Κύριε διευθυντά
Στο Χαϊδάρι, δέκα χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της Αθήνας, στα δάση του ∆ιομήδειου Βοτανικού Κήπου και του ∆αφνιού έως τον Σκαραμαγκά, περί τα πέντε (5) χιλιόμετρα αρχαίου δρόμου αναμένουν ανασκαφή, ανάδειξη και προβολή.
Είκοσι χρόνια μετά την αποκάλυψη 270 μέτρων αρχαίου δρόμου στην Αφαία (Κόμβος Σκαραμαγκά), τα εκεί αρχαία ευρήματα περιμένουν προστασία και «ολοκλήρωση». Να προχωρήσει επιτέλους η ανασκαφή στο υπόλοιπο μήκος της Ιεράς Οδού, όπου δεν απαιτούνται απαλλοτριώσεις.
Λίγο-λίγο, τμήμα-τμήμα μέχρι να προκύψει ένας μοναδικός αρχαιολογικός και περιβαλλοντικός περίπατος, για τη χώρα μας, για την Ευρώπη. Εργο που θα δώσει γνώση, προβολή, ευκαιρία συνεργασιών Ελλήνων και ξένων επιστημόνων.
Κονδύλια απορροφήθηκαν «διά πάσαν νόσον», αλλά για την αξιοποίηση του κοιμώμενου καταλύτη ανάπτυξης στη βεβαρημένη ∆υτική Αθήνα, μηδέν!
Ιερά Οδός στο φως ισχυροποιεί την προστασία του ύστατου περιβαλλοντικού αποθέματος, του όρους Αιγάλεω. Αυτό δυσκολεύει μείζονα συμφέροντα που εποφθαλμιούν το βουνό, αδιαφορώντας για την ανάσα των κατοίκων της περιοχής.
Η ανάδειξη της Αρχαίας Ιεράς Οδού βεβαίως απαιτεί χρήματα και χέρια. Η συχνά προβαλλόμενη οικονομική αδυναμία της ελληνικής πολιτείας στην τρέχουσα περίοδο θα μπορούσε να έχει βρει διέξοδο στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης. Δεν συνέβη, άλλες οι προτεραιότητες.
Επίσης μπορεί να αναπληρωθεί από την ενεργοποίηση στο έργο ανασκαφής της Αρχαίας Ιεράς Οδού και των ξένων αρχαιολογικών σχολών – αποστολών. Η εμπλοκή τους στο έργο διευκολύνει την αναζήτηση χορηγών χωρίς να αποκλείεται η αυτόνομη ελληνική προσπάθεια.
Είναι όμως προς το συμφέρον της χώρας, της Αττικής και του Χαϊδαρίου η συμμετοχή πολλών, η ενημέρωση αλλά και η προβολή της ανασκαφής, των αποτελεσμάτων και της γύρω περιοχής (∆αφνί, Αιγάλεω Ορος, Ποικίλο Ορος, Αφαία κ.λπ.) μέσω και των δικών τους διαύλων επικοινωνίας.
Η γραμμική ανάπτυξη της προς ανασκαφή έκτασης σε μήκος της τάξης των πέντε (5) χιλιομέτρων διευκολύνει την παράλληλη συν-εργασία διαφορετικών ομάδων αρχαιολογικής έρευνας υπό την επίβλεψη του υπουργείου Πολιτισμού.
Σε μια περίοδο που επείγει να λειτουργούν δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ ακόμη και εμπλεκόμενων σε συρράξεις, αλλά και να γεφυρωθούν τραυματισμένοι ιστορικοί δεσμοί με χώρες του Βορρά και της Ανατολής, η φιλοξενία και παρουσία ερευνητών στο πεδίο μπορεί να συμβάλει σε λιώσιμο πάγων και παραγωγικότερες διεθνείς σχέσεις.
