αντέχει να ονειρεύεται, ακόμη και όταν όλοι τη θεωρούν νεκρή. Και αυτή απλώς ξεκουράζεται, για να συνεχίσει την πορεία της προς το μέλλον…
Ηλιας Δ. Γεωργουλακος – Φοιτητής Νομικής ΔΠΘ
Ο ανασχηματισμός
Κύριε διευθυντά
Oλοι είδαμε τον σαρωτικό ανασχηματισμό. Ο κ. Σαμαράς σε συνεργασία με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, κ. Βενιζέλο, άφησαν εκτός κυβέρνησης πρόσωπα που κατείχαν από τους πιο ισχυρούς υπουργικούς θώκους, δίνοντας αφετέρου βήμα σε νέα πολιτικά πρόσωπα.
Eχοντας παρακολουθήσει στενά τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξες, οδηγείται κανείς στο εξής συμπέρασμα. Ειδικότερα, από μια προσεκτική ματιά στο νέο υπουργικό συμβούλιο, όπως αυτό διαμορφώθηκε, διαφαίνεται ξεκάθαρα ο κυβερνητικός του στόχος. Με άλλα λόγια, αποκρυσταλλώθηκε ο ευσεβής πόθος της συγκυβέρνησης για δημιουργία μιας κυβέρνησης ισορροπιών τόσο ως προς τους εταίρους της όσο και ως προς το εκλογικό της σώμα, που βρίσκεται τώρα σε σύγχυση. Η αλλαγή φρουράς, μάλιστα, στο πιο κομβικό ίσως υπουργείο, το υπουργείο Oικονομικών, με τον κ. Γκίκα Χαρδούβελη να αναλαμβάνει τα ηνία του, συντείνει προς αυτή την κατεύθυνση.
Ο κ. Χαρδούβελης υπήρξε στενός συνεργάτης του υπηρεσιακού πρωθυπουργού κ. Παπαδήμου κατά την κρισιμότερη περίοδο της δημοσιονομικής προσαρμογής της Ελλάδας. Σήμερα, ως νέος υπουργός Oικονομικών αναλαμβάνει να συνεχίσει το δύσκολο έργο του προκατόχου του, που συνίσταται στην αναστροφή της εικόνας εξόδου της χώρας από το ευρώ. Παράλληλα, καλείται να διαδραματίσει καίριο ρόλο στη διαμόρφωση ενός οικονομικού σχεδίου ικανού όχι μόνο να διατηρήσει τη μεταρρυθμιστική πορεία της χώρας, αλλά και να καθησυχάσει το περιβάλλον των δανειστών για την οικονομική εξυγίανσή της. Πέρα από το υπουργείο Οικονομικών, αίσθηση προκάλεσαν βέβαια και οι αλλαγές στην ηγεσία άλλων υπουργείων στο πλαίσιο του ανασχηματισμού.
Οι αλλαγές αυτές στο κυβερνητικό σχήμα δεν παύουν να ερμηνεύονται ως έμπρακτη απάντηση στο μήνυμα που έστειλε το εκλογικό σώμα, μέσω της κάλπης. Συγκεκριμένα, το μήνυμα των εκλογών όπως το ανέγνωσαν το Μαξίμου και η Χαριλάου Τρικούπη, ήταν αφενός ο τερματισμός της υπερφορολόγησης και της πολιτικής της λιτότητας και αφετέρου η εκτόνωση της δυσφορίας των πολιτών απέναντι στη συγκυβέρνηση εξαιτίας της συνέχισής της. Οι πολίτες εξέφρασαν τον θυμό τους ενώπιον μιας συγκυβέρνησης η οποία εξακολουθούσε να μην προσαρμόζει το σχέδιο διάσωσης της χώρας στις ανάγκες τους.
