Κύριε διευθυντά
Ακούγεται τελευταία το επιχείρημα –ακόμα και από επίσημα χείλη– ότι οι ανησυχίες για την Ευρυτανία «κινούνται στη σφαίρα της φαντασίας», επειδή «δεν έχει εγκατασταθεί ούτε μία ανεμογεννήτρια». Μην ανησυχείτε, μας λένε. Είναι όμως έτσι;
Η Απόφαση Εγκρισης Περιβαλλοντικών Ορων (ΑΕΠΟ) δεν είναι ιδέες «επί χάρτου». Είναι η τελική διοικητική πράξη πριν μπουν οι μπουλντόζες, όπου δεν έχουν μπει. Και δεν είναι μόνο τα τρία έργα αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη Κρεμαστών, που πήραν ΑΕΠΟ από το υπουργείο. Είναι και οι πάνω από δέκα αιολικοί σταθμοί (ΑΣΠΗΕ), τα δεκάδες μικρά και μεγάλα φωτοβολταϊκά και τα δεκάδες μικρά υδροηλεκτρικά (ΜΥΗΕ) σε κάθε ποτάμι και ρέμα.
Το επιχείρημα ότι τα έργα της αντλησιοταμίευσης, αυτά τα 2,5 δισ. για τη Λίμνη των Κρεμαστών, αλλά και τα 535 εκατ. για το σχέδιο «Εύρυτος» της ΕΥΔΑΠ, είναι ανέφικτα λόγω κόστους, υποτιμά τη νοημοσύνη μας. Τα έργα αυτά δεν περιμένουν τον κρατικό προϋπολογισμό. Χρηματοδοτούνται από ισχυρά ιδιωτικά κεφάλαια και funds, που βλέπουν τα βουνά και τα νερά μας ως πεδίο κερδοφορίας, προκειμένου να τροφοδοτηθεί το ενεργοβόρο μοντέλο της Αττικής.
Αν η πολιτεία είχε προχωρήσει την Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη του άρθρου 12 του Περιφερειακού Χωροταξικού Πλαισίου (ΦΕΚ 2018), η Ευρυτανία θα είχε θωρακιστεί ως «Περιφερειακό Πάρκο Ορεινής Αμιγούς Φύσης». Η αδράνεια αυτή δεν είναι τυχαία. Εγινε ειδικά για να μείνει ο νομός απροστάτευτος απέναντι στην άναρχη επέλαση των ΑΠΕ.
Δεν εφησυχάζουμε. Δεν κινούμαστε στη σφαίρα της φαντασίας. Βασιζόμαστε στους επίσημους χάρτες της ΡΑΑΕΥ και στις αποφάσεις των υπουργείων. Ο αγώνας για την προστασία της Ευρυτανίας είναι τώρα!
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΡΑΑΕΥ, δέκα (10) αιολικοί σταθμοί με 62 ανεμογεννήτριες έχουν πάρει ΑΕΠΟ και είναι έτοιμοι να πάρουν άδεια εγκατάστασης –κάποιοι έχουν και άδεια εγκατάστασης– και τρεις (3) με 33 α/γ ετοιμάζονται να πάρουν ΑΕΠΟ. Σύνολο 95 α/γ. Αυτές φυσικά θα πολλαπλασιαστούν, ειδικά όταν γίνουν τα έργα αντλησιοταμίευσης στη Λίμνη.
