Κύριε διευθυντά
Με αφορμή την επιστολή του κ. Αντώνη Βενέτη («Ενας Ελληνας στη Μερσίνα», φ. 13/5/2026), τον οποίο ευχαριστώ για το ευμενές σχόλιο στο κείμενό μου, ήθελα να προσθέσω δύο γεγονότα ιστορικής βέβαια σημασίας για την πόλη. Πρώτον, κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, όπου η Μερσίνα αποτέλεσε το λιμάνι της Ταρσού (απέχουν σήμερα 25 χλμ.), μετονομάστηκε για κάποιο διάστημα σε Αδριανούπολη. Η δε Ταρσός, όπως διαβάζουμε σε κείμενα και σωζόμενα νομίσματα, ονομαζόταν και «Αντιόχεια του Κύδνου», δηλαδή του ποταμού στις όχθες του οποίου ήταν κτισμένη.
∆εύτερον, στους χρόνους του Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.), όπως διαβάζουμε στους Συναξαριστές, βασανίστηκε και μαρτύρησε στην περιοχή της Κιλικίας ο άγιος Δουλάς, ο οποίος ήταν καταγόμενος εκ «της κώμης Πραιτωριάδος του Ζεφυρίου». Η μνήμη του τιμάται τη 15η Ιουνίου.
Τέλος, σημειώνουμε ότι προ της ανταλλαγής των πληθυσμών με τη Συνθήκη της Λωζάννης, η Μερσίνα είχε περίπου 22.000 κατοίκους, εκ των οποίων οι 4.000 ήταν Ελληνες. Σε αυτή την κοινότητα προφανώς ήταν γνώριμος και οικείος νωρίτερα ο τραπεζίτης και πρόξενος Κ. Μαυρομάτης.
