Κύριε διευθυντά
Η πρόταση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Νίκου Ανδρουλάκη, για εφαρμογή τετραήμερης εργασίας στη χώρα μας, είναι ποθητή ασφαλώς, αλλά προϋποθέτει ισχυρή, ανεπτυγμένη και υγιή οικονομία. Αυτό όμως έρχεται σε κατάφωρη αντίθεση με τα όσα καταμαρτυρεί ο κ. Ανδρουλάκης στην κυβέρνηση και προσωπικά στον κ. Κυρ. Μητσοτάκη. Μία παραπαίουσα και προβληματική οικονομία, όπως ισχυρίζεται ο κ. Ανδρουλάκης, θα απαιτούσε αύξηση και όχι μείωση των ωρών εργασίας.
Η ελληνική Αριστερά γενικώς σήμερα στερείται πειστικού αφηγήματος. Αυτό οφείλεται στην κατάρρευση του κομμουνιστικού μοντέλου της Σοβιετικής Ενωσης αλλά και στην υιοθέτηση από τις κομμουνιστικές χώρες Κίνα, Βιετνάμ κ.λπ. της ελεύθερης οικονομίας, διατηρούν όμως οι χώρες αυτές μόνο τον κομμουνιστικό χαρακτήρα της διοίκησης του κράτους. Το όραμα της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης που οραματίζεται η Αριστερά, υπάρχει και συγκινεί όλους τους ανθρώπους. Ομως το ίδιο διακηρύσσουν και τα υπόλοιπα κόμματα. Η διαφορά έγκειται στον τρόπο και στα μέσα που θα το πραγματοποιήσουν και στη διαφορά που υπάρχει όσον αφορά την παραγωγή πλούτου.
Οι αρχαίοι μας έλεγαν ότι «η μεγαλύτερη ανισότητα είναι η ισότητα των άνισων», ο δε Μίκης Θεοδωράκης είχε διακηρύξει ότι «μόνο η δίκαιη ανισότητα εξασφαλίζει πραγματική ισότητα και δικαιοσύνη».
Η σύγχρονη ελληνική Αριστερά βολοδέρνει, διότι αδυνατεί να προτείνει ρεαλιστικές λύσεις, και την έχουν ξεπεράσει η πραγματικότητα και η τεχνολογία. Μία θαυμάσια αριστερή σύγχρονη πρόταση θα ήταν φέρ’ ειπείν να απαγορεύεται η χρήση νέας τεχνολογίας όπου αυτή θα μείωνε τις θέσεις εργασίας. Αυτό θα σήμαινε στην ουσία ότι κέντρο όλων και πάνω απ’ όλα είναι ο άνθρωπος. Τότε και η απασχόληση δεν θα κινδύνευε, αλλά και η μείωση των ωρών εργασίας θα ήταν όχι μόνο εφικτή αλλά και αναγκαία.
*Σπερχειάδα Φθιώτιδας
