Κύριε διευθυντά
Η αναφορά του ονόματος του Αρχιεπισκόπου (Αθηνών ή άλλης ισοτίμου προσωπικότητος) συνοδεύεται –και πολύ σωστά– από τον επιθετικό προσδιορισμό «Κύριος», που αναγράφεται όμως, σχεδόν πάντα, άγνωστο γιατί, με δύο κάπα (κ.κ.). Η αναγραφή αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου, λανθασμένη, αφού, ούτως ή άλλως, στην προφορική προσφώνησή μας, αναφερόμαστε με τον προσδιορισμό αυτό μόνον άπαξ (Κύριος). Η αναγραφή περισσοτέρων του ενός «κ» ουδέν προσθέτει, ενώ, μάλλον… αφαιρεί από άλλα πρόσωπα που αναφέρονται με ένα μόνο «κ».
Η σύγχυση, κατά τη γνώμη μου, προέρχεται από τη χρήση της προσφώνησης στον πληθυντικό, που είναι και η σωστή: «Στη συνάντηση παρευρέθησαν οι κ.κ. τάδε, τάδε κ.λπ.).
Θα αλλάξει κάτι; Δεν νομίζω. Οπως έλεγε ο εκπαιδευτικός σύμβουλος και φίλος, αείμνηστος Κώστας Μπαλάσκας, οι γλώσσες διαμορφώνονται στην πράξη, πολλές φορές λάθος, από τον ίδιο τον χρήστη. Παράδειγμα; Η υποτακτική: «φέρεται να πήγε…», «φέρεται να συνελήφθη…» κ.λπ., κ.λπ.
Μπορεί και να το συνηθίσουμε!
*Ιατρός
