Κύριε διευθυντά
Με όλα όσα συμβαίνουν στον παγκόσμιο χάρτη, στον δυτικό Ειρηνικό, στον Ινδικό, στον Περσικό Κόλπο, στην Αν. Μεσόγειο και αλλού, ήρθαν στο μυαλό μου δύο σοφά μυαλά –Μάχαν και Τζούλιαν Κόρμπετ– που συνέβαλαν καθοριστικά στη διαμόρφωση της ναυτικής στρατηγικής από τις αρχές του 20ού αιώνα έως σήμερα και που όλως παραδόξως δεν θυμάμαι να αναφέρθηκαν στη διδασκαλία της τάξης μου στη Ναυτική Σχολή Πολέμου ανωτέρων, αρχές της δεκαετίας του 1980.
Και στέκομαι στον Κόρμπετ που προσφέρει μια πιο επιτήδεια –από τον Μάχαν– προσέγγιση της ναυτικής στρατηγικής, κάνοντας περισσότερα πράγματα στη θάλασσα με λιγότερα πλοία.
Μια ναυτική δύναμη, παρότι ίσως δείχνει αδύναμη και διασκορπισμένη, εφόσον συγκροτηθεί σωστά μπορεί να διαθέτει πραγματική ισχύ παίρνοντας σαν παράδειγμα το επεισόδιο της Κύπρου, όπου με πρωτοβουλία της Ελλάδας συγκροτήθηκε εκ των ενόντων μια μικρή ναυτική δύναμη από 3-4 χώρες, δύναμη που ασφαλώς επηρέασε τις εξελίξεις στην περιοχή. Μια συνάθροιση πλοίων που μπορεί να συγκροτηθεί σύντομα σε έναν ομογενοποιημένο στόλο όταν αυτό κριθεί απαραίτητο, ο Κόρμπετ τον αποκαλεί «στόλο εν υπάρξει». Αυτός ο στόλος «εν υπάρξει» δεν θα χρειάζεται να ασκεί κυριαρχία ή να βυθίζει άλλους στόλους. Η αποτελεσματικότητά του θα βασίζεται στην απόκτηση βάσεων, στη διασφάλιση των γραμμών εφοδιασμού και στη φύλαξη νευραλγικών διαβάσεων – σημείων.
Ενας τέτοιος ικανός στόλος, έλεγε ο Κόρμπετ, θα «διήγε βίο ενεργό και δραστήριο» κατά τη διεξαγωγή περιορισμένης άμυνας.
Ενας τέτοιος στόλος θα ήταν μια καλή αρχή για την απόκτηση κάποιας μορφής ανεξάρτητης ναυτικής ισχύος από την Ε.Ε. που θα επέτρεπε με αξιώσεις τον απογαλακτισμό της από τις ΗΠΑ, ειδικά τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που το αμερικανικό ναυτικό γίνεται ολοένα και μικρότερο αριθμητικά με σημαντική υποχώρηση των δυνατοτήτων της ναυπηγικής βιομηχανίας.
* Καλές πληροφορίες στο θέμα για κάθε ενδιαφερόμενο μπορούν να αντληθούν από το βιβλίο του Ρόμπερτ Κάπλαν «Η εκδίκηση της γεωγραφίας – Κεφάλαιο 8 το δέλεαρ της ναυτικής ισχύος».
*Αρχιπλοίαρχος Π.Ν. ε.α.
