Kύριε διευθυντά
Είμαι «φανατικός» του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών, ενορίτης εξ αποστάσεως ας πούμε, και διάβασα με ενδιαφέρον τη συνέντευξη του πατρός Θωμά Συνοδινού, και την ενδιαφέρουσα προσωπική ιστορία του (φ. Κυριακής 19/7). Παρακολουθώντας τις χρονιάρες μέρες από τη Μητρόπολη μέσω Ιντερνετ, τώρα που οι εκκλησίες στα χωριά έμειναν χωρίς καμπάνα και παπά… θα ήθελα να ξεχωρίσω το «Αγιος ο Θεός» που ψέλνει αόρατος από το Ιερό ο σεβάσμιος πατήρ Δημήτριος (άγνωστός μου) με φωνή που ακούγεται σαν ραγισμένη καμπάνα, γεμίζοντας την εκκλησία με τον πλούτο της παράδοσης. Είναι κι αυτό σπουδαίο μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Η επίδραση της εκκλησιαστικής μουσικής είναι φανερή και στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη με τις δοξαστικές διπλοπενιές του, όπως άλλωστε έχει ομολογήσει και ο ίδιος.
*Επιτάλιον Ηλείας
