Κύριε διευθυντά
Χρειάσθηκαν κάποιες μέρες για να «χωνέψω» όσα αναφέρονταν στο δημοσίευμα της «Κ» στο φ. 7/6 για την Ακαδημία Πλάτωνος καθώς και το γεγονός ότι μέχρι τώρα δεν είδα καμιά αντίδραση από αρμόδιους φορείς (αν υπάρχουν). Οι λέξεις-έκπληξη, θυμός, οργή, απογοήτευση, ντροπή είναι φτωχές για να αποδώσουν αυτό που ένιωσα ως αναγνώστρια, αλλά δεν παύουν να είναι αφηρημένες έννοιες καλές για κουβεντούλα μεταξύ φίλων, απολύτως άχρηστες όμως για κάποια δραστική παρέμβαση.
Απορώ πώς καταδέχονται οι οργανωτές επιστημονικών συναντήσεων, και μάλιστα φιλοσοφικού περιεχομένου, να χρησιμοποιούν αυτόν τον χώρο που προσβάλλει τους ίδιους, τους προσκεκλημένους ομιλητές, την ιστορία, τη φιλοσοφία, τη χώρα.
Αφού ο ∆ήμος Αθηναίων αδυνατεί να αλλάξει το σπασμένο τζάμι του μουσείου(!), δηλαδή κοντέινερ, που μάλιστα επισκέπτονται μαθητές και φοιτητές Ελληνες και ξένοι, και το υπουργείο Πολιτισμού πιθανόν δεν γνωρίζει το θέμα, ας κάνουν τον χώρο αλάνα για κάθε χρήση αφαιρώντας ό,τι θυμίζει το παρελθόν και ας κρατήσουν τον Πλάτωνα και την Ακαδημία του μόνον για επετειακές ομιλίες. Στο κάτω κάτω, εμείς μεγαλουργούσαμε όταν οι άλλοι «έτρωγαν βελανίδια» και αυτό μας φτάνει.
*Παιδίατρος, Αθήνα
