Kύριε διευθυντά
Η επιστολή της κυρίας Χαράς Σκολαρίκου για την ετήσια γιορτή της αγκινάρας στα Ιρια Αργολίδας (φ. 8/5) φέρνει στην επικαιρότητα το ποίημα του Πάμπλο Νερούντα «Ωδή στην αγκινάρα» από τη συλλογή «Ωδή στα κοινά πράγματα». Σημειωτέον ότι ο Νερούντα ήταν και καλός μάγειρoς και συχνά φιλοξενούσε τους φίλους του στο σπίτι της Ισλα Νέγκρα, ετοιμάζοντας ο ίδιος τις σπεσιαλιτέ του. Οταν του ερχόταν κάποια έμπνευση αποσυρόταν και έγραφε τις σκέψεις του ή ολοκλήρωνε κάποιο έργο. Στο διάστημα αυτό η συνεστίαση συνεχιζόταν κανονικά. Το ποίημα για την αγκινάρα «με την τρυφερή καρδιά» δεν χωράει σε μια επιστολή και γι’ αυτό παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα της μεταφραστικής μου προσπάθειας. Σε αυτό οι αγκινάρες παρομοιάζονται με ετοιμοπόλεμους στρατιώτες που βαδίζουν συντεταγμένα προς την αγορά:
«Παρατεταγμένες στη σειρά – ποτέ δεν ήσαν τόσο ετοιμοπόλεμες όπως εκείνη τη μέρα στη λαϊκή./ Οι άνθρωποι με τις άσπρες ποδιές,/ που στέκονταν ανάμεσα στα λαχανικά, ήταν οι αξιωματικοί τους».
Από αυτό το δείγμα μπορεί να καταλάβει κανείς το πνεύμα όλου του ποιήματος. Ο,τι πρέπει για το πανηγύρι στα Ιρια!
*Επιτάλιον Ηλείας
