Κύριε διευθυντά
ΟΧριστόδουλος Ξηρός από τα βασικά στελέχη στον επιχειρησιακό βραχίονα της 17Ν έχει καταδικαστεί σε έξι φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη, καθώς συμμετείχε σε έξι δολοφονίες και πέντε απόπειρες δολοφονίας. Ο Χριστόδουλος Ξηρός απέδρασε στη διάρκεια της άδειας που του είχε δοθεί, λόγω των εορτών.
«Είναι φυσικό η έξοδός μου να προκαλεί πανικό και τρόμο σε σας και σε αυτούς που υπηρετείτε», αναφέρει σε επιστολή του απευθυνόμενος προς τα ΜΜΕ. Από εκείνη την ημέρα, όλα τα ΜΜΕ ασχολούνται με το θέμα, αναλύοντας τις απειλές του στις οποίες αναφέρει πως θα συνεχίσει τη δράση του εναντίον πολιτικών, συνδικαλιστών, δημοσιογράφων, ελεγκτών, αστυνομικών και τραπεζιτών, καθώς τους θεωρεί ξεπουλημένους προδότες της Ελλάδας.
Εγώ, ως πολίτης με μέση νοημοσύνη, δεν μπορώ να πιστέψω πως όλοι οι άνθρωποι είναι βλάκες. Δεν μπορώ να πιστέψω πως ένεκα καλής διαγωγής, επέτρεψαν σε ένα τόσο επικίνδυνο άνθρωπο να τους ξεγελάσει. Εγώ πιστεύω πως είναι κόλπο που έχουν στήσει και πως τον άφησαν σκόπιμα για να τον παρακολουθήσουν, καθώς εικάζεται πως η «17 Νοέμβρη» δεν έχει πλήρως αποδιοργανωθεί.
Η γνώμη μου είναι πως γνωρίζοντας το ποιόν του ανθρώπου δεν τον εμπιστεύθηκαν, αλλά τοιουτοτρόπως τον άφησαν να δραπετεύσει για να τον παρακολουθήσουν ώστε να συλλάβουν τον πραγματικό πυρήνα της οργάνωσης κατά πώς πιστεύουν και δηλώνουν οι Αμερικανοί πως δεν είναι ο Ξηρός.
Σίγουρα είναι αδύνατον να τον εντοπίσουν και να τον παρακολουθήσουν υπό λογικές συνθήκες, αλλά αν φέρουμε στον νου μας την εξέλιξη της τεχνολογίας και την παρακολούθηση των ανθρώπων από δορυφόρους, θα καταλάβουμε πόσο εύκολο μπορεί να γίνει αυτό.
Oλοι έχουμε διαβάσει για το περίφημο τσιπ σε μέγεθος τρίχας της κεφαλής που ετοιμάζονται να τοποθετήσουν σε όλους τους ανθρώπους για να τους παρακολουθούν. Είναι μια τεχνολογία αναγνώρισης και μετάδοσης πληροφοριών μέσω ραδιοσυχνοτήτων, που βασίζεται σε ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα που τροφοδοτείται με ενέργεια εξ αποστάσεως και μέσω αυτής διοχετεύονται πληροφορίες στη συσκευή ανάγνωσης.
Το ζήτημα που γεννάται είναι αν οι τρομοκράτες της «17 Νοέμβρη» είναι χαζοί και δεν υποψιαστούν αυτό το γεγονός. Το ερώτημα επίσης που γεννάται είναι γιατί να μην είναι και αυτοί χαζοί όπως ο υπόλοιπος πληθυσμός που έχαψε ότι το ελληνικό κράτος ήταν τόσο αφελές που έδωσε άδεια Χριστουγέννων σε ένα τόσο επικίνδυνο τρομοκράτη χωρίς ιδιαίτερο λόγο, μόνο γιατι έδειξε καλή διαγωγή.
