Οι πανελλαδικές
Κύριε διευθυντά
Το πρόβλημα των εισαγωγικών εξετάσεων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ταλανίζει επί δεκαετίες υπουργείο, μαθητές, εκπαιδευτικούς, οικογένειες. Και όσο υποβαθμίζεται η εκπαίδευση, τόσο αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις το θέμα των εξετάσεων. Oσο γίνεται πιο αντιληπτό το κενό των γνώσεων που μαστίζει το ελληνικό σχολείο, τόσο οι εξετάσεις αντιμετωπίζονται ως η αποτελεσματικότερη λύση –και μάλιστα κάθε φορά με μεγαλύτερη σοβαροφάνεια, όπως π.χ. με την καθιέρωση της Τράπεζας Θεμάτων και άλλων ηχηρών παρόμοιων– που θα σώσει την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση από την εισροή απαίδευτων νέων. Δεν απασχολεί το υπουργείο τι μέτρα πρέπει να λάβει για να μη φεύγουν τα παιδιά ημιαγράμματα από το σχολείο. Εδώ χρειάζεται μια παρένθεση: υπάρχουν σχολεία και προπάντων εκπαιδευτικοί που εργάζονται υποδειγματικά με πλήρη συναίσθηση της σοβαρότητας του έργου που επιτελούν· αλλά πρόκειται για εξαιρέσεις.
Το υπουργείο δεν αντιμετώπισε ποτέ σοβαρά –εκτός από κάποιες σύντομες φωτεινές εξαιρέσεις– την κατάσταση που επικρατεί. Υποδείξεις έχουν γίνει κατά καιρούς από πρόσωπα με εκπαιδευτική πείρα. Αλλά οι υπεύθυνοι του υπουργείου εκώφευσαν. Το άκρως απαράδεκτο είναι ότι όχι μόνο δεν προσπάθησαν να αναθεωρήσουν τον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ώστε η όλη φοίτηση στο λύκειο να μην εξαντλείται στην υπέρβαση αυτού του σκοπέλου, αλλά αποφάσισαν να εφαρμόσουν από φέτος τις πανελλαδικές εξετάσεις στις τρεις τάξεις του λυκείου, παρ’ όλα όσα έχουν γραφεί για τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τέτοιο μέτρο. Eτσι, το άγχος των παιδιών θα αρχίζει από την Α΄ Λυκείου. Τα φροντιστήρια θα υπερενεργοποιηθούν, τα σχολεία, πανικόβλητα, θα πολλαπλασιάσουν τα πρόχειρα διαγωνίσματα στη διάρκεια του έτους, οι γονείς θα υποβληθούν σε οξύτερη οικονομική αφαίμαξη. Το σχολείο θα γίνει βραχνάς. Η ασθμαίνουσα ζωή από το σχολείο στο φροντιστήριο και από το φροντιστήριο στο σχολείο θα καλύπτει την πιο ευαίσθητη περίοδο της εφηβικής ηλικίας. Η χαρά της γνώσης θα είναι χαμένη για πάντα. Eχουν συναίσθηση οι κύριοι αυτοί του υπουργείου τι είδους νεολαία ετοιμάζουν; Και όμως τα παιδιά είναι έτοιμα να δεχθούν κάτι που θα τους ζωντανέψει το ενδιαφέρον, που θα τους δώσει τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν την κρίση τους, που θα τους προκαλέσει γόνιμες συζητήσεις, ελεύθερες από τη δαμόκλειο σπάθη των εξετάσεων, των πρόχειρων διαγωνισμών, των συνεχών ελέγχων των γνώσεων· ποιων γνώσεων;
Αν μερικοί νέοι με μεγαλύτερο ψυχικό σθένος και φυσικές ικανότητες κατορθώσουν να ξεπεράσουν αυτή την κακοδαιμονία, φεύγουν δρομαίοι από τη χώρα τους, που τους έδειξε ασύγγνωστη αστοργία στα πιο κρίσιμα χρόνια της ζωής τους. Οι υπεύθυνοι οφείλουν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με σοβαρότητα. Αποτελεί επιτακτική ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι το πρόβλημα της εκπαίδευσης –αλληλένδετο με αυτό της γενικότερης παιδείας– είναι εξίσου σοβαρό με αυτό της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας. Με απαίδευτη, κακοποιημένη, οργισμένη νεολαία μπορεί να επιβιώσει ένα κράτος;
Eλλη Γιωτοπουλου – Σισιλιανου
