Κύριε διευθυντά
Πρόσφατα πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του ανακαινισμένου Χίλτον. Πώς να το κάνουμε, όταν εδώ και μισό αιώνα το λέω Χίλτον, δεν μου είναι εύκολο να το πω ακόμα Ilisian. Πολύ περισσότερο που για μένα Ιλίσια είναι πάντα το Μέγαρο της ∆ουκίσσης Πλακεντίας (σημ. Βυζαντινό Μουσείο).
Με χαρά διάβασα ότι άρχισε ήδη να λειτουργεί και το «Βυζαντινό», το περίφημο καφενείο «coffee shop» του πρώην Χίλτον.
Πόσοι όμως άραγε γνωρίζουν γιατί το καφενείο ονομάστηκε «Βυζαντινό». Μια πολύ λίγο γνωστή ιστορία, που μου αποκαλύφθηκε όταν ταξινομούσα το αρχείο του Αντώνη Γεωργιάδη, συνεργάτη αρχιτέκτονα των δημιουργών αρχιτεκτόνων του ξενοδοχείου, Π. Βασιλειάδη, Ε. Βουρέκα και Σ. Στάικου.
Στη γωνία, λοιπόν, των οδών Β. Σοφίας και Μονής Πετράκη, οι Βουρέκας και Στάικος σχεδίαζαν να δημιουργήσουν στη στάθμη του υπογείου βυζαντινά λουτρά (χαμάμ) με κυκλική κάτοψη, και σιντριβάνι στο κέντρο, στο αναπαυτήριο. Τα λουτρά, που θα διέθεταν ειδικούς χώρους για τους άνδρες και για τις γυναίκες, θα είχαν όλους τους κλασικούς χώρους ενός λουτρού tepidarium, caldarium και apodyterium, ενώ στο κέντρο μια κυκλική σκάλα θα οδηγούσε, πάντα σύμφωνα με το σχέδιο, στο καφενείο που θα αντικαθιστούσε τη σάλα των βυζαντινών λουτρών.
«Τα καφενεία της Ανατολής», γράφει ο φίλος του Λόρδου Βύρωνα, Hobhouse: Χαύνωση, ψυχαγωγία, κοινωνική συναναστροφή, κουτσομπολιό, επίδειξη. Καφές, αναψυκτικά, τσάι, ροσόλια, κανταΐφια, κιθάρα, μαντολίνο, ούτι, τραγούδι…
Το κυκλικό πτυχωτό κέλυφος που καλύπτει τον κεντρικό χώρο του «Βυζαντινού» και στηρίζεται σε δέκα κυκλικά υποστυλώματα, φέρει περιμετρικά φεγγίδες για να περνά το φως, σύγχρονη παραλλαγή του θόλου των βυζαντινών λουτρών.
Τα λουτρά τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν γιατί ο Καραμανλής του «ανήκομεν εις την Δύσιν» θεώρησε ότι ήταν τουρκική επιρροή. Τι κρίμα!
Είναι άραγε πολύ αργά για να πραγματοποιηθούν τώρα βυζαντινά λουτρά, τούρκικο χαμάμ, σύγχρονα spa;
Ωραίο θα ήταν…
*Ομότιμη καθηγήτρια