Kυριακος Tαπακουδης
Μέτρα για ανάπτυξη της χώρας
Kύριε διευθυντά
Σήμερα στην Ελλάδα ο καθένας διερωτάται πώς μπορεί να έλθει η ανάπτυξη στη χώρα μας. Πoια μέτρα μπορούν να ωθήσουν την ανάπτυξη της οικονομίας σταθερά στο μέλλον; Αυτά που προτείνονται συνήθως είναι η φθηνή εργασία και η χαμηλή φορολογία. Οπωσδήποτε οι συντελεστές αυτοί είναι πολύ σημαντικοί. Μια ματιά όμως στις βορειοευρωπαϊκές χώρες, πρώτες στην ανταγωνιστικότητα, δεν βασίζουν την οικονομική τους ανάπτυξη ούτε στη χαμηλή φορολογία ούτε στη φθηνή εργασία. Aρα η συνταγή αυτή δεν αρκεί για μια σταθερή οικονομική ανάπτυξη. Μόνο ένας ευκαιριακός και καιροσκόπος επενδυτής βασίζει την απόφασή του για επένδυση μόνο σε αυτά τα δύο στοιχεία. Οι σοβαροί επενδυτές μελετούν το σύνολο του οικονομικού, πολιτικού και κοινωνικού περιβάλλοντος.
Σοβαρές επενδύσεις με μακροχρόνιο ορίζοντα εργασίας γίνονται εκεί όπου είναι δυνατή η εκτίμηση της εξέλιξης των οικονομικών, των πολιτικών (όχι απαραίτητα κομματικών) και κοινωνικών στοιχείων, απαραίτητων για τη λήψη αποφάσεων. Για τις αποφάσεις αυτές χρησιμοποιώντας οικονομικά εργαλεία που βασίζονται στη μαθηματική λογική. Aρα σε μια χώρα, για να αναπτυχθεί η οικονομία της, είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται τουλάχιστον η κοινή λογική, σε όλες τις εκφάνσεις των δραστηριοτήτων της.
Oταν οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται ευκαιριακά χωρίς προηγούμενη σοβαρή μελέτη των θεμάτων, με παράλογες αποφάσεις που δημιουργούν συνεχώς εκπλήξεις, ή μία μεταβολή στη διοίκηση μπορεί να ανατρέψει οτιδήποτε σωστό έχει προηγηθεί, όσα άμεσα οικονομικά κίνητρα και να δοθούν, δεν πρόκειται να προσελκυστούν σοβαρές επενδύσεις. Επίσης, σε μια χώρα όπου δεν εφαρμόζεται η νομιμότητα σε όλες τις δραστηριότητες της κοινωνίας, ποιος επενδυτής θα ρισκάρει τα χρήματά του.
Δεν είναι δυνατόν να επενδύσει κάποιος σε σοβαρούς τομείς της οικονομίας χωρίς να χρειαστεί να φέρει πρώτης κλάσης τεχνοκράτες από τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο. Σε μια πόλη όπου δεν μπορεί να περπατήσει κάποιος έστω και εκατό μέτρα στο πεζοδρόμιο, είτε επειδή δεν υπάρχει, ή επειδή είναι πάρκινγκ αυτοκινήτων, ή επειδή τα δένδρα κλαδεύονται έτσι ώστε να απαγορεύουν τη χρήση του πεζοδρομίου από τους πεζούς, ποιος άνθρωπος με ελεύθερες επιλογές θα αποφάσιζε να έλθει να εργάζεται σε αυτή τη χώρα. Ο σοβαρός επενδυτής προτιμά ένα πολιτισμένο και ασφαλές περιβάλλον, γι’ αυτόν και τους συνεργάτες του.
