Κύριε διευθυντά
Σχεδόν ένα μήνα μετά τις εκλογές της 14ης Ιουνίου 2026, ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών εξακολουθεί να μην έχει συγκροτήσει σε σώμα το νέο διοικητικό του συμβούλιο. Η παρατεταμένη αυτή εκκρεμότητα αναδεικνύει τις δυσκολίες διαμόρφωσης συναινέσεων σε ένα πολυπαραταξιακό διοικητικό σχήμα. Παράλληλα, όμως, δημιουργεί μια σημαντική ευκαιρία να τεθούν οι βάσεις μιας νέας κουλτούρας διοίκησης, βασισμένης στις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης.
Στη σύγχρονη δημόσια διοίκηση, η νομιμοποίηση μιας διοίκησης δεν εξαρτάται μόνο από το αποτέλεσμα της κάλπης. Εξαρτάται εξίσου από τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις, από τη διαφάνεια των διαδικασιών, από τη λογοδοσία των εκλεγμένων οργάνων και από την πραγματική συμμετοχή όλων των εκπροσωπούμενων δυνάμεων. Οι αρχές αυτές συγκροτούν το περιεχόμενο της χρηστής διακυβέρνησης και αποτελούν πλέον διεθνώς αναγνωρισμένα πρότυπα λειτουργίας των θεσμών.
Η συγκρότηση του νέου διοικητικού συμβουλίου δεν θα πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια διαδικασία κατανομής θέσεων ή παραταξιακών ισορροπιών. Αντίθετα, αποτελεί την πρώτη και ουσιαστικότερη δοκιμασία της νέας διοίκησης απέναντι στους γιατρούς που συμμετείχαν στις εκλογές και προσδοκούν έναν Σύλλογο περισσότερο ανοικτό, σύγχρονο και αποτελεσματικό.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι όποιες συνεργασίες αποκτούν πραγματικό θεσμικό περιεχόμενο μόνο όταν στηρίζονται σε κοινές προγραμματικές δεσμεύσεις, σαφείς στόχους και διαφανείς διαδικασίες. Οι προσωπικές στρατηγικές και οι παρασκηνιακές συμφωνίες μπορεί να επιλύουν πρόσκαιρα διοικητικά αδιέξοδα, δεν ενισχύουν όμως την εμπιστοσύνη των μελών προς τον θεσμό.
Μια ουσιαστική θεσμική καινοτομία θα ήταν η ζωντανή μετάδοση της συνεδρίασης συγκρότησης του νέου διοικητικού συμβουλίου μέσω του WebTV του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Η δημόσια αυτή διαδικασία δεν θα είχε μόνο συμβολικό χαρακτήρα. Θα αποτελούσε έμπρακτη εφαρμογή της αρχής της λογοδοσίας, θα διασφάλιζε πλήρη διαφάνεια στις διαδικασίες εκλογής του προεδρείου και θα ενίσχυε την εμπιστοσύνη των μελών προς τους εκπροσώπους τους.
Η διαφάνεια δεν αποδυναμώνει τους θεσμούς· τους ισχυροποιεί. Η λογοδοσία δεν περιορίζει τη διοίκηση· ενισχύει τη νομιμοποίησή της. Και η συναίνεση αποκτά πραγματική αξία όταν υπηρετεί το συλλογικό συμφέρον και όχι επιμέρους παραταξιακές επιδιώξεις.
Ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, ως ο μεγαλύτερος επιστημονικός σύλλογος της χώρας, μπορεί να πρωτοπορήσει υιοθετώντας πρακτικές που ανταποκρίνονται στα σύγχρονα πρότυπα χρηστής διακυβέρνησης. Η συγκρότηση του νέου διοικητικού συμβουλίου αποτελεί την πρώτη ευκαιρία προς αυτή την κατεύθυνση.
Η ποιότητα της διοίκησης που θα προκύψει, θα κριθεί όχι μόνο από τα πρόσωπα που θα την απαρτίζουν, αλλά κυρίως από τις διαδικασίες μέσα από τις οποίες θα αποκτήσει τη νομιμοποίησή της. Για τον λόγο αυτό, η σημερινή συγκυρία δεν αφορά απλώς τη συγκρότηση ενός νέου διοικητικού συμβουλίου. Αφορά την επιλογή του μοντέλου διοίκησης που θα ακολουθήσει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών τα επόμενα χρόνια: ενός μοντέλου κλειστών διαβουλεύσεων ή ενός μοντέλου διαφανούς, συμμετοχικής και σύγχρονης θεσμικής διακυβέρνησης.
*Χειρουργός, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών Μέλος Πειθαρχικού Συμβουλίου ΙΣΑ
