Ποσειδώνια
Κύριε διευθυντά
Σύσσωμη η παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότητα προσέρχεται, όπως κάθε διετία για σαράντα τόσα χρόνια, να επισκεφθεί και να παρακολουθήσει τις εργασίες των Ποσειδωνίων που άρχισαν τη δεκαετία του 1970 με την έμπνευση που είχε ένας ναυτιλιακός συντάκτης του Πειραιά, ο Θ. Βώκος.
Το οξύμωρο όμως είναι ότι δεν τελούνται στον Πειραιά όπου η κοιτίδα της ναυτοσύνης της χώρας και λιμάνι νηολόγησης των χιλιάδων πλοίων που φέρουν την ελληνική σημαία, αλλά σε εκθεσιακό κέντρο στην περιοχή του αεροδρομίου στα Σπάτα.
Ο λόγος: εδώ και μερικά χρόνια ο καθιερωμένος χώρος τελέσεώς τους στο εντυπωσιακό από αρχιτεκτονικής άποψης οικοδόμημα του επιβατικού σταθμού του Αγ. Νικολάου, γνωστό ως Παγόδα, έχει κριθεί επικίνδυνο χρήζον ορισμένων επισκευών στον σκελετό του. Τι κάνουν οι φορείς τόσα χρόνια;
Απολύτως τίποτε, σκέτη αφασία… που είναι εκτός των άλλων και εις βάρος της πόλης του Πειραιά. Αντί να φωνάζουν οι διάφοροι πολιτικοί, πολιτικάντηδες, δήμαρχοι, διοικητές του ΟΛΠ και λοιποί για την ερήμωση του υποφέροντος πρώτου λιμανιού της χώρας από εγκατάλειψη, έλλειψη εσόδων, ανεργία/γκετοποίηση, υποβάθμιση και μύρια άλλα κακά, να ληφθεί άμεση απόφαση επισκευής και ανακαίνισης του κτιρίου. Αν δεν υπάρχουν χρήματα του κράτους να βρεθούν από ΕΣΠΑ, από τα κέρδη του ΟΛΠ, από την έκτακτη φορολόγηση των εφοπλιστών, ή όποια άλλη πηγή, τότε να χρηματοδοτηθεί η επισκευή από τα έσοδα της εκθέσεως, αφού εφέτος εκθέτουν 1.930 εκθέτες από 93 χώρες (ούτε οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν έχουν τέτοιες επιδόσεις!!) ή ας αποτελέσει την πρώτη ευγενή χειρονομία του νεοεκλεγέντος δημάρχου που τόσα πολλά υποσχέθηκε ότι θα κάνει προεκλογικά.
Αυτά για το οξύμωρο, θέλετε όμως να μάθετε και το τρελό; Ενόψει της ανά διετία τέλεσης της λαμπρής αυτής έκθεσης εδώ και πέντε περίπου χρόνια ολόκληρη η προ του πιο πάνω οικοδομήματος τεράστια πλατεία, δαπανώντας μερικά εκατομμύρια, έχει ανασκαφεί και στα έγκατά της δημιουργήθηκαν χώροι στάθμευσης μερικών εκατοντάδων αυτοκινήτων για τους επισκέπτες της εκθέσεως.
Αλλα σχόλια περιττεύουν.
Μαρκος Γρηγοροπουλος – Πειραιάς
Δεν ξέρουμε να ψηφίζουμε!
Κύριε διευθυντά
Oταν είναι τοις πάσι γνωστόν πως οι Eλληνες στις πολιτικές εκλογές ψηφίζουμε με έναν ανεύθυνο και επιπόλαιο τρόπο, όπως κάναμε και στις πρόσφατες εκλογές, σαν να επρόκειτο για έναν διαγωνισμό καλλιστείων ή τραγουδιών της Eurovision, οι ευθύνες για το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών και κυρίως των ευρωεκλογών βαρύνει πρωτίστως, αν όχι εξ ολοκλήρου, τους αρχηγούς των κομμάτων. Αυτοί ήξεραν το τι ακριβώς θα συμβεί όταν αλόγιστα επέλεγαν κάποιους από τους υποψηφίους των κομματικών τους ψηφοδελτίων όχι με αξιοκρατικά, αλλά μόνο με ψηφοθηρικά κριτήρια (για να μην τους κατηγορώ άδικα όλους, εξαιρώ μόνο τον αρχηγό του «Ποταμιού»).
