Κύριε διευθυντά
Το «μετά συγχωρήσεως» δεν είναι δικό μου. Το άκουσα και στάθηκα στο πικρό του μήνυμα. Κομψή ειρωνεία για το ευαίσθητο θέμα της μακροζωίας, που είναι στο προσκήνιο από καιρό. Ενα πλεονέκτημα που η αξία του εξαρτάται από την «εξέλιξή» του. Προνόμιο για τους τυχερούς ή μαρτύριο για τους κακογερασμένους. Είναι γνωστό ότι η φροντίδα ηλικιωμένων απασχολεί-ταλαιπωρεί πολλές οικογένειες. Η εποχή που έμεναν με τις οικογένειες των παιδιών τους, είναι παρελθόν.
Αυτά συνήθως δουλεύουν και ένας ηλικιωμένος με προβλήματα σωματικά, πνευματικά και συχνά οικονομικά, χρειάζεται συνεχή και κοπιώδη φροντίδα.
Μια σύνταξη που, με ιατρικές εξετάσεις και φάρμακα, συνήθως επιστρέφει στην αγορά, δύσκολα φτάνει για την αμοιβή φροντιστών ή για κάποιο οίκο ευγηρίας της προκοπής. Σε όλα αυτά, αντιδράσεις εκατέρωθεν είναι αναμενόμενες.
Η έντασή τους εξαρτάται από το οικονομικό, σωματικό και πνευματικό επίπεδο των ηλικιωμένων, από τον αριθμό και την οικονομική επιφάνεια των παιδιών τους, από την οικογενειακή συνοχή και άλλες ιδιαιτερότητες κατά περίπτωση, όπως:
– Η δυσκολία για κάθε ηλικιωμένο να αποδεχτεί απώλειες λόγω ηλικίας.
– Η συνταξιοδότηση κυρίως, τον σημαδεύει.
– Οταν έχει επαρκή πνευματική διαύγεια, προσπαθεί, και δικαίως, να διατηρήσει, όσο γίνεται, το δικαίωμα να αποφασίζει για τον εαυτό του, να έχει την αυτονομία του, αντιδρώντας σε ό,τι τον κάνει ευάλωτο.
Μια μάχη που συνήθως τον βρίσκει «ανεκπαίδευτο».
Στη χώρα μας, ένα «μπούλινγκ» νέας κοπής στους ηλικιωμένους, τους κάνει να νιώθουν στιγματισμένοι. Διαβάζουμε και ακούμε:
– Το ασφαλιστικό, βαρίδι για την ανάπτυξη σε όλες τις χώρες.
– Δημοσιονομικός πονοκέφαλος για την επόμενη δεκαετία στην Ε.Ε.
– Στατιστικοί πίνακες με την αναντιστοιχία συντάξεων και κρατήσεων από τους εργαζομένους.
– Αποκλεισμός από δημοσκοπήσεις, λόγω ηλικίας.
– Χλευασμός όταν παραλογίζονται, αντί κατανόησης, αναγνώρισης της προσφοράς τους και τρυφερότητας.
– Αυτοί «τα έφαγαν τα ψωμιά τους».
Αυτά και άλλα κάνουν αρκετούς ηλικιωμένους να αναρωτιούνται με δόση σαρκασμού: «Τι κακό κάναμε; Επιασαν οι ευχές για Χρόνια Πολλά που μας έλεγαν;».
Τις ελπίδες τους στα νέα όπλα, την τεχνολογία με καινοτόμα συστήματα και στην εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης, στρέφουν πολλοί νυν και μελλοντικοί υπερήλικες. Επιζητούν μαζί την κοινωνική συμμετοχή, «μερίδιο» στον εθελοντισμό και γενικά την ύπαρξη σκοπού στη ζωή τους.
Λέγεται ότι αν προσδιορίσεις ένα πρόβλημα καλά, έχεις τη μισή λύση.
Μακάρι. Ο Θεός να δώσει! Κλείνω με απορία, μεταφέροντας απόσπασμα από δημοσίευμα της αγαπητής «Κ»:
«Στις μέρες μας, οι επιστήμονες αναζητούν το κλειδί της μακροζωίας σε μεθόδους κυτταρικής αναζωογόνησης»…
*Ετών 93
