Κύριε διευθυντά
Τι πρέπει άραγε να κάνουμε σε αυτή τη χώρα προκειμένου να καταργηθεί μια παντελώς αστήρικτη εφαρμογή που χωρίς λόγο μας κάνει τη ζωή δύσκολη και μας εκθέτει διεθνώς ως τεχνολογικά μακριά νυχτωμένους; Ο λόγος για την απαγόρευση μεταφοράς με το πλοίο ηλεκτρικών αυτοκινήτων των οποίων οι συσσωρευτές είναι φορτισμένοι σε επίπεδο ανώτερο του 40%. Oλοι οι τρόποι δοκιμάστηκαν.
∆ιαβήματα έγιναν παντού από όπου πιθανολογήθηκε ότι μπορεί να υπάρξει παρέμβαση. Ο Συνήγορος του Πολίτη υπέβαλε ογκώδη φάκελο στο αρμόδιο υπουργείο. Εις μάτην. Η άγνοια των τεχνικών παραμέτρων του θέματος και η άρνηση σωστής ενημέρωσης αποδεικνύονται ανίκητες. Ο ισχυρισμός ότι το ηλεκτρικό αυτοκίνητο με φόρτιση των συσσωρευτών του μέχρι 40% είναι λιγότερο εκτεθειμένο σε κίνδυνο πυρκαγιάς και σε δυσχέρεια αντιμετώπισής της από όταν είναι πλήρως φορτισμένο, είναι όχι μόνο αυθαίρετος και τεχνικά αστήρικτος αλλά μας εκθέτει διεθνώς και καλλιεργεί αρνητικές αντιλήψεις σχετικά με την ασφάλεια που παρέχουν τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα γενικότερα και όχι μόνο όταν «ταξιδεύουν» με πλοίο. Σε μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα αυτές οι αντιλήψεις είναι εξαιρετικά ζημιογόνες και αντιβαίνουν στη γενική προσπάθεια που καταβάλλουμε προκειμένου να στραφούμε στην καθαρή αυτοκίνηση, ιδίως δε στα νησιά μας. Η ρίζα του προβλήματος λένε ότι βρίσκεται στον ανάλογο περιορισμό που επιβάλλεται στις διεθνείς μεταφορές των απλών συσσωρευτών. Οταν όμως μεταφέρεις συσσωρευτές ως εμπόρευμα, τέτοιου είδους περιορισμός όχι μόνο δεν ενοχλεί κανένα αλλά έχει και πρακτική αξία, αφού δεν υποχρεώνει τους προμηθευτές να φορτίζουν πλήρως τους προς μεταφορά συσσωρευτές κάτι που είναι χρονοβόρο, κοστίζει και επιπλέον επιταχύνει τη φυσική εσωτερική απώλεια ενέργειας κατά τον μακρύ χρόνο μεταφοράς τους.
Εδώ όμως δεν μεταφέρουμε συσσωρευτές. Μεταφέρουμε ηλεκτρικά αυτοκίνητα που διαθέτουν ειδικές μονάδες συσσωρευτών πλήρως ενταγμένων στο συνολικό λειτουργικό τους σύστημα, συνεχώς εποπτευόμενων από σύνθετα κυκλώματα προστασίας, ακόμα και σε επίπεδο μεμονωμένων στοιχείων, και εφοδιασμένων με κυκλώματα ψύξης και θέρμανσης για την αποφυγή ανάπτυξης ακραίων θερμοκρασιών. Επανέρχομαι λοιπόν στο ερώτημα τι πρέπει να γίνει για να τελειώνουμε με αυτόν τον παντελώς αστήρικτο, ζημιογόνο και πρωτάκουστο περιορισμό. Μήπως να προσφύγουμε στον πρωθυπουργό της χώρας που τυγχάνει και ένθερμος υποστηρικτής της ηλεκτροκίνησης;
*Βούλα Αττικής