Ευθύνη όμως, κατά δεύτερο λόγο, έχουν και οι υποψήφιοι εκείνοι που είναι μεν γνωστοί και καταξιωμένοι στην κοινωνία λόγω της υψηλού επιπέδου μόρφωσής τους και του επιτυχούς επιστημονικού επαγγέλματός τους, αλλά που συγκατατέθηκαν και αποδέχθηκαν εύκολα το να συμπεριληφθούν στα ίδια ψηφοδέλτια μαζί με κάποιους άλλους –εκ φύσεως ταλαντούχους καλλιτέχνες και αθλητές– που έχουν διαπρέψει σε άσχετους με την πολιτική και την επιστήμη τομείς. Και τους ρίχνω μεγάλη ευθύνη, επειδή ήξεραν πως η υποψηφιότητά τους είναι καμένη από χέρι, για τον λόγο απλώς ότι οι Eλληνες ψηφοφόροι, στην πλειοψηφία τους, τελικά επιλέγουν όχι με βάση την αξία και την καταλληλότητα του κάθε υποψηφίου, αλλά μόνο με βάση το κατά πόσο τους είναι γνωστός ο κάθε υποψήφιος, από τις επιδόσεις του στο γήπεδο, στην πίστα, στο θέατρο και ασφαλώς στην τηλεόραση. Αυτοί λοιπόν οι καταξιωμένοι σε άλλους τομείς υποψήφιοι θα έπρεπε πολύ ευγενικά να έχουν αρνηθεί την υποτιθέμενη τιμή που τους έκαναν εκ του πονηρού τα κόμματα και να τους απαντήσουν ότι δεν δέχονται να διαγωνιστούν με άνισους όρους.
Τα αποτελέσματα των τελευταίων ευρωεκλογών (και όχι μόνον) μιλάνε από μόνα τους. Δείχνουν τα χάλια μας, σαν να είμαστε ένας λαός της Ανατολής και οπωσδήποτε κατώτερος των περιστάσεων, αφού ακόμα και η κρίση δεν μας έκανε να αλλάξουμε τις παλιές και κακές μας συνήθειες. Αγανακτούμε και διαμαρτυρόμαστε συνήθως για την κατάσταση που επικρατεί στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη, αλλά δεν αναλογιζόμαστε το ποιους εμείς επιλέξαμε για να πάνε στο Ευρωκοινοβούλιο, να ακούσουν, να δουν, να συζητήσουν, να διεκδικήσουν και να αγωνιστούν σκληρά και έξυπνα για να επιτύχουν μια καλύτερη μέρα για εμάς, τα παιδιά μας, τη χώρα μας και για ολόκληρη την Ευρώπη. Τελειώνω, παραφράζοντας τη ρήση του μακαρίτη του Κένεντι: Ας μη ρωτάμε για το τι κάνει η Ευρώπη για εμάς, αλλά ας ρωτάμε πρώτα τους εαυτούς μας για το τι κάνουμε εμείς για να φτιάξουμε μια καλύτερη Ευρώπη!