Το ζητούμενο, λοιπόν, τώρα για τους πολίτες είναι ο ανασχηματισμός αυτός να λάβει υπόψη του την περιρρέουσα δυσφορία και να μετατραπεί σε εφαλτήριο για τον επανακαθορισμό της κεντρικής μεταρρυθμιστικής πολιτικής προς όφελός τους. Ας μην ξεχνάμε ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από αλλαγή προσώπων αλλά από αλλαγή πολιτικών, οι οποίες θα είναι ανθρωποκεντρικές. Οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν μια ιστορική ευκαιρία να αποδείξουν στους πολίτες ότι συνειδητοποίησαν τα λάθη που προήλθαν από την άσκηση ορισμένων πολιτικών και με τη γνώση της εμπειρίας πλέον είναι σε θέση να καταπιαστούν με την ανανέωση της μεταρρυθμιστικής πορείας της χώρας.
Αλεξανδρα Αργυρου – Οικονομολόγος – πολιτική επιστήμων
La ή Le Mirage;
Κύριε διευθυντά
Διάβασα στις 20 Μαΐου στα «Γράμματα αναγνωστών» της «Καθημερινής» την επιστολή της κ. Ελένης Μαχαίρα – Οντόνι σχετικά με το νέο ξενοδοχείο της Ομονοίας, που τιτλοφορείται «La Mirage» και το διορθώνει σε «Le Mirage». Μου επιτρέπετε να επέμβω και να αναφέρω τα εξής:
Σε αυτή τη θέση υπήρχε από πολύ παλιά ξενοδοχείο με τον τίτλο «La Mirage». Εκείνη την εποχή ίσως βαφτίστηκε από τους ιδιοκτήτες του έτσι, επειδή επηρεάστηκαν από μία αμερικανική σειρά που παιζόταν τότε στην τηλεόραση και κάποια επεισόδιά της διεξάγονταν στο ξενοδοχείο Los Angeles Mirage (LA Mirage). Και σε αυτήν την περίπτωση, βέβαια, υπάρχει κάποιο λάθος, επειδή θα έπρεπε να γράφεται L.A. Mirage αντί La Mirage.
Ελλη Νικολαϊδου Βασιλικιωτη – Αθήνα
Προτροπή για φοροδιαφυγή
Κύριε διευθυντά
Για τους ελεύθερους επαγγελματίες καθιερώθηκε φορολογικός συντελεστής από το πρώτο ευρώ δηλωμένων κερδών το 26%. Δεδομένης της οικονομικής στενότητας λόγω της κρίσης, πολλοί ελεύθεροι επαγγελματίες επιστήμονες δυσκολεύονται να εξασφαλίσουν εισόδημα από τη δουλειά τους της τάξεως των δέκα χιλιάδων ετησίως. Οταν τα δηλώσουν στην εφορία ο φόρος που θα πρέπει να πληρώσουν μαζί με την προκαταβολή για το επόμενο έτος και τον φόρο επιτηδεύματος θα ανέλθει στα 4.500 ευρώ, περίπου.
Κατόπιν τούτου μένουν για επιβίωση 5.500 ευρώ, με ό,τι συνεπάγεται αυτό εάν είναι παντρεμένοι και έχουν και παιδιά. Το κράτος βέβαια θα ισχυρισθεί ότι δεν μπορεί να κάνει αλλιώς, γιατί οι ελεύθεροι επαγγελματίες φοροδιαφεύγουν και επομένως είναι δικαιολογημένος αυτός ο υπερβολικός φόρος, διότι αφορά τα δηλωμένα εισοδήματα, ενώ υπάρχουν και τα αδήλωτα για τους φοροδιαφεύγοντες μέσω των οποίων μπορούν αυτοί να επιβιώσουν.
Αρα, τι λέει το κράτος στην προκειμένη περίπτωση; Να φοροδιαφεύγετε για να επιβιώσετε, διότι είναι προφανές ότι αν δεν το κάνετε, θα πεθάνετε της πείνας. Κάτι έξυπνο για την περιστολή της φοροδιαφυγής δεν μπορεί να σκεφτεί το κράτος ή προφανώς βαριέται…
Δημητρης Δωρης – Κηφισιά
