101624980
Η Κάλλας, ο Ωνάσηςκαι η αλήθεια
Κύριε διευθυντά
Την Πέμπτη 11/6/2026 η «Καθημερινή» δημοσίευσε ολοσέλιδη ενδιαφέρουσα έρευνα με τον τίτλο «Πόσο αντέχει η καρδιά όταν ραγίσει», με υπότιτλο «Οι ειδικοί εξηγούν γιατί η απώλεια του / της συντρόφου μπορεί να αυξήσει άμεσα ή έμμεσα τον κίνδυνο θνησιμότητας».
Στην έρευνα περιλαμβάνεται η άποψη ειδικής ψυχολόγου – ψυχοθεραπεύτριας, που έχει ως εξής:
«Κατά μία έννοια το να πεθάνει ένας υγιής άνθρωπος με οποιονδήποτε τρόπο μετά τον χαμό του συντρόφου του είναι αυτοκτονική πράξη. Κάτι που πάντα μου προκαλούσε ενδιαφέρον: η Μαρία Κάλλας πέθανε από καρδιά λίγο μετά τον χαμό του Ωνάση, μια εβδομάδα αφού την είχε εξετάσει καρδιολόγος και την είχε βρει μια χαρά».
Η άποψη αυτή θα μπορούσε να είναι απλώς ανακριβής. Ο Ωνάσης πέθανε στις 25/3/1975 και η Κάλλας δυόμισι χρόνια αργότερα στις 16/9/1977.
Θα μπορούσε να θεωρηθεί ως σκόπιμη, ότι δηλαδή η Κάλλας υπήρξε θύμα του σφοδρού έρωτά της προς τον Ωνάση, που της κλόνισε ανεπανόρθωτα την υγεία…
Ωστόσο τα γεγονότα μας λένε ότι η Κάλλας χώρισε –με τον Ωνάση– δέκα περίπου χρόνια πριν από τον θάνατό της και αφού συνέβησαν τα εξής αναμφισβήτητα γεγονότα:
– Η Κάλλας εγκατέλειψε τον Ωνάση αρχές του 1968, όταν διαπίστωσε ότι εκείνος στόχευε σε μια σχέση με την Τζάκι Κένεντυ (που κατέληξε σε γάμο τον Οκτώβριο), μετά δεσμό με την αδελφή της Λη Ράτζβιλ. Εγκατάλειψη, εξαφάνιση, άρνηση κάθε επικοινωνίας απόλυτη.
– Η Κάλλας συνήψε δεσμό με επώνυμο πρωταγωνιστή της όπερας, που έλαβε μεγάλη δημοσιότητα και συνέχισε την καλλιτεχνική της καριέρα από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη έως την Ιαπωνία με επιτυχία και αρκετά έσοδα.
– Ο Ωνάσης, μετά επίμονες προσπάθειες, έγινε δεκτός ως «μετανιωμένος εραστής» από την Κάλλας, αλλά σύντομα εκείνη έδωσε τέλος σ’ αυτές τις συναντήσεις.
– Τον είδε μελλοθάνατο στο αμερικανικό νοσοκομείο των Παρισίων, για μια τυπική τελευταία φορά. Της ζήτησε συγγνώμη για τη συμπεριφορά του.
H Κάλλας πέρασε το τελευταίο καλοκαίρι της στη Χαλκιδική με Ελληνες φίλους της (όπως περιγράφω αναλυτικά στο βιβλίο μου), συνέχισε να σχεδιάζει πλήθος δραστηριοτήτων της, χωρίς ποτέ να έχει αποσυρθεί, να έχει διχαστεί ως προσωπικότητα σε Μαρία και σε Κάλλας, να υποφέρει από κατάθλιψη επικίνδυνου βαθμού και με αυτοκτονικές καταστάσεις.
Ολα αυτά τα ευφάνταστα σενάρια σε πλήθος βιβλίων, ταινιών και σίριαλ, δολοφονούν και την Κάλλας και την αλήθεια. Ολα αυτά διαψεύδονται από πλήθος ντοκουμέντων, μαρτυριών, επιστολών και δημοσιεύσεων, που έχουν έλθει στο φως, και όχι όπως εξακολουθεί να θέλει μια ψευδής και άδικη στη μνήμη της κίτρινη μυθολογία. Αποκορύφωμα το ένα βιβλίο να αντιγράφει το άλλο και η ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, με απόλυτη –ευτυχώς– καλλιτεχνική και εμπορική αποτυχία.
Θα είχα πολλά να σας γράψω, μετά την πολύχρονη έρευνα που έκανα για τη Μαρία Κάλλας, με όσα έχουν γραφεί για το βιβλίο μου αυτό, που προορίζεται για μετάφραση σε Αγγλικά και Γαλλικά, και είναι αφιερωμένο στον εκδότη Χρήστο Λαμπράκη και στον νομικό Κώστα Πυλαρινό, τους δύο πιο παλαιούς φίλους της Κάλλας, προέδρους του Ιδρύματος Υποτροφιών Κάλλας επί δεκαετίες μέχρι πρόσφατα, οι οποίοι με βοήθησαν καθοριστικά στην έρευνά μου. Οπως, μεταξύ πολλών άλλων, και οι Στέλιος Παπαδημητρίου και Τρύφων Κουταλίδης, στενοί συνεργάτες του Αρ. Ωνάση.
Ας είναι το παρόν μια αναφορά στη μνήμη της και στην αλήθεια, με τη συμβολή της «Καθημερινής», η οποία τόσο προστάτευσε το κύρος της Κάλλας όταν ήλθε υβριζόμενη και λοιδορούμενη από ΜΜΕ και πολιτικούς το 1957 για τις παραστάσεις της στο Ηρώδειο.
*Δημοσιογράφος
