Κύριε διευθυντά
Η αντισυστημικότητα έχει παρεισφρήσει σε ικανό βαθμό, κυρίως μετά την εποχή των μνημονίων, στην πολιτική ζωή του τόπου. Η προσπάθεια ανίχνευσης θετικών και, ιδίως, συγκεκριμένων προγραμματικών κατευθύνσεων από τα κόμματα που την ευαγγελίζονται αποβαίνει, μάλλον, άκαρπη.
Σε όλες τις τοποθετήσεις τους κυριαρχεί η υποκατάσταση των προτάσεων από οργή, στο πλαίσιο ενός ασυνάρτητου χυλού καθολικών αρνήσεων με περίσσευμα δόσεων λαϊκισμού και κραταιή προσπάθεια αμφισβήτησης κάθε θεσμικής κρατικής δομής.
Θα μπορούσε, ακόμη, να προστεθεί, εν ονόματι συστηματικής ψηφοθηρίας, όχι μόνον η άρνηση της νομιμότητος, αλλά και η υπόρρητη αποδοχή βίαιων ενεργειών. Υπό το πρίσμα αυτό, ο αντισυστημισμός με την όποια ιδεολογική «θολούρα» προβάλλεται, υποθάλπει την αποδυνάμωση του δημοκρατικού πολιτεύματος.
*Αντιπρόεδρος Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ε.τ.
