Κύριε διευθυντά
Η αλήθεια για τον Αλέξη Τσίπρα, παρεξηγημένο άτομο, είναι ότι την περίοδο που έγινε πρωθυπουργός ήταν άσχετος, αυτοσχεδίαζε, δεν είχε τους κατάλληλους συμβούλους, είχε υποτιμήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης, άλλο η διακυβέρνηση μιας χρεοκοπημένης χώρας και άλλο η ΚΚΕ, να λες ατάκες στα αμφιθέατρα και να απαγγέλλεις Ρίτσο στα φεστιβάλ. Ολα αυτά ήταν ο Τσίπρας πριν από έντεκα χρόνια. ∆εν έπαιζε θέατρο. Ενθουσιώδης αιθεροβάμων. ∆εν είναι ο μόνος. Τώρα είναι αλλιώς. Μυαλό έχει βάλει.
Χρειάζεται σοβαρούς ανθρώπους πλάι του. Από την πρώτη διακυβέρνηση θα ξεχώριζα τους Χουλιαράκη, Τσακαλώτο, Αχτσιόγλου, Χαρίτση κ.ά. Οπως και τον Θάνο Βούρδα που αγαπούσε τον σιδηρόδρομο. Σπάνιο αλλά συμβαίνει ακόμη κι αυτό. Με παρόμοιους να προχωρήσει. Οσον αφορά τον Κατρούγκαλο και τις Πρέσπες έχω να πω τα εξής: Χωρίς Κατρούγκαλο σήμερα δεν θα υπήρχαν καθόλου συντάξεις. Και χωρίς τις Πρέσπες θα άνοιγες και σήμερα το ∆ιαδίκτυο και θα έβλεπες ∆ημοκρατία της Μακεδονίας παντού, ενώ τώρα βλέπεις της Βόρειας Μακεδονίας και το σκέτο Μακεδονία κάτω από τα βόρεια ελληνικά σύνορα. Αυτό σημαίνει αριστερός πατριωτισμός και σ’ όποιον αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει ας ψηφίσει τους… Οίκαδε.
