Kύριε διευθυντά
Θα ήθελα να συγχαρώ ή μάλλον να ευχαριστήσω ως Ελληνίδα τη Μιμή Ντενίση για την προσπάθειά της να αναδείξει το ντοκιμαντέρ «Η γυναίκα πίσω από τον Ελγιν» που φέρει την υπογραφή της.
Και με την ευκαιρία να προτείνω στους αναγνώστες της «Καθημερινής» να διαβάσουν το βιβλίο της Μαίρης Νίσμπετ – Ελγιν «Πώς λεηλατήθηκαν τα γλυπτά από τις μετόπες του Παρθενώνα». Αποκαλυπτικά γράμματα της γυναίκας του Ελγιν προς τη μητέρα της, που στάλθηκαν στο Λονδίνο από την Αθήνα (1802-1803), με πρόλογο της Ελ. Γαρίδη και θερμή εισαγωγή της (τότε) υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη.
Ενα βιβλίο που εκδόθηκε το 1989 (πάνε κιόλας σχεδόν 40 χρόνια) από τις εκδόσεις Τολίδη.
Στο βιβλίο περιλαμβάνεται ολόκληρο το ιστορικό της λεηλασίας σε γράμμα του Φίλιπ Χαντ, στρατιωτικού ιερέα, που συνόδευε τον Ελγιν προς τη Λαίδη Χάμιλτον (μητέρα της Λαίδης Ελγιν). «Κατεβάσαμε από τον ίδιο τον ναό την κεφαλή ενός αλόγου, η οποία ξεπερνά κατά πολύ οτιδήποτε ανάλογο έχω δει ποτέ σε ποιότητα και ζωντάνια εκτέλεσης. Τα ρουθούνια του έχουν διασταλεί, τα αυτιά στυλωμένα, οι φλέβες διογκωμένες, σχεδόν πάλλονται. Το στόμα του ανοικτό, φαίνεται να χλιμιντρίζει περήφανο, έχοντας επίγνωση ότι ανήκει στον κυρίαρχο των κυμάτων». 20 Φεβρουαρίου 1805. Χαντ.
Ο Αλ. Ραγκαβής που συνόδευσε τον Λόρδο Βύρωνα στις περιοδείες του, στο πρώτο ταξίδι του στην Ελλάδα έλεγε στον ποιητή: «Σεις οι Αγγλοι πήρατε τα έργα των προγόνων μας. Φυλάξτε τα. Ελληνες θα ‘ρθουν να τα ζητήσουν».
Προφητική η ρήση του.
*Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΜΠ
