Κύριε διευθυντά
«Ο Αρειος Πάγος ηυτοκτόνησεν». Με αυτή τη φράση ο μέγας νομομαθής Α. Βαμβέτσος σχολίασε απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου όταν είχε απορρίψει ως αβάσιμη την πειθαρχική δίωξη την οποία είχε επισπεύσει ο τότε υπουργός ∆ικαιοσύνης εναντίον του εισαγγελέα του Α.Π. και μετέπειτα πρωθυπουργού της δικτατορίας, αναφορικά με τις πιέσεις που είχαν ασκηθεί στη διεξαγωγή της ανάκρισης για τον φόνο του βουλευτή Λαμπράκη. Μήπως η φράση αυτή θα πρέπει να επαναληφθεί για την πρόσφατη ενέργεια του εισαγγελέα του Α.Π. να θέσει στο αρχείο τη δυσώδη και σοβαρότατη υπόθεση των υποκλοπών; Πρόκειται για «θεσμική εκτροπή», αφού η απόφασή του δεν ανταποκρίνεται στα δεδομένα της δίκης των τεσσάρων καταδικασθέντων. ∆εν με απέλιπεν το θάρρος να επισημάνω τα ανωτέρω, αλλά με απέλιπεν η ελπίδα. Εμαθα από τους στίχους του Ευριπίδη: «Ολβιος όστις της ιστορίας έσχε μάθησιν»! ∆εν δειλιάζω να μετέχω στον δημόσιο διάλογο, καυτηριάζοντας τακτικές. Αφοσιωμένος στην αφύπνιση και ευαισθητοποίηση των συμπατριωτών μας κατά τον όρκο των αρχαίων Αθηναίων εφήβων «και μόνος και μετά πολλών». Πριν από χρόνια ο διαπρεπής Βρετανός πανεπιστημιακός δάσκαλος Πολ Κένεντι είχε παρατηρήσει ότι «η αχίλλειος πτέρνα της Ελλάδος εντοπίζεται στην έλλειψη ανεξάρτητης ∆ικαιοσύνης που να τιμωρεί τους διεφθαρμένους» – («Κ» 24-5-2009). Ο νοών νοείτω…
*Δικηγόρος
