Κύριε διευθυντά
Είμαι ένας απ’ τους 20.000 θεατές που παρακολούθησαν τη γενική πρόβα (18.6) και την παράσταση (20.6) της «Μήδειας», που παρουσιάσθηκε στην Επίδαυρο από την Εθνική Λυρική Σκηνή, και αποτέλεσε έναν ουσιαστικό φόρο τιμής στην ιστορική «Μήδεια» του 1961.
Με την παράσταση αυτή η ΕΛΣ ανέδειξε με τον εντελέστερο τρόπο την πολύτιμη συμβολή της Κάλλας, του Μινωτή και του Τσαρούχη σε μία από τις σημαντικότερες στιγμές της Νεότερης Ελληνικής Πολιτιστικής Ιστορίας και πρόσφερε στους Ελληνες του 2026 τη δυνατότητα να βαφτισθούν στα πολύτιμα νάματα της πνευματικής προσφοράς των μεγάλων αυτών ανθρώπων της τέχνης.
Αποθεώσαμε τους συντελεστές στο τέλος της παράστασης. Είχα προσωπικά την ευκαιρία να συναντήσω λίγο πριν από τη γενική πρόβα, έξω από το Θέατρο, μια ομάδα συντελεστών της παράστασης, μέλη του Χορού. Νέες και νέους που συνομιλούσαν με 80χρονο θεατή, ο οποίος τους εξηγούσε ότι σε ηλικία 15 ετών είχε την τύχη να παρακολουθήσει την ίδια παράσταση στις 13/8/1961. Κλαίγοντας κυριολεκτικά οι κοπέλες, εξηγούσαν το ηθικό βάρος που κουβαλούσαν, φορώντας μερικές από τις φορεσιές που φορούσαν οι συντελεστές του 1961. Μου ζήτησαν να τους διευκολύνω και, τους φωτογράφισα. Εκεί συνάντησα για λίγο και τον κ. Τάση Χριστογιαννόπουλο, που απέδωσε στην παράσταση έναν εξαιρετικό Κρέοντα. Κατά τη γνώμη μου, υπήρξε ο σημαντικότερος συντελεστής στην παράσταση.
Και μετά την εισαγωγή αυτή, παρακαλώ να μου επιτραπεί να σχολιάσω επιστολή αναγνώστη σας αναφερόμενη στην παράσταση, που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα την Τετάρτη 1/7/2026, σπεύδοντας να δηλώσω ότι δεν αμφισβητώ τις σημαντικές προφανώς γνώσεις του επιστολογράφου, ο οποίος εισαγωγικά αναφέρει με ειλικρίνεια ότι απόλαυσε πραγματικά την παράσταση.
Ωστόσο θεωρώ ότι δύναμαι να κρίνω στοιχεία της επιστολής που, χωρίς θεμελίωση, απαξιώνουν το έργο της ΕΛΣ γράφοντας ότι «…έχει σοβαρά προβλήματα μνήμης διότι τα στελέχη της αγνοούν την ιστορική διαδρομή της Κάλλας και της Μήδειας, και προσπαθούν να μας πείσουν ότι πριν από το τωρινό μόρφωμα δεν υπήρχε όπερα στη χώρα»!! Αλήθεια, «μόρφωμα αυτή η εξαιρετική παράσταση;». Κρίμα.
Και πέραν αυτού, ο επιστολογράφος διαπιστώνει ότι «ο τραγέλαφος άρχισε από τη δημοσιότητα που δόθηκε στο όλο εγχείρημα ιδιαίτερα από φιλοκυβερνητικές εφημερίδες…», λες και η συνολική προσφορά της ΕΛΣ είχε μεθοδικά ενταχθεί στο… προεκλογικό πρόγραμμα της όποιας κυβέρνησης. Αλήθεια, μπορεί κανείς να ισχυρισθεί ότι όλοι εμείς, που απ’ τον Φεβρουάριο προσπαθήσαμε να εξασφαλίσουμε θέσεις στο Θέατρο, παρασυρθήκαμε από οπαδικές/κομματικές παραινέσεις;
Κλείνοντας, θέλω ειλικρινά να ευχαριστήσω τον επιστολογράφο που μας προσέφερε πολύτιμες πληροφορίες για την πορεία της Κάλλας, και της δικής της Μήδειας, από τη Φλωρεντία, το Μιλάνο και το Ντάλας, στο Λονδίνο, την Επίδαυρο και πάλι στο Μιλάνο, με την παρατήρηση ότι όλες αυτές οι πληροφορίες εμπεριέχονται στην αρχική ανάρτηση της ΕΛΣ για την παράσταση, αλλά αναλυτικότερα και στο πρόγραμμα. Συνεπώς, δεν είχαν και δεν έχουν κενό μνήμης η διοίκηση και τα καλλιτεχνικά στελέχη της ΕΛΣ.