Κωστας Σπανος
Οι παραλίες μας και το πολυνομοσχέδιο
Κύριε διευθυντά
Τα τελευταία χρόνια (περίπου 5) τα Σαββατοκύριακα πηγαίνω για μπάνιο στις κοντινές παραλίες του Σαρωνικού: Aγιο Κοσμά, Aλιμο, Ελληνικό, Γλυφάδα. Oλες οι παραλίες είναι άθλιες. Εννοώ εγκαταλελειμμένες, αφρόντιστες, βρώμικες. Σκουπίδια και μπάζα παντού. Φοβάσαι να ακουμπήσεις. Οι παραλίες αυτές ανήκουν σε κάποιο δήμο. Στον Aλιμο π.χ. υπάρχει μια δημοτική πλαζ που έχει καμπίνες, ντους και ένα αυθαίρετο κτίσμα-παράγκα με πρόχειρα υλικά για τους χειμερινούς κολυμβητές. Oλα βρώμικα και αφρόντιστα. Δίπλα ακριβώς υπάρχει μια πλαζ με είσοδο 3 ή 4 ευρώ περιποιημένη, καθαρή με ομπρέλες και καντίνα. Και αναρωτιέμαι: Μήπως θα έπρεπε οι δήμοι να φροντίζουν και να προσφέρουν στον κόσμο μια παραλία καθαρή, με ομπρέλες και ξαπλώστρες για όσους θέλουν, πληρώνοντας ένα μικρό αντίτιμο (για τις ομπρέλες εννοώ), με μια καντίνα που θα δίνει ενοίκιο στον δήμο και φυσικά ελεύθερο χώρο για όποιον θέλει να χαρεί μια καθαρή θάλασσα; Eτσι και ο δήμος θα μπορεί να εισπράττει και από τα έσοδα να πληρώνει υπαλλήλους που θα καθαρίζουν και θα φροντίζουν τις παραλίες και ο κόσμος θα χαίρεται καθαρές και ελεύθερες θάλασσες.
Τώρα κανείς δεν μπορεί να χαρεί αυτές τις «ελεύθερες παραλίες» για τις οποίες τόσο κόπτονται οι εχθροί των ιδιωτών «εκμεταλλευτών». Υπενθυμίζω ότι ο απερχόμενος δήμαρχος Αλίμου-Ελληνικού, ο οποίος έδινε αγώνες για την απελευθέρωση παραλιών από ιδιωτικά συμφέροντα, είναι αυτός που παραχώρησε δημόσιο χώρο χωρίς άδεια και έλεγχο σε ιδιώτη για στήσιμο της θλιβερής παιδικής χαράς, ενώ οι παραλίες που «απελευθέρωσε» κατάντησαν σκουπιδότοποι ακατάλληλοι για τα «μπάνια του λαού».
Αντί να λέμε σε κάθε πρόταση της κυβέρνησης «όχι», μήπως πρέπει να κάνουμε σοβαρές προτάσεις, ώστε και τον λαό να ικανοποιήσουμε αλλά και τουρίστες να τραβήξουμε; Τι έχουν να πουν οι αρμόδιοι δήμοι γι’ αυτό;
Γαβριελατου Μοιρα
Περίεργος σύλλογος
Κύριε διευθυντά
Οδικηγόρος κ. Κων/νος Χιόλος, σε επιστολή του («Κ» 9-5-2014), με τη συμπλήρωση 75 ετών από την τελευταία μάχη που έδωσε ο στρατός μας στα οχυρά της «Γραμμής Μεταξά», τονίζει τη σημασία της ομοψυχίας των Ελλήνων που ήταν κυρία αιτία της νίκης του 1940-41.
Δεν νομίζω ότι θα διαφωνήσει κανείς στα γραφόμενα περί ενότητας, εκείνο που μου φάνηκε περίεργο, και γράφω την επιστολή, ήταν η υπογραφή του κ. Κ.Χ. ως προέδρου της «Εθνικής Ενώσεως Βορείων Ελλήνων». Το να συσταθεί ένας σύλλογος καταγομένων από ένα μικρό χωριό (π.χ. Φανάρι Καρδίτσας) κατοίκων Αθηνών, έχει νόημα γιατί συνδέει παλαιούς συμμαθητές, γείτονες και φίλους με κοινές αναμνήσεις και παιδικά χρόνια, αισθήματα που ο καθένας θα ήθελε να έχει. Οι «Βόρειοι Ελληνες» όμως, από τον Εβρο μέχρι την Καστοριά, με τι συνδέονται; Τι λένε όταν συγκεντρώνονται; Στην ομοψυχία των Ελλήνων συνέβαλλαν «Νότιοι», «Δυτικοί» και «Ανατολικοί», συμπατριώτες μας, αλλά κανείς δεν προσπάθησε να συστήσει αντίστοιχο σύλλογο. Θα ήταν χρήσιμο να ενημερωθούμε από τον κ. πρόεδρο, τι στόχο και αιτήματα έχει η σύσταση του συλλόγου στον ευαίσθητο χώρο της Β. Ελλάδος.
Γιωργος Αραμπατζης – Χολαργός
