Κύριε διευθυντά
Ο κ. Στάθης Τσούκαλος, διακεκριμένο στέλεχος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, προτείνει τον σχεδιασμό (άρθρο του στην «Καθημερινή», φ. 28.6.26) ενός δικτύου συγχρόνων νοσοκομείων στην Αθήνα για την αντιμετώπιση του σημερινού προβλήματος νοσοκομειακής νοσηλείας που κατά γενική ομολογία με τη σημερινή αύξηση αναγκών έχει γίνει πλέον επιτακτική. ∆εν αμφιβάλλει κανείς ότι το σχέδιο αυτό είναι πολύ ωραίο και η δρομολόγησή του θα ήταν σήμερα πολύ επιθυμητή. Τα οικονομικά μεγέθη ενός τέτοιου προγράμματος όμως είναι σχεδόν τρομακτικά και η κάλυψή του μάλλον μεταθέτει την υλοποίησή του σε ένα αβέβαιο μέλλον. Ομως ακόμη και η ενδεχόμενη διάθεση του απαιτούμενου χρήματος δεν σημαίνει αυτόματη λύση του προβλήματος σε μια Αθήνα ασφυκτικά οικοδομημένη, με ατελές δίκτυο συγκοινωνιακών συνδέσεων και πολεοδομική αναρχία. Επισημαίνεται εδώ ότι και σε τυχόν ακάλυπτους χώρους (βλ. Ελληνικό) καθόλου δεν ετέθη η ιδέα χρήσης τμήματος του χώρου για νοσοκομείο μέχρι σήμερα. Επισημαίνω, επίσης, ότι η κατασκευή νοσοκομείου από την αρχή σε χώρο ήδη οικοδομημένο ή κατεχόμενο από άλλες ιδιοκτησίες είναι εξαιρετικά χρονοβόρα για λόγους τόσο τεχνικούς όσο και διαδικαστικούς (απαλλοτριώσεις, σχέδια, μελέτες, υλοποίηση κατασκευής) ώστε ακόμη και εάν δεν προκύψουν απρόβλεπτα εμπόδια (αρχαιολογικά ευρήματα, γεωλογικά εμπόδια κ.λπ.) να μιλάμε για βάθος 10ετίας και πλέον.
Απλούστερη επομένως φαίνεται η ιδέα της ανάπλασης και αξιοποίησης ήδη υπαρχόντων παλαιών νοσοκομείων τα οποία για πολλούς λόγους σήμερα είναι «κλειστά» κτίρια. Το υπουργείο Υγείας και η πολιτεία γενικώς τα έχει υπόψη του και αξίζει τον κόπο να τα αξιοποιήσει σχετικά.
Υπάρχει το κλειστό εδώ και 50 χρόνια Νοσοκομείο Εμπορικού Ναυτικού στα Μελίσσια (εκατοντάδων κλινών).
Υπάρχει το κλειστό από 10ετίας Νοσοκομείο – Πολυκλινική Ομόνοιας. Πλην του ισογείου, οι λοιποί όροφοί του είναι άχρηστοι και κενοί.
Υπάρχει το Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιώς που έκλεισε μετά τον σεισμό της Πάρνηθας (1999) και δεν το ξανάνοιξαν.
Το Νοσηλευτικό Ιδρυμα Κληρικών στα Πατήσια, κλειστό από εποχής μνημονίων.
Το Θεραπευτήριο Πεντέλης («Παπαδημητρίου») που έκλεισε μαζί με τη διάλυση – αναδιάρθρωση του ΙΚΑ. Υπάρχει ακόμη στη Βραυρώνα το λεγόμενο «Ερασίνειο» ιδιωτικό νοσοκομείο που λόγω χρέους της ιδιοκτήτριας εταιρείας παρέμεινε ημιτελές και κατά καιρούς δίνεται σε πλειστηριασμό αλλά παραμένει ακόμη «αζήτητο».
Φυσικά δεν σημαίνει ότι όλα αυτά τα κτίρια δύνανται να λειτουργήσουν ως νοσοκομεία αμέσως. Ενδεχομένως μερικά να είναι ήδη άχρηστα και μόνον για κατεδάφιση. Ομως κάποιος επιβάλλεται να ενδιαφερθεί και να αναθέσει σε τεχνικούς τη μελέτη και αξιόλογησή τους. Υπάρχουν επίσης και άλλα νοσοκομειακά συγκροτήματα σε αμφίβολης χρήσης κατάσταση σήμερα, όπως π.χ. το οικοδομικό τετράγωνο του νοσοκομείου «Α. Συγγρός» (περιοχή Χίλτον) που κατά 50% περίπου καλύπτεται από κλειστές αποθήκες. Ανέφερα όμως κυρίως όσα είναι «προφανώς» κλειστά και βρίσκονται σε πλήρη κτιριακή αχρηστία.
*Ιατρός – Ομότιμος καθηγητής ΕΚΠΑ, Χολαργός
