Κύριε διευθυντά
Αφορμή για την επιστολή μου στάθηκε ένα κείμενο του κ. Νίκου Βατόπουλου για μια πολυκατοικία στην οδό Ευριπίδου 14 («Η εσώτερη ζωή της οδού Ευριπίδου», 21/12/2025), η οποία βρίσκεται πριν από τη διασταύρωση με την Αιόλου. Είδαμε επίσης την όμορφη φωτογραφία με το θυρωρείο και το κλιμακοστάσιο της εν λόγω πολυκατοικίας, η οποία στεγάζει γραφεία. Βέβαια, η ατμόσφαιρα στην είσοδο με τα διάφορα εμπορεύματα ψιλικών, κλωστικών και μικρών δώρων μας θυμίζει το πλούσιο εμπορικό παρελθόν της γειτονιάς. Θυμίζω ότι πιο πάνω υπάρχουν σε σειρά τα καταστήματα μπαχαρικών, τα οποία και σήμερα ελκύουν όχι μόνο Αθηναίους, αλλά και ξένους τουρίστες. Λείπουν βέβαια οι πλανόδιοι έμποροι του παρελθόντος. Γνωρίζουμε ότι ο δρόμος έχει υποστεί πολλούς μετασχηματισμούς ήδη προ κρίσεως.
Οταν γίνεται λόγος για την οδό Ευριπίδου, θυμάμαι κι εγώ το βιβλίο της κ. Ζωής Ρωπαΐτου «Ο κόσμος της Ευριπίδου και των πέριξ» (εκδ. Εστία), το όποιο περιέχει αναμνήσεις και συνεντεύξεις από καταστηματάρχες και παλιούς εμπόρους. Το κατέβασα από τη βιβλιοθήκη και βρήκα δύο αναφορές στο ανωτέρω κτίριο. Η πρώτη στις σ. 131-132, όπου μαθαίνουμε ότι η στοά του ισογείου λέγεται «στοά Πάππου» και ακολουθεί αφήγηση για το τυπογραφείο Πατσιάδη στον υπόγειο χώρο της στοάς. Η αλήθεια είναι ότι η στοά Πάππου ενώνεται με τη στοά Δημητρακοπούλου και καταλήγει στη Σοφοκλέους 7. Υπήρξε πράγματι κέντρο τυπογραφείων και αρχείο εφημερίδων και περιοδικών, τα οποία διανέμονταν στην πρωτεύουσα.
Στη σ. 190 του βιβλίου συναντούμε τη δεύτερη αναφορά για την πνευματική ζωή και την εκπαίδευση. Αναφέρεται η οδός Ευριπίδου 14 ως έδρα της Εταιρείας Φίλων του Λαού, το γνωστό Λαϊκό Πανεπιστήμιο. Τούτο δεν ισχύει και πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, καθώς η Εταιρεία Φίλων στεγάζεται στο διπλανό κτίριο στον αριθμό 12. Ο περαστικός θα δει και μεγάλη επιγραφή στην πρόσοψη. Ετυχε προ ετών να παρακολουθήσω ομιλίες πανεπιστημιακών. Βλέπω στην ιστοσελίδα τους ότι συνεχίζονται οι κύκλοι μαθημάτων (https://etftl.com/).