Συνήθως προσπαθεί κάποιος να επιτύχει τους στόχους του ξεκινώντας να εργάζεται από τα απλούστερα θέματα που το κόστος (οικονομικό και κοινωνικό) για την επίτευξή τους είναι μικρότερο και προχωρεί στα μεγαλύτερου κόστους. Για να επιτύχει, λοιπόν, η διοίκηση της χώρας την οικονομική ανάπτυξη, ας ξεκινήσει από τα απλούστερα, στη δίκαιη αντιμετώπιση της κοινωνίας και τη χρήση της κοινής λογικής σε όλες τις δραστηριότητές της, και τότε δεν μπορεί να γίνει αλλιώς παρά η οικονομική ανάπτυξη να έρθει.
Γ. Ν. Μαυρογιαννoπουλος – τ. Καθηγητής Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αι θυσίαι των Ελλήνων
Κύριε διευθυντά
Συγχαίρω την «Καθημερινή» και εσάς διά τη σκέψη και απόφαση να κυκλοφορήσετε αντίγραφο του τόμου που κυκλοφόρησε μετά τον πόλεμο τον Παγκόσμιο, και τον μεταξύ μας πόλεμο των τρεισήμισι ετών. Αν θυμάμαι καλά σχετικός τόμος περιείχε και τις καταστροφές τoυ ανταρτοπόλεμου, όπως απεκλήθη τότε και από τον ΟΗΕ μετονομασθείς έπειτα από πολλά χρόνια «εμφύλιος».
Κατά τη γνώμη μου θα έπρεπε να μάθουν και οι νεότεροι τι θα πει μεταξύ ομοεθνών πόλεμος, όταν ακολουθούμε τις κακές συμβουλές των ξένων. Iσως, αν συμπεριλαμβάνατε και τις καταστροφές του μεταξύ μας πολέμου, κάποιοι θα φώναζαν περί γραφής διχόνοιας και άλλων επιθέτων. Aραγε το μνημείο των Δεκεμβριανών στη λεωφόρο Αλεξάνδρας, δίπλα στις ερειπωμένες πολυκατοικίες του ΚΚΕ, είναι μνημείο ηρώων Ελλήνων και δεν το ξέραμε.
Γκικας Kουλουρας
Λάθος συμπέρασμα
Kύριε διευθυντά
Oκ. Aνδρέας Δρυμιώτης στο άρθρο του «H μαγική εικόνα των αριθμών» στην «Kαθημερινή» της 22/12/2013, ισχυρίζεται ότι η μέση μηνιαία αμοιβή των δημοσίων υπαλλήλων κατά το διάστημα 2009-2013 αυξήθηκε αντί να μειωθεί.
Mε επιχειρήματα προσπαθεί να αποδείξει την ορθότητα του συλλογισμού του και παρακαλεί όποιον έχει αντίθετη γνώμη να του το υποδείξει. Πράγματι κάνει ένα λανθασμένο συλλογισμό, με αποτέλεσμα να καταλήγει σε λάθος συμπέρασμα και εξηγούμαι: οι ετήσιες αποδοχές κάθε εργαζομένου είναι σε χρονικό διάστημα 12 μηνών και εάν οι μισθοί είναι 12 ή 14 ή περισσότεροι, επί παραδείγματι στο παρελθόν σε μερικές τράπεζες και μεγάλες επιχειρήσεις οι μισθοί ήταν 15 διότι οι υπάλληλοι ελάμβαναν ένα μισθό επιπλέον ως «Δώρο Iσολογισμού», όλες αυτές οι αμοιβές ήσαν μέσα στο δωδεκάμηνο.
Συνεπώς, η διαίρεση του συνόλου των ετησίων αποδοχών γίνεται υποχρεωτικά με τον αριθμό 12 και όχι με οποιονδήποτε άλλον αριθμόν και τοιουτρόπως αποδεικνύεται η διαφορά του μεγαλύτερου μηνιαίου μισθού των προηγουμένων ετών συγκριτικά με το 2013.
Nικολαος Γ. Mονοκρουσος – Π. Φάληρο
